Έτσι μας άφησε η «Ένωση» χθες το βράδυ μετά την τεράστια νίκη της επί της Μπράιτον.
Αυτό που συνέβη το βράδυ της Πέμπτης, ήταν κάτι που δεν φανταζόταν ο μέσος υποστηρικτής του «Δικεφάλου» ούτε στο πιο «μεθυσμένο» όνειρό του. Οι νταμπλούχοι Ελλάδος, υπέταξαν την πιο φορμαρισμένη ομάδα στην Αγγλία και την Ευρώπη, την Μπράιτον, δείχνοντας πρωτίστως στους εαυτούς τους και δευτερευόντως σε όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο, ότι κανείς δεν κέρδισε με «ανταρτοπόλεμο». Για αυτό και αξίζει η παράφραση που κάναμε στον τίτλο της διάσημης (και τελευταίας) ταινίας του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, «Μάτια ερμητικά κλειστά».
Για το πρώτο σκέλος, αυτό που είδε όλη η Ελλάδα και η Ευρώπη ήταν εκπληκτικό. Η «Ένωση» προηγήθηκε τρεις φορές, εκμεταλλευόμενη την απειρία της Μπράιτον σε ευρωπαϊκούς αγώνες, ασκώντας παράλληλα τη γνωστή της πίεση, ενώ στις όποιες απειλές που δημιουργούσε η ομάδα του ντε Τζέρμπι, ανταποκρίθηκε με μεγάλη αποτελεσματικότητα. Μοναδικό μελανό σημείο, τα δύο πέναλτι που δέχτηκε από τον Ζοάο Πέδρο. Σίγουρα το ότι τα γκολ μπήκαν με αυτό τον τρόπο και όχι σε ανοιχτό παιχνίδι, αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την αντιμετώπιση που είχε στο χθεσινό ματς. Ότι δεν ανέβηκε μέχρι εκεί για να κάτσει να χάσει. Έπαιξε όπως παίζει συνήθως. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος, αυτό αφορά κυρίως τους επικριτές και τους πεσιμιστές. Τις μέρες πριν τον αγώνα αυτό, τα πικρόχολα σχόλια έδιναν και έπαιρναν. «Μα πού πάμε με ένα στόπερ;», «θα φάτε πέντε και θα πείτε και ευχαριστώ», «δεν θα ξέρετε από πού να κρυφτείτε», «τη βάψαμε», ήταν μόνο μερικά από όσα γράφονταν στα social media. Και μαντέψτε τι έγινε. ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ! Και τούτο, διότι υπάρχει ένας Ματίας Αλμέιδα, ο οποίος ποτέ δεν κρύβεται στα δύσκολα και έχει γαλουχήσει την ομάδα του με πνεύμα μαχητή! Αυτό το στοιχείο έδειξε και χθες το βράδυ. Τι κι αν έλειπαν ο Βίντα και ο Μουκουντί; Τι κι αν έφυγε ο Χατζισαφί με διάσειση (αλλά μετά επανήλθε); Τι κι αν χρειάστηκε να παίξει ο Σιμάνσκι στο κέντρο της άμυνας; Τι κι αν στα δεκατρία λεπτά του επιπλέον χρόνου η πίεση ήταν αφόρητη; Όσα έγιναν χθες, φέρουν τη σφραγίδα του «Πελάδο». Που πήρε την ταυτότητα του ντε Τζέρμπι, κάνοντας τον κόσμο να συνειδητοποιήσει ότι ιστορία γράφουν οι ΟΜΑΔΕΣ, όσο χρήμα και αν τις περιβάλλει.
Για το τέλος, οφείλουμε να πούμε μόνο ένα πράγμα: Η ΑΕΚ είναι εδώ! Και όπως είπε και ο τεχνικός της, «όσοι δεν πίστεψαν, να πιστέψουν»!
