Δυστυχώς, ακόμη και τώρα που η επιστροφή στη Νέα Φιλαδέλφεια έχει επικυρωθεί, ορισμένοι εξακολουθούν να βγάζουν τον πιο τοξικό τους εαυτό…
Χθες, γράφθηκε μία από τις πιο ιστορικές στιγμές για την «Ένωση». Η πολυπόθητη επιστροφή στη Νέα Φιλαδέλφεια μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες καρτερικής υπομονής, απέκτησε την βούλα της Περιφέρειας Αττικής. Και ενώ οι χιλιάδες των ΑΕΚτζήδων απανταχού της οικουμένης έκλαψαν από χαρά, μερικοί παρέμειναν στη δική τους μιζέρια, επιχειρώντας να παρασύρουν και αρκετούς «ουδέτερους» στο διάβα τους και να διασκεδάσουν τη θλίψη στην οποία έχουν περιπέσει.
Σχόλια του τύπου «Τζαμπασοφιά», «χαρισμένο γήπεδο από το κράτος», «νέο εξοχικό», είναι μόνο μια ένδειξη της μιζέριας που διακατέχει αυτούς που τα γράφουν. Προσθέστε και τα «πύρινα άρθρα» ανθρώπων που δεν έχουν ιδέα ότι η δημοσιογραφία αποτελεί λειτούργημα και όχι μέσο εξασφάλισης της εύνοιας του «χ» προέδρου και του «ψ» παράγοντα και η τοξικότητα αγγίζει πλέον τα όρια του επικίνδυνου.
Δυστυχώς, η διαιώνιση αυτής της αρνητικότητας και της τοξικότητας αποτελεί αυτοσκοπό για ορισμένους και αυτό φαίνεται στα γραφόμενά τους. Αλλά υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που δεν πέφτουν σε αυτόν τον λάκκο. Αναγνωρίζουν το τι πέτυχε η «Ένωση», καθώς τούτο το έργο δεν αφορά μόνον αυτή, αφορά τον ελληνικό αθλητισμό συνολικά. Και απ’ότι φαίνεται, αυτοί που ανέφερα πιο πάνω, συνεχίζουν να θέλουν να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, όπως λένε στο χωριό μου. Αλλά δεν θα ασχοληθώ άλλο με την πάρτη τους. Ας τους αφήσω να βράσουν στη χολή που έβγαλαν. Μη σας πω ότι θα γίνουν και πολύ νόστιμοι!
