Έφυγε χθες από την ζωή, ο Σωκράτης ο Σκούφας…
Ιστορική μορφή στον χώρο της Ελληνικής Χειροσφαίρισης… Ένας μεγάλος δάσκαλος και ένας πολεμιστής, που όμοιον του δεν έχω ξανασυναντήσει…. Τεράστια πορεία στο Ελληνικό Χάντμπολ, συνυφασμένος με τον Αρχέλαο Κατερίνης κατά βάση, αλλά και τις Εθνικές Ομάδες…
Είχε “βγάλει” γενιές και γενιές αθλητών και αθλητριών, πολλοί από αυτούς, έγραψαν την δική τους Ιστορία σε πολλές διαφορετικές ομάδες, στις Εθνικές Ομάδες, στην Ολυμπιάδα… Με πρωταθλήματα, κύπελλα και πολλές διακρίσεις…
Κάποιοι συνεχίζουν και σαν προπονητές, με ιδιαίτερη μάλιστα επιτυχία… Τα παιδιά του…
Δουλευταράς, φωνακλάς, με τρομερό χιούμορ και βέβαια αθυρόστομος… Μα πάνω από όλα ερωτευμένος με το Χάντμπολ… Από το πρωί μέχρι το βράδυ στο γήπεδο…. Ακόμα και τα τελευταία χρόνια, που χτυπήθηκε άγρια από την επάρατη νόσο… Ε και; στα παλιά του τα παπούτσια…
Της γέλαγε κατάμουτρα κάθε μέρα και συνέχισε να κάνει την τρέλα του …. “Δεν ξέρουν οι γιατροί Κωστάκη”μου απαντούσε όταν, τις λίγες φορές που τον έβλεπα, του έλεγα να μην καπνίζει…”Καλό μου κάνει”…
Την ξεφτίλισε αυτή την ρουφιάνα την αρρώστια, την πολέμησε με κάθε τρόπο και άντεξε μέχρι χθες, στέλνοντας κάθε ιατρική πρόβλεψη, στον κάλαθο των αχρήστων…
Στην ΑΕΚ, τα δικά του παιδιά, ήταν ο Βελιτσιάνος, ο Ασαρίδης, ο Σαμλίδης και μετά ήρθε ο Σάββας ο Καρυπίδης…. Πρωτοστάτες στους τίτλους και μάγκες, σαν τον Δάσκαλό τους….
Για αυτό και η ΑΕΚ τον τίμησε, το 2016, στο μεταξύ μας παιχνίδι στην Κατερίνη…
Καλοτάξιδος ο δρόμος προς τα αστέρια ρε Σωκράτη…
Ευχαριστούμε για όλα…
Κώστας Σταματιάδης.
