Χάρηκε χθες ο ουρανός και έβαλε τα καλά του… Φωτίστηκε, τραγούδησε, γιόρτασε… Διπλή γιορτή, διπλή χαρά μεγάλη, έλεγαν οι παλιοί…
198 χρόνια από την επίσημη έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, η οποία καθορίστηκε με βασιλικό διάταγμα το 1938, από τον Όθωνα… Πιθανότατα για να συμπέσει και με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που γιορτάζεται την ίδια μέρα… Σημασία όμως, δεν έχει η ακριβής μέρα, όσο το νόημα αυτής…
Γιορτάζουμε τον αγώνα για την Ελευθερία, για την Ανεξαρτησία, για την Αυτοδιάθεση, για την διασφάλιση και ανάδειξη όλων όσων έκαναν μεγάλη την Ελλάδα και τους Έλληνες μοναδικούς, από την Αρχαιότητα…
Γιορτάζουμε τον αγώνα ενάντια στους ίδιους τους εαυτούς μας και όσα ελαττώματα έχει η ράτσα μας, που δυστυχώς και αυτά μένουν αναλλοίωτα στην ρωγμή του χρόνου…
Γιορτάζουμε μια καταχωνιασμένη, σε κάποιο χρονοντούλαπο, παλικαριά και μια πίστη, που έχει χαθεί και έχει μεταλλαχθεί σε κάτι κυνικό, πρόσκαιρο και τελείως εγωιστικό εξάμβλωμα…
Γιορτάζουμε για όσα ήμασταν και όσα θα θέλαμε να είμαστε… Περασμένα μεγαλεία θα μου πείτε, για έναν λαό φοβισμένο, ευνουχισμένο, γεμάτο ενοχές, παρωπίδες, που το μυαλό του έχει γίνει κιμάς και που πρέπει να χωθεί βαθιά στα σκοτεινά υπόγεια της ψυχής του, για να βρει και να ανασύρει την χαμένη του Περηφάνεια, την Ιστορία του, την Παράδοσή του, τον Πολιτισμό του, την Σκέψη του, την Αξιοπρέπειά του, τα Σύμβολά του…
Γιατί αυτά δεν μπορεί να μας τα πάρει ποτέ κανένας… Χρόνια σας Πολλά…
Κώστας Σταματιάδης
