To κυριακάτικο ισόπαλο ματς με τον Παναθηναϊκό, προστέθηκε στη μακρά λίστα των ντέρμπυ που η ΑΕΚ δεν κερδίζει και επιπλέον δεν ικανοποιεί, προβληματίζοντας σοβαρά για την δυνατότητα εξασφάλισης μιας θέσης στο νεοσύστατο UEFA Conference League της νέας περιόδου.
Ο Μανόλο Χιμένεθ είχε ξεκάθαρα το βράδυ της Κυριακής στη Λεωφόρο πρώτο στόχο να μη χάσει, παρά να κερδίσει το ματς. Όταν στην πορεία η ΑΕΚ φάνηκε ότι είχε τον έλεγχο του αγώνα και θα μπορούσε μετά από χρόνια να πάρει τη νίκη στη συγκεκριμένη έδρα, ο προπονητής της δεν τόλμησε να κάνει τις αλλαγές που χρειαζόταν η ομάδα και τελικά έμεινε και ικανοποιημένη που έφυγε με τον βαθμό της ισοπαλίας, έχοντας προηγουμένως βρεθεί πίσω στο σκορ.
Το παρήγορο για την φετινή ΑΕΚ των ”χιλίων τραυματισμών” και της χωρίς πλάνο πορείας προς την ιστορική στιγμή που θα μπει στο νέο γήπεδο, είναι ότι και οι άμεσοι ανταγωνιστές της για τη 2η θέση, κυριολεκτικά ”βράζουν στο ίδιο καζάνι”!
Ο Παναθηναϊκός χωρίς το πάθος που είχε απέναντι στον Ολυμπιακό δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο. Ο ΠΑΟΚ που έχασε στην Τρίπολη, αποδεικνύει ότι ήταν λάθος η αποχώρηση Φερέϊρα, ενώ ο Άρης που κέρδισε άνετα τον αδιάφορο Ατρόμητο γίνεται επικίνδυνος όσο του το επιτρέπει ο μεγάλος αδελφός….
Με άλλα λόγια είναι ξεκάθαρα θέμα αγωνιστικής ημέρας που θα βρεθούν και όχι συνολικής λειτουργίας της κάθε ομάδας.
Επομένως στους αγώνες κατάταξης (playoffs) που θα ξεκινήσουν στις 21/3, αναμένονται πολλά σκαμπανεβάσματα και αλλοπρόσαλλα αποτελέσματα με τις ομάδες τη μία αγωνιστική να εντυπωσιάζουν και την άλλη να απογοητεύουν.
Ζητούμενο η σταθερότητα και οι αντοχές στο τέλος μιας σεζόν που δεν είχε κανονική προετοιμασία.
Ο βασικός παράγοντας που θα καθορίσει την πορεία αυτών των αγώνων αλλά και την τελική βαθμολογία, εκτός φυσικά από τους τραυματισμούς, θα είναι η ”δίψα” για την επιτυχία, το κίνητρο για τη νίκη και τελικά για την ευρωπαϊκή έξοδο.
Όποιος προπονητής από τους Χιμένεθ, Γκαρσία, Μάντζιο και Μπόλονι καταφέρει να ”εμπνεύσει” περισσότερο τους παίκτες του και να τους κρατήσει ‘’φρέσκους’’ θα το δει να αποτυπώνεται και στη βαθμολογία.
Φυσικά υπάρχουν και τα 2 άκρα, προς τα πάνω ο Ολυμπιακός και προς τα κάτω ο Αστέρας Τρίπολης (η ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος) που συμπληρώνουν την πρώτη 6άδα, αλλά λίγο έως πολύ έχουν ήδη πετύχει τους στόχους τους.
Αυτή τη στιγμή, η ΑΕΚ έχει το ελαφρυντικό των πολλών και αλλεπάλληλων τραυματισμών, αλλά έχει και τις εμμονές του Χιμένεθ που επιμένει για παράδειγμα να χρησιμοποιεί για δεξί μπακ ένα στόπερ, ενώ έχει στη διάθεσή του άλλους 3(!), έστω κι αν τους θεωρεί από μέτριους έως κακούς (Βασιλαντωνόπουλο, Νταντσένκο, Ραντόνια). Το μεγάλο πρόβλημα της ομάδας είναι η έλλειψη σταθερότητας σε σερί αγώνων, καθώς στηρίζεται πολύ σε ατομικές ενέργειες χαρισματικών της ποδοσφαιριστών, ενώ αντίθετα είναι ‘’αδούλευτη’’ και ”μαλθακή” σε βασικές αμυντικές διατάξεις με συνέπεια στα στημένα να κάνουν όλοι το…σταυρό τους!
Ακολουθεί ο κρίσιμος αγώνας Κυπέλλου στο Βόλο και οι δύο εναπομείναντες της κανονικής διάρκειας (με Απόλλωνα εντός 8/3 και Βόλο εκτός 14/3), που αν φέρουν ισάριθμες νίκες, η ΑΕΚ θα έχει πλεονέκτημα στην εκκίνηση των playoffs και παράλληλα την ευκαιρία να …ξορκίσει τον κακό δαίμονα του Κυπέλλου!
Η ουσία όμως είναι ότι ο Μανόλο Χιμένεθ βγάζει μόνος του τα μάτια του και δύσκολα θα είναι αυτός που θα συνεχίσει και τη νέα σεζόν.
Μοναδική περίπτωση να γίνει αυτό (προσωπική εκτίμηση), αν πάρει το Κύπελλο και τερματίσει 2ος παίζοντας και καλή μπάλα.
Από εκεί και πέρα η μεταγραφολογία που κυριαρχεί σε ολόκληρη τη φετινή σεζόν, αδικεί και περιπτώσεις παικτών που αξίζουν να είναι στο ρόστερ της ομάδας, έστω και σαν εναλλακτικές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι Αθανασιάδης και Σβάρνας.
Τέλος, οι πρόσφατες προσθήκες των Ταυλαρίδη και Παπαδημητρίου στην Ακαδημία της ΑΕΚ, σε συνδυασμό με την εμπιστοσύνη στους Μαχαίρα, Μιτάϊ και την ενεργοποίηση των Χριστόπουλου, Κοσίδη στην πρώτη ομάδα, ίσως αποδειχθεί η λύση απέναντι στα μεγάλα μπάτζετ του ανταγωνισμού.
