Πάσχα του 1944… τελικός Κυπέλλου… ΑΕΚ-Ολυμπιακός 4-2.
Έχουν περάσει 77 ολόκληρα χρόνια από όταν η Ένωση μοίρασε χαμόγελα στους καταπονημένους από την κατοχή και τους Γερμανούς οπαδούς της που παρά τις καταστάσεις επέλεγαν να βρίσκονται στα γήπεδα και να στηρίζουν την ομάδα τους. Η ΑΕΚ αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό για τον τελικό Κυπέλλου το Πάσχα του 1944, τον οποίο και νίκησε με 4-2. Έπειτα κατέκτησε και μαθηματικά τον τίτλο και μάλιστα δεν χρειάστηκε καν να διεξαχθεί το ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός. Μπορεί την επιτυχία αυτή λίγοι να την θυμούνται, όμως σε εκείνα τα δύσκολα χρόνια ήταν κάτι τεράστιο.
Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διεκόπη κάθε αθλητική δραστηριότητα της νταμπλούχου 1939 και πρωταθλήτριας 1940 ΑΕΚ, (όπως και των υπολοίπων ομάδων) μιας ομάδας νέων που κυνηγούσε την κορυφή στα δύσκολα χρόνια. Οι αθλητές ενίσχυσαν τον δύσκολο αγώνα των Ελλήνων στο αλβανικό μέτωπο, όταν όμως όλα κατέρρευσαν οι επιζώντες επέστρεψαν και επεδίωξαν κάθε τρόπο επιστροφής στην αθλητική καθημερινότητα, ταυτόχρονα με τις μάχες για να ζήσουν και να αντισταθούν στα τεκταινόμενα της εποχής.
Στις αρχές του 1943 είχε γίνει η σύσταση της Ενώσεως Ελλήνων Αθλητών και οι πρώτες προσπάθειες διεξαγωγής αγώνων, με μπροστάρηδες τους «κιτρινόμαυρους» παίκτες. Πρωτεργάτης της κίνησης αυτής ήταν ο Κλεάνθης Μαρόπουλος, έχοντας στο πλευρό του τους Μιχάλη Δελαβίνια και Τρύφωνα Τζανετή, οι οποίοι σκόραραν από 2 τέρματα ο καθένας στο ματς του 1944. Δύο φορές έφερε το παιχνίδι στα ίσα ο Ολυμπιακός με τους Βάζο και Αναμετερό, πρωτού οι Νικολόης και Βασιλείου σκοράρουν από 1 τέρματα ο καθένας και γράψουν το τελικό 4-2.
Την νίκη αυτή την είχε ανάγκη η ΑΕΚ. Ήδη είχαν στο μυαλό τον συλληφθέντα και κρατούμενο από τους Γερμανούς ύστερα από την έφοδο στην Κοκκινιά, Σπύρο Κοντούλη και κανείς δεν γνώριζε αν θα γλίτωνε ή όχι.
Ένα μήνα αργότερα έχασε την ζωή του στην προσπάθεια να ξεφύγει από τους δεσμώτες του Μετς. Ήταν ένας εκ των μελλοθάνατων που οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα Χαΐδαρίου και Καισαριανής για να εκτελεστούν. Εκείνος πήδηξε από το όχημα ώστε να το σκάσει και στην προσπάθειά του πυροβολήθηκε. Η απώλεια για την ΑΕΚ ήταν η μεγαλύτερη και τραγικότερη. Εκείνη την Κυριακή του Πάσχα στην Λεωφόρο όλοι έπαιξαν για εκείνο.
