Αρχική / ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ / Ολυμπιακός, ΑΕΚ και Τελικός Kυπέλλου

Ολυμπιακός, ΑΕΚ και Τελικός Kυπέλλου

Η κουβέντα για τον Τελικό Κυπέλλου αντέχεται πλέον μόνο στα καφενεία. Όπως και οι δικαιολογίες για τις συνεχόμενες ήττες της ΑΕΚ στον Πειραιά.

Ήθελα από μέρες να γράψω κάτι για το ματς της περασμένης Κυριακής. Ο θυμός και η πίκρα από άλλη μια 3άρα στην έδρα του Ολυμπιακού με ”κάτω τα χέρια”, δεν καταλαγιάζει εύκολα. Μια ήττα που βρήκε τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ χωρίς κίτρινη κάρτα σε ένα ολόκληρο 90λεπτο ενός αγώνα απέναντι στον πιο μεγάλο αντίπαλο. Ούτε ποδοσφαιρικός εγωισμός, ούτε νεύρο, ούτε τίποτα!

Ο Ολυμπιακός έχει περάσει πολλά άνετα βράδια, με μεγάλα σκορ απέναντι στην ΑΕΚ και έχει δημιουργήσει μία ψυχολογική κατάσταση (πες το ηττοπάθεια, πες το κόμπλεξ) που δύσκολα θα αλλάξει αν η ομάδα δεν αναβαθμιστεί με μεταγραφές επιπέδου. Απέναντι σε όλα αυτά ο οπαδός της ΑΕΚ τι έχει για να καμαρώνει; Το 4-0 του 2008.Τίποτα άλλο!Δεν ξεχνάμε το 2018, αλλά μιλάμε για μεγάλα σκορ, το τονίζω. Αυτά είναι που γράφουν ιστορία, αυτά είναι που κάνουν τους πιτσιρικάδες να αγαπήσουν μια ομάδα, αυτά είναι που προσφέρονται για καζούρα στη δουλειά τη Δευτέρα το πρωί.

Πάντα υπάρχουν αυτοί που βρίσκουν την εύκολη δικαιολογία στα μπάτζετ. Τι νοιάζει τον οπαδό αν ο παίκτης που φοράει τη φανέλα με το Δικέφαλο, κοστίζει 10 φορές λιγότερο από έναν του Ολυμπιακού; Όταν ο Ραντζέλοβιτς δηλαδή εκθέτει τον Μπακάκη(που με τη σειρά του αναγκάζεται να καλύπτει ότι κενό υπάρχει) σκέφτηκε κανείς πόσο κοστίζει ο ένας παίκτης και πόσο ο άλλος; Δεν νομίζω…Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι ένιωσε τον ίδιο κόμπο στο στομάχι βλέποντας τη μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα, όπως θα ένιωθε και αν αριστερό μπακ της Ένωσης στο συγκεκριμένο ματς ήταν ο…Ρομπέρτο Κάρλος!

Σίγουρα και οι ευθύνες του Μάσιμο Καρέρα στη διαχείριση του ματς είναι μεγάλες. Δεν χρειάζεται να τις ξαναναλύσουμε. Δεν χρειάζεται να ξαναπούμε ότι δεν βρέθηκε κάποιος να του εξηγήσει τη σημασία ενός ντέρμπυ με τον ΟΣΦΠ. Το κακό γι’αυτόν είναι ότι έχασε το άλλοθι του, που ήταν ο Τελικός! Για εκεί φύλαγε τους καλούς υποτίθεται!

Όσους καλούς έχει τέλος πάντων….

Και αφού ήρθε η κουβέντα στον Τελικό,απλά να πω ότι οι μεθοδεύσεις, το παρασκήνιο, η προσπάθεια του Ολυμπιακού να δημιουργήσει κλίμα, το κρυφτούλι της ΑΕΚ πίσω από την ΕΠΟ και όλα όσα διαδραματίζονται αυτές τις μέρες, απαξιώνουν κι άλλο το ήδη απαξιωμένο ελληνικό ποδόσφαιρο και απομακρύνουν τους λίγους τρελούς που πληρώνουν ακόμη εισιτήριο για να δουν αγώνα Super League!

Είναι μια τεράστια ντροπή για όλους όσους εμπλέκονται και φυσικά για την Ελληνική Αστυνομία που δηλώνει καθ’υπόδειξη(!) ότι δεν μπορεί να διασφαλίσει την ασφαλή διεξαγωγή ενός αγώνα κεκλεισμένων των θυρών, συνεπικουρούμενη από την Περιφέρεια Αττικής! Παρεμβάσεις απίστευτες σε όλα τα επίπεδα και απέναντι σε αυτά η ΕΠΟ, που εδώ και χρόνια (όχι μόνο τώρα) δεν μπορεί να διοργανώσει ούτε αγώνα…beach soccer!

Όσοι αγαπούν πραγματικά το ποδόσφαιρο σας βαρέθηκαν!

To πιο απλό και λογικό είναι να ορίζεται η έδρα του Τελικού από την αρχή της σεζόν,ανεξάρτητα από τις φιναλίστ.Άλλη μια λύση έστω και μεσοβέζικη, ο Διπλός Τελικός, όπως παλιά στην Ιταλία ή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (αλλά και στην Ελλάδα για κάποιες χρονιές τη δεκαετία ’90), ώστε να μπορούν να το παρακολουθούν και οι οπαδοί των ομάδων. Τόσο απλά…αν θέλετε να παιχτεί ποδόσφαιρο, γιατί προφανώς άλλα είναι τα κίνητρα.

Τέλος η ΑΕΚ θα πρέπει επιτέλους να αποφασίσει πέρα από την ανέγερση του γηπέδου, τι ομάδα θέλει να παρουσιάζει στον αγωνιστικό χώρο. Όσοι ανέχονται αυτή την εικόνα στους αγώνες με τον Ολυμπιακό, είναι καλό να αναθεωρήσουν και να αντιμετωπίσουν διαφορετικά το θέμα ”μπάτζετ”.

Ο οπαδός δεν ενδιαφέρεται για το πόσο κοστίζει το συμβόλαιο του παίκτη, για το αν λήγει το 2022 ή αν είναι δανεικός.

Ο ΑΕΚτζής θέλει να βλέπει στο χορτάρι παίκτες με το πάθος του Γεωργέα, του Μανωλά, του Ντέμη  και πολλών άλλων, που ακόμη κι αν έχαναν έφευγαν από το γήπεδο με το κεφάλι ψηλά!

Σχετικά με Λάκης Κοντσιώτης

Από μικρός, όταν πρωτοπάτησα το πόδι μου στη Νέα Φιλαδέλφεια στα τέλη του '70, κατάλαβα ότι η ΑΕΚ ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη μου αγάπη.Μια μπάλα ή μια κιτρινόμαυρη φανέλα με το δικέφαλο ήταν διαχρονικά τα καλύτερα δώρα για μένα!Μεγαλώνοντας και αφού ΄΄έφαγα'' τα γόνατά μου στα ξερά γήπεδα των τοπικών πρωταθλημάτων της Αθήνας,προσπάθησα μέσω της αθλητικής δημοσιογραφίας,να παραμείνω κοντά στην ΑΕΚ και στους αγωνιστικούς χώρους.Πλέον έχω αυτή την ευκαιρία μέσα από τη φιλόξενη παρέα του aekpassion και στόχος μου είναι να μεταφέρω στους φίλους της Ένωσης εικόνες,κλίμα και συναισθήματα από την αγωνιστική δράση της ομάδας της καρδιάς μας!

Ελέγξτε επίσης

AS: «Μεγάλη επιθυμία του Αραούχο να γυρίσει στην ΑΕΚ»

 Στη μεγάλη επιθυμία του Σέρχιο Αραούχο να επιστρέψει στην ΑΕΚ αναφέρονται οι Ισπανοί. Μεγάλη είναι …

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com