Ξημερώνει η 28η Οκτωβρίου…
Δεν περνάει εύκολα το βράδυ… Σβήνω, γράφω, ξανασβήνω, ξαναγράφω… Ανταριασμένο το μυαλό και η καρδιά βροντοχτυπάει…
Δυστυχώς, η χθεσινή μέρα, ήταν μια τραγωδία… “Έφυγε” ο Τάσος Κωνσταντίνου… Ο Τάσος μας… Σας πήρε το ποτάμι, σας πήρε ο ποταμός, σας έκλεισε το σπίτι, ο Τάσος ο Θεός…
Τρομερό σύνθημα που συγκλόνισε το παλιό αεροδρόμιο, στην υποδοχή της ομάδας, από την παγωμένη Μόσχα, το 1976… Τραγωδία συνεχιζόμενη το μπάσκετ, έχασε και από το Ρέθυμνο…
Ήττα και στο Καραΐσκάκη και όπως είχα γράψει, η ΑΕΚ έχει ανάγκη από μάγκες μέσα στο γήπεδο και όχι από μαγκιές εκτός γηπέδου… Έχει ψιλοχαθεί η μπάλα μου φαίνεται ΚΑΙ στο κομμάτι της πειθαρχίας…
Δύσκολη η συνέχεια και σε ποδόσφαιρο και σε μπάσκετ, κυρίως γιατί δεν διαφαίνεται καθαρό μυαλό και γνώση του προβλήματος…
Και βούληση για λύσεις…
Κανονικά και οι δύο ομάδες χρειάζονται “σκούπα” στο ρόστερ, για να καταλάβουν κάποιοι που ακριβώς παίζουν…
Σέβομαι την μέρα που ξημέρωσε, σέβομαι την μνήμη του Τάσου και σταματάω εδώ…
Κώστας Σταματιάδη.
