Τι δήλωσε ο πρώην παίκτης της «Ένωσης» σε συνέντευξή του.
Μετά τον Μπρούνο Τσιρίλο, και ο Χρήστος Μαλαδένης έδωσε τις αναμνήσεις του από τις αναμετρήσεις της «Ένωσης» με τον ΠΑΟΚ, έχοντας φορέσει φυσικά την φανέλα αμφοτέρων. Εκτός αυτού, μίλησε στο bnsports για το πώς βρέθηκε στον «Δικέφαλο του Νότου» και στο τι τον οδήγησε να ανηφορίσει στη Θεσσαλονίκη για τον αντίστοιχο του Βορρά, ενώ εξέφρασε την άποψή του για τους δύο μονομάχους του αποψινού ντέρμπι, τον Ματίας Αλμέιδα και τον Ραζβάν Λουτσέσκου.
Αναλυτικά τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης:
-Πώς νιώσατε όταν σε ηλικία εικοσιενός ετών σας είπαν τελευταία στιγμή ότι τελικά θα υπογράψετε στην ΑΕΚ;
«Το έμαθα όταν ακόμη το αεροπλάνο ήταν στον αέρα και σηκώθηκα απευθείας για να κατέβω (γέλια). Δεν ήξερα καν για το ενδιαφέρον της ΑΕΚ και λέω ‘Όπα τι έγινε τώρα’; Όταν μου είπαν μπαίνουμε στο αεροπλάνο για να πάμε Αθήνα, κατάλαβα πως ήταν για τον Παναθηναϊκό, δεν μου πέρασε ποτέ η ΑΕΚ από το μυαλό. Όλα καλά όμως, πήγα στον καλύτερο προπονητή, δεν έχω παράπονο (γέλια)».
-Υπάρχει κάποιο παιχνίδι που θυμάστε πολύ έντονα με την φανέλα της ΑΕΚ;
«Μία ατμόσφαιρα που μου έχει μείνει πραγματικά αξέχαστη ήταν με την Μπαρτσελόνα μέσα στην Φιλαδέλφεια. Ήταν το κάτι άλλο. Όταν μπήκαμε μέσα στο γήπεδο ήταν όλα τα λεφτά και όποιος δεν το ξέρει να μπει να δει κάποιο βίντεο, πραγματικά δεν υπάρχει. Η Φιλαδέλφεια ήταν μία τρομερή έδρα».
-Πώς προέκυψε η μεταγραφή σας στον ΠΑΟΚ;
«Εγώ από την ΑΕΚ δεν είχα σκοπό να φύγω, είχα περάσει άλλωστε εκεί οκτώ με εννέα χρόνια, λόγω κάποιον συγκυριών όμως αποχώρησα. Ήταν τελευταία μέρα των μεταγραφών και υπήρχε μεγάλη αμφίδρομη εκτίμηση ανάμεσα σε εμένα και τον Άγγελο Αναστασιάδη. Γνωριζόμασταν μέσα από τον χώρο του ποδοσφαίρου, ήξερα ότι με εκτιμούσε, όπως και αυτός ότι τον εκτιμούσα πάρα πολύ. Τον θεωρούσα έναν από τους καλύτερους Έλληνες προπονητές και η συνεργασία μας αυτή έγινε με μεγάλη χαρά».
-Πώς νιώσατε όταν αντιμετωπίσατε για πρώτη φορά την ΑΕΚ, ως ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ;
«Ήταν σίγουρα περίεργα. Έχω όμως ένα καλό, όταν μπαίνω στο γήπεδο αισθάνομαι τελείως διαφορετικά, ξεχνάω τα πάντα όταν πατάω στο χορτάρι, σαν να μπαίνω στο βασίλειο μου. Ήμουν πολύ χαρούμενος όταν έπαιζα και ότι προβληματισμούς είχα τους άφηνα έξω. Την πρώτη φορά ήταν σίγουρα περίεργα, αλλά έδινα τα πάντα για την ομάδα που αγωνιζόμουν. Πέρασα 8,5 χρόνια στην ΑΕΚ, δεν είναι εύκολο να φύγουν αυτά από μέσα σου».
-Τι γνώμη έχετε για τον Ραζβάν Λουτσέσκου και τον Ματίας Αλμέιδα;
«Είναι τελείως διαφορετικοί προπονητές, με εντελώς διαφορετική προπονητική κουλτούρα. Λατινοαμερικάνικη, με κεντρική Ευρώπη. Ο καθένας έχει τα καλά και τα κακά του. Ο Λουτσέσκου για παράδειγμα ξέρουμε αυτά που λέει συχνά πυκνά, ενώ ο Αλμέιδα από την άλλη είναι μία ήρεμη δύναμη.
Χαίρομαι όμως πάρα πολύ και με τις δύο ομάδες διότι στηρίζουν τους προπονητές τους. Το βλέπω και το χαίρομαι πάρα πολύ, καθώς μόνο έτσι μπορείς να φτιάξεις ομάδα, δεν γίνεται αλλιώς. Δεν γίνεται κάθε χρόνο να αλλάζεις ολόκληρο το ρόστερ και μαζί να έχεις καινούριο προπονητή. Στήριξη στον προπονητή και μετρημένες μεταγραφές, όχι 10 και 15 που κάνουν συχνά οι ομάδες. Έτσι δεν μπορεί να χτιστεί ένας κορμός».
