Μαύρη επέτειος χθες, όπου χάθηκε ένας ολόκληρος κόσμος που κράτησε πάνω από 1000 χρόνια.
Μεγαλείο, πολιτισμός, φώτιση, παλληκαριά, αλλά και ίντριγκα, αλαζονεία και τελικά προδοσία. Τα κάστρα πέφτουν πάντα από μέσα… Νόμος απαράβατος και πάντα επίκαιρο, πάντα σύγχρονος.
Και φυσικά χθες γιόρταζε και η Αγία Υπομονή. Ξέρετε εσείς… Αυτή που σας έχω πρήξει .Δεν είναι τυχαίο που γιόρταζε χθες, ούτε ποια ονόμασαν έτσι….
Δεν θα γράψω εδώ ποια είναι, κάντε ένα κόπο να το βρείτε.
Το αξίζει και με το παραπάνω. Ο Αετός λοιπόν, έφυγε τελευταίος από την Πόλη και πέταξε λυπημένος πάνω από το Αιγαίο. Έχοντας πάντα στο μυαλό του, κάποια στιγμή να γυρίσει… Και πέρασαν χρόνια πολλά, χρόνια δίσεκτα, χρόνια δύσκολα.
Η καρδιά του Αετού όμως, έχει μείνει ακόμα “εις την Πόλιν” και πάντα σκέφτεται να γυρίσει, να πετάξει πάνω από τον Βόσπορο και την Αγιά Σοφιά….
Έστω και μόνος του, χωρίς ανθρώπους, που έτσι και αλλιώς τον απογοήτευσαν…
Τι Δικέφαλος θα ήταν αλλιώς. Δείτε καλά την φωτογραφία και ψάξτε μέσα στην ψυχή σας….
Γιατί για μας θα είναι πάντα μια μέρα Μνήμης και…Υπομονής….
Κώστας Σταματιάδης.
