Ωραία τα δοκάρια, καλή η κατοχή, το τρίποντο αγνοείται…
Γράφει ο Βαλάντης Αλεξούδης
Η γαρνιτούρα του παιχνιδιού ήταν άψογη. Η Ένωση πίεζε, είχε κατοχή, είχε τα δοκάρια και τις ευκαιρίες. Η γεύση όμως του κυρίους πιάτου ήταν πικρή και δεν άρεσε σε κανέναν. Οι ευθύνες μπορούν να ριχτούν προς πάσα κατεύθυνση. Δυστυχώς στο σημείο που φτάσαμε ίσως και να πρέπει να γίνει.
Το να χάνεις στην Τούμπα δεν είναι στραβοπάτημα. Το να ισοφαρίζεις τον Ολυμπιακό στο τέλος είναι δεκτό. Η λευκή ισοπαλία με τον Παναθηναϊκό δεν είναι άξια καταστροφολογίας. Η ήττα όμως με 2-0 από τον Ατρόμητο μέσα στην έδρα σου ναι καταστρέφει τα πάντα. Ειδικά όταν πλέον σε κοιτάει από επτά πόντους ψηλότερα.
Ακόμα μια φορά ο Ουζουνίδης έρχεται δεύτερος και καταϊδρωμένος στην αναμέτρηση των πάγκων. Ο Κάναντι άλλαζε όσες φορές ήθελε το ρυθμό του παιχνιδιού και διάβαζε κάθε κίνηση του Θρακιώτη τεχνικού. Ακατανόητες οι αλλαγές των Μπογέ και Άλεφ… Ειδικά του Βραζιλιάνου που σήμερα ήταν άψογος σε όλα.
Τρομάζει επίσης η σημερινή αμυντική δυσλειτουργία στα δύο γκολ των φιλοξενουμένων. Σε ένα παιχνίδι που η αντίπαλη ομάδα πάτησε περιοχή τόσες λίγες φορές, μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού, η ομάδα κατάφερε να δεχτεί δύο γκολ. Σε διάστημα μάλιστα δύο λεπτών.
Ο Μαρίνος Ουζουνίδης, μπορεί να εμπνέει μια εμπιστοσύνη από την αρχή της χρονιάς, πλέον όμως κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως ηττοπαθείς ή να κατηγορηθεί για την επιθετική δυστοκία που εμφανώς διακατέχει την ομάδα τον τελευταίο καιρό. Το θέμα είναι… γιατί δημιουργείται αυτή η άποψη και ποια η ευθύνη του Έλληνα Τεχνικού;
Πάντως το ερώτημα της βραδιάς παραμένει… Πότε θα βρούμε τη μπάλα που χάθηκε;…
