Ο Αντώνης Κατσαρός αρθρογραφεί για τη χθεσινή αποτυχία της Βασίλισσας απέναντι στη Νίμπουρκ.
Προσπαθώ να καταλάβω πως κατάφερε η ΑΕΚ να χάσει χθες από τη Νίμπουρκ. Γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αλλιώς…
Η Βασίλισσα είχε όλα τα δεδομένα υπέρ της: Με το Κύπελο στα χέρια, με καλή εμφάνιση απέναντι στον Κολοσσό λίγες ημέρες πριν, με 7000 και πλέον κόσμο στο πλευρό της (αυτό που ζητάει ολόχρονα δηλαδή) και όμως, η ΑΕΚ εμφανίστηκε κατώτερη των περιστάσεων.
Ειδικά η κατάκτηση του Κυπέλλου μας έκανε να πιστέψουμε πως θα μπει ένα τέλος σε αυτή την αστάθεια που έχει η ομάδα όλη τη σεζόν. Η Βασίλισσα ήταν ικανή για το καλύτερο και το χειρότερο κερδίζοντας Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και χάνοντας από Προμηθέα και Κολοσσό. Δεν αναφέρω και την ήττα από το Λαύριο, καθώς πιστεύω πως κάνει εξαιρετική χρονιά. Παρόλα αυτά η επιτυχία στον τελικό, αλλά και η καλή εμφάνιση με τον Κολοσσό Ρόδου έδειξε πως άλλαξε ο “αέρας”. Και όμως πέσαμε έξω. Η αστάθεια επέστρεψε στο χειρότερο ίσως σημείο.
Η χθεσινή ήττα είχε πολλές παραμέτρους. Ίσως πιστέψανε οι παίκτες πως θα κερδίσουν απλά και μόνο λόγο της κεκτημένης ταχύτητας που είχε η ομάδα. Ίσως να μην είχε γίνει σωστή μελέτη των αντιπάλων. Ίσως να μην δούλεψε σωστά η αμυντική λειτουργία της ομάδας. Ίσως να ήταν και λίγο τυχεροί οι Τσέχοι, που έπαιξαν όμως ένα ελεύθερο (χωρίς άγχος) μπάσκετ και σκόραραν από παντού…
Αδυνατώ να καταλάβω τι φταίει σε αυτή την ομάδα, προπονητές και παίκτες άλλαξαν και όμως είμαστε πάλι στο ίδιο έργο θεατές. Τουλάχιστον η ήττα από την πρωταθλήτρια Τσεχίας ήταν με σκορ που είναι ανατρέψιμο, αλλά θα πρέπει στον επαναληπτικό η Βασίλισσα να δείξει, όχι απλά το καλό, αλλά το καλύτερο πρόσωπό της.
