Ένας 29χρονος νεκρός, μια μάνα με έμφραγμα, δεκάδες τραυματίες – μερικοί από αυτούς σε σοβαρή κατάσταση. Ένα κράτος ανίκανο να προστατέψει τους πολίτες του και μια UEFA που σφυρίζει αδιάφορα!
Τις προηγούμενες μέρες γράφαμε πως η Φιλαδέλφεια φοράει τα καλά της και ετοιμάζεται για το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι μετά από περίπου 20 χρόνια. Αντί γι αυτό, η περιοχή «ντύθηκε» στα μαύρα. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Πώς φτάσαμε ως εδώ; Πώς ήρθαν μέχρι την Αθήνα οι ναζί δολοφόνοι; Ποιοι ευθύνονται;
Μετά από τέτοια τραγικά γεγονόντα κανείς δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Πρώτα έρχεται η σιωπή. Μετά όμως τι γίνεται; Η τραγωδία της Νέας Φιλαδέλφειας προκαλεί οργή στους πολίτες, η οποία δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη. Ο πρώτος που φταίει είναι πάντα ο θύτης. Εγκληματίες όμως υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα σε όλες τις κοινωνίες. Ποιος θα έπρεπε να μας προστατεύει από αυτούς;
Η πομπή των Κροατών ξεκίνησε από το Ζάγκρεμπ, διέσχισε τα μισά Βαλκάνια και έκανε κανονική παρέλαση μέχρι και την Αθήνα. Οι νεοναζί δολοφόνοι φτάσανε στην πρωτεύουσα της χώρας εντελώς ανενόχλητοι, με την Αστυνομία να δηλώνει αργότερα πως τους παρακολουθούσε διακριτικά. Τόσο διακριτικά, που στη συνέχεια τους έχασε εντελώς! Όλοι γνώριζαν τι θα γίνει πολλές ημέρες πριν. Οι «Bad Blue Boys» θα έρχονταν με σκοπό να προκαλέσουν χάος. Μόνο που αυτοί ήρθαν για να σκοτώσουν και τελικά το κατάφεραν.
Οι Αρχές προφανώς και γνώριζαν τα πάντα. Το Υπουργείο Εσωτερικών της Κροατίας, το Μαυροβούνιο, η Αθλητική Βία, ακόμη και η ΣΤΑ.ΣΥ. ενημέρωσαν μέχρι και για τις πινακίδες των αυτοκινήτων! Οι Κροάτες δολοφόνοι φτάσανε στο ΟΑΚΑ και συνάντησαν τους Έλληνες δολοφόνους. Όλοι μαζί μπήκαν στον ηλεκτρικό(!) έτοιμοι για πόλεμο και έφτασαν έως τα Πευκάκια. Περπάτησαν μέχρι το γήπεδο και το κακό πλέον δεν μπορούσε να αποφευχθεί.
Από το Ζάγκρεμπ μέχρι και την «Αγιά Σοφιά» η Αστυνομία δεν ήταν πουθενά. Μα πουθενά! 150 οπλισμένα άτομα έκαναν ό,τι ήθελαν, εξαπολύοντας επιθέσεις ακόμη και σε οικογένειες με παιδιά που έτυχε εκείνη την ώρα να πίνουν τον καφέ τους. Κανένα προκαθορισμένο ραντεβού οπαδών, καθαρή καταδρομική επίθεση! Η ΠΑΕ ΑΕΚ κατήγγειλε πως μόλις οι άνθρωποι του γηπέδου αντιλήφθηκαν την κατάσταση κάλεσαν την Αστυνομία και ήταν 20 λεπτά σε αναμονή. Όταν επιτέλους έφτασαν οι πρώτοι αστυνομικοί στην πλατεία εξωτερικά του γηπέδου, υπήρχε ήδη ένας νεκρός, δεκάδες τραυματίες και κατεστραμμένες περιουσίες. Γιατί έπρεπε να φτάσουμε ως εκεί; Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ποιον ακριβώς προστατεύει;
Στη χώρα που ζούμε έχουμε συνηθίσει να μετράμε νεκρούς με το παραμικρό. Όσοι βρέθηκαν το βράδυ της Δευτέρας στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας κλήθηκαν να βγουν ζωντανοί από μια επιδρομή δολοφόνων. Ήταν μόνοι τους γιατί το κράτος επέλεξε να απουσιάζει. Άφησε τους εγκληματίες «πακέτο» στη Νέα Φιλαδέλφεια να επιτεθούν σε απλούς πολίτες. Τόσο αξίζουν οι ζωές μας; Χθες ήταν ο Μιχάλης και στη θέση του μπορούσε να βρίσκεται ο καθένας μας. Αύριο μπορεί να είμαστε εμείς…
Το γεγονός ότι ως χώρα είμαστε εντελώς ανίκανοι να αντιμετωπίσουμε τέτοιες καταστάσεις δεν συνεπάγεται απαραίτητα πως οι ευρωπαϊκοί θεσμοί είναι πολύ καλύτεροι. Το πρωί της Τρίτης η UEFA ανακοίνωσε την αναβολή του αγώνα μεταξύ της ΑΕΚ και της Ντιναμό, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι το έκανε… από την καλή της την καρδιά. Μερικές ώρες αργότερα γνωστοποίησε πως τελικά η Ένωση θα παίξει το πρώτο παιχνίδι τον Δεκαπενταύγουστο στο Ζάγκρεμπ, με τη ρεβάνς να πραγματοποιείται 4 ημέρες αργότερα, 50 μέτρα από το σημείο που δολοφονήθηκε βάναυσα ο Μιχάλης. Αλήθεια ρε UEFA; Η λύση ήταν οι 10 μέρες αναβολή; Πώς ακριβώς θα παίξει η ΑΕΚ στο άντρο των εκγληματιών μετά από όλα όσα έγιναν; Πώς ακριβώς θα έρθει να αγωνιστεί στην Αθήνα η Ντιναμό; Δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από την αποβολή των Κροατών από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κάτι που πολύ σωστά επισημαίνει και η ΠΑΕ ΑΕΚ στην ανακοίνωση που εξέδωσε το βράδυ της Τρίτης.
Υ.Γ. Για να φτάσουμε στο σημείο να θρηνούμε την απώλεια του Μιχάλη έγιναν εγκληματικά λάθη. Η ελληνική κοινωνία πληροφορείται από χθες ότι «θα πέσουν κεφάλια» μέσα στην Αστυνομία λες και αυτό από μόνο του αρκεί… Μήπως οι ευθύνες βαραίνουν ακόμη υψηλώτερα υστάμενους; Πάντα, όμως, θα παραμένει ένα ερώτημα, το πιο βασικό από όλα. Ποιος θα φέρει πίσω το παιδί που χάθηκε;
