Η επόμενη μέρα της “Τούμπας” φαίνεται πως φέρνει ακριβώς ό,τι και το όνομά της. Τούμπα όλα, λοιπόν.
Ξεκινώντας την ιστορία από χθες το πρωί, ένα πρωινό μιας ηλιόλουστης Κυριακής σε όλη τη χώρα, μας βρίσκει να ανοίγουμε τα μάτια μας και να αντικρίζουμε την απόλυτη ΝΤΡΟΠΗ. Η πρωτόδικη απόφαση μιας τακτικής δικαστού πάει περίπατο μαζί και με όσα προβλέπει ο νόμος βεβαίως βεβαίως για κάποιες “χάρες” που ενδεχομένως κλήθηκε να ξεπληρώσει η κυβέρνηση.
Από όλα, λοιπόν, όσα προέβλεπε ο νόμος ότι πρέπει να εφαρμοστούν στην περίπτωση κατά την οποία “δικαζόταν” η ομάδα του ΠΑΟΚ, το μόνο που έμεινε εν τέλει ήταν το χρηματικό πρόστιμο. Λεφτά υπάρχουν, άλλωστε. Έχει φροντίσει εδώ και πάρα πολύ καιρό να μας το επιδείξει καταλλήλως ο Ρώσος ή εκ Γεωργίας ή εν πάση περιπτώσει από όποιο άλλο μέρος του πλανήτη θέλει εκατομμυριούχος μεγαλομέτοχος της ομάδας της Θεσσαλονίκης.
Η ποινή αφαίρεσης 3 βαθμών και η τιμωρία έδρας με δύο αγώνες κεκλεισμένων των θυρών πήγε περίπατο εν μία νυκτί ετσιθελικά γιατί υπήρχε, ας μην ξεχνάμε, και το υπέρτατο αυτό σύνθημα “Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΚΑΝΕΙΣ”. Πως να μπορέσει να πραγματοποιηθεί αυτό, πληρώνοντας για όσα έπραξαν και όφειλαν να πληρώσουν;
Μα οι αγώνες δεν κρίνονται στις αίθουσες των δικαστηρίων, θα σπεύσει κάποιος “αντικειμενικός” να πει, κρίνονται στα γήπεδα. Μόνο που στα γήπεδα τον τελευταίο καιρό βλέπουμε να διαδραματίζονται δεκάδες άλλα πράγματα εκτός από αυτό που θα έπρεπε. Τον αγώνα ποδοσφαίρου. Και για να είμαι πιο ακριβής. Όχι στα γήπεδα γενικότερα. Στο γήπεδο. Στην Τούμπα.
Εκεί, που μετά τα όσα είδαμε να συμβαίνουν στις 25/2, ήθελαν με το έτσι θέλω και πάλι να μας βγάλουν τρελούς. Γιατί, λέει, το ρολό της ταμειακής που εκτοξεύθηκε από τον ανεγκέφαλο ΟΠΑΔΟ ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΗ ΘΥΡΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ, ήταν ανοιχτό καθώς έπεφτε και αποκλείεται να προκάλεσε τέτοιο κακό ώστε να πρέπει να διακοπεί ο αγώνας. Λες και στο άρθρο του κανονισμού αναφέρεται πως πρέπει να γίνεται η ρίψη, από πόσα γραμμάρια και πάνω του αντικειμένου τιμωρείται, και αν πέφτει ευθεία ή με κλίση κλπ. Κάποια “παρωδία”, όπως έλεγε και ο Γιωργάκης κάποτε εξελίσσεται και όπως φαίνεται αυτοί που θα την πληρώσουν στο τέλος είναι οι ίδιοι γνωστοί άγνωστοι.
Ας πάμε, λοιπόν, ξανά σ’αυτό το ηλιόλουστο χθεσινό πρωινό. Οι παίκτες της ΑΕΚ βρίσκονται στο ξενοδοχείο της αποστολής στη Θεσσαλονίκη και μαθαίνουν όταν ξυπνούν τη μέρα του αγώνα το πρωί ότι τελικά θα έχει κόσμο το γήπεδο που μέχρι τις 3 το χάραμα ήταν κλειστό. Ξαφνικά και ως δια μαγείας τυπώνονται και ΕΠΙΚΥΡΩΝΟΝΤΑΙ εισιτήρια Κυριακή πρωί. Ίσως στη συμπρωτεύουσα, αυτοί που δουλεύουν στο δημόσιο να είναι πιο δουλευταράδες από ότι αυτοί της υπόλοιπης Ελλάδας και να δουλεύουν και Κυριακές. Δε ξέρω.
Αρχίζει να γεμίζει, λοιπόν, το γήπεδο της Τούμπας και ξεκινάει ο αγώνας “κορυφής”. Προχωρώντας προς τη λήξη του αγώνα κι ενώ το ματς κυλάει “σβηστά” κατά γενική ομολογία για την ΑΕΚ στο 0-0, έρχεται η επίμαχη στιγμή που τινάζει τη μπάνγκα στον αέρα. Ένα γκολ στο 89′ το οποίο είναι ο ορισμός του οφ-σάιντ κατακυρώνεται κατά πρώτη φάση και στη συνέχεια ορθώς ακυρώνεται καθ’υπόδειξη του βοηθού στο διαιτητή Κομίνη. Κι εκεί, λοιπόν, ήταν το σημείο που άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου. Ο πάγκος του ΠΑΟΚ εν εξάλλω να μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο, ο πάγκος της ΑΕΚ σε παρόμοια κατάσταση να μπαίνει και αυτός αλλά για να προστατέψει τα συμφέροντά του και τους παίκες που βρίσκονταν στο γήπεδο, απωθήσεις σε δημοσιογράφους, απειλές κατά του διαιτητή και όλα τα ωραία που διαδραματίστηκαν και είδε όλη η επικράτεια και όχι μόνο.
Κερασάκι στην τούρτα; Μα φυσικά η είσοδος του αφηνιασμένου Ιβάν Σαββίδη μετά συνοδείας “φουσκωτών” αλλά το κυριότερο με τη συνοδεία όπλου. Οι φωτογραφίες κάνουν το γύρω του κόσμου και η ντροπή που νιώθουν ή πρέπει να νιώθουν όλοι οι Έλληνες, απερίφραστη. Μα δεν απείλησε κανέναν, λέει σήμερα ο εκπρόσωπος του ΠΑΟΚ. Δηλαδή, θα είμαι εγώ σε ένα χώρο, θα έρχεται κάποιος μαινόμενος στο χώρο αυτό κρατώντας όπλο και θα χρειαστεί να με απειλήσει κατά πρόσωπο για να υπάρξει έστω και “θεωρητική” απειλή; Δηλαδή με το ζόρι να κάνουμε το άσπρο μαύρο ή ακόμα καλύτερα ασπρόμαυρο;
Ας αφήσω, όμως, κατά μέρος τα όσα συνέβησαν χθες γιατί αν δεν το σταματήσεις κάπου μπορεί να σου πάρει ώρες να γράφεις και πάντα να καταλήγεις στο ίδιο σημείο. Πως λέγεται αυτό.. Α ναι! Φαύλος κύκλος.
Η σημερινή φαρσοκωμωδία ήρθε να ξεπεράσει σε γελοιότητα, κυρίως, ακόμα και τη χθεσινή. “Διακοπή επ’αόριστον” του Πρωταθλήματος, λέει αποφάσισαν οι κυβερνώντες σήμερα το μεσημέρι. Προσπαθείς, δηλαδή, σαν κράτος να φέρεις την ισονομία και την ισότητα στο χώρο του ποδοσφαίρου και στην κοινωνία γενικότερα, παίρνοντας μια τέτοια απόφαση; Δηλαδή αν ο γείτονάς μου κλέβει, πρέπει να μπει φυλακή όλη η γειτονιά για παραδειγματισμό; Αν τα θαλασσώσω στη δουλειά μου ή δεν είμαι καλή, πρέπει να απολυθεί όλο το προσωπικό για χάρη του ενός; Θα μας τρελάνετε εντελώς κύριοι της κυβέρνησης; Και όλα αυτά γιατί; Για να μην πάρει το Πρωτάθλημα αυτός που το αξίζει αλλά να το πάρει αυτός που “πρέπει” ή αυτός που του το έχετε υποσχεθεί; Είναι σοβαρές αποφάσεις και σκέψεις αυτές μιας ευνομούμενης πολιτείας;
Αρνούμαι σαν οπαδός της ΑΕΚ να πάρω μέρος σε αυτό το θέατρο του παραλόγου. Αρνούμαι να μου κλέβετε μέσα από τα χέρια μου τον κόπο και τον ιδρώτα μου ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ. Αρνούμαι μια ολόκληρη χώρα να γίνεται έρμαιο στις ορέξεις κάποιων “ξένων επενδυτών- σωτήρων” που τους έχει ανάγκη η κυβέρνηση για να επιβιώσει. Αρνούμαι να περιμένω 24 χρόνια αυτό το Πρωτάθλημα σαν τον παιδάκι που ξεροσταλιάζει για ένα παγωτό και πάνω που το ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ να μου το παίρνετε μέσα από τα χέρια με το έτσι θέλω. Αρνούμαι να πιστέψω τα περί ισονομίας της κυβέρνησης και τις εγγυήσεις της ότι θα τη βρει την άκρη και θα πληρώσουν επιτέλους αυτοί που μου μαυρίζουν την ψυχή και τις Κυριακές. Αρνούμαι να σωπάσω.
