Μετά το ναυάγιο στο «Καραϊσκάκη», ξεκίνησαν πάλι οι αναλύσεις, η απόδοση ευθυνών και τα ρέστα…
Άνθρωποι που έλεγαν άλλα το καλοκαίρι, λένε τα ακριβώς αντίθετα τώρα, με χαρακτηριστική ευκολία… Δεν βαριέσαι, συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια…
Και βέβαια, υπάρχουν πάντα και αυτοί που ότι και να γίνει, ο κόσμος να χαλάσει, λένε ότι δεν πειράζει, εμείς φτιάχνουμε γήπεδο…
Θα ξαναπώ άλλη μια φορά, ότι γήπεδο είχαμε και πριν, αλλά τίτλους παίρναμε μόνο όταν είχαμε ομαδάρα και μάλιστα όχι πάντα…
Πάμε παρακάτω… Θα ξαναπώ ότι τα μπάτζετ και οι μεταγραφές, με αφήνουν παντελώς αδιάφορο… Ποτέ δεν την μέτρησα την ΑΕΚ με λεφτά, γιατί το μέτρημα βγαίνει πάντα λάθος…. Την ΑΕΚ την μετράω μέσα στο γήπεδο και εκεί την κρίνω… Με βάση αυτό που βλέπω και όχι τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα ποσά που γράφονται ότι κοστίζουν οι παίκτες…
Μπορεί να μην δίνει φράγκο η ομάδα και να παίζει μπάλα; Μακάρι και μπράβο της… Εγώ δεν μπαίνω στην διαδικασία, να μετράω τα έσοδα και τα έξοδα, δεν είναι η δουλειά μου αυτή… Δεν είμαι ούτε ιδιοκτήτης, ούτε διοίκηση, εγώ ξέρω αυτό που βλέπω, είναι καλό; Είμαστε «οκ», δεν είναι καλό; Φροντίστε να γίνει… Αυτή είναι όλη η ιστορία…
Τα υπόλοιπα που βλέπω, είναι μια ανακύκλωση των ίδιων προσώπων, σε ένα άθλημα με εκατομμύρια επιλογές σε όλο τον κόσμο…
Και κάτι ακόμα… Η χρονιά δεν έχει τελειώσει και πρέπει να διεκδικήσουμε ότι καλύτερο έχει μείνει να πάρουμε… Γιατί, αφού πνιγήκαμε στους καπνούς του «Καραϊσκάκη», έχουμε χρέος, να καθαρίσουμε τον αέρα και να ανασάνουμε πάλι…
Κώστας Σταματιάδης
