Πόσον χρόνο χρειάζεται κάποιος, για να διαβάσει έναν SMS; Ένα ρημαδομήνυμα στο κινητό… Τρεις λέξεις μόνο…
«Έφυγε» ο Καρακεχαγιάς… Δεν πίστευα στα μάτια μου χθες το απόγευμα, όταν μου έστειλε αυτό το λακωνικό μήνυμα, ο Κώστας ο Γκαντής. Όχι ρε παιδιά, δεν γίνεται αυτό. Ένας νέος άνθρωπος, ένας αυθεντικός «χαντμπολάνθρωπος», έφυγε πρόωρα και ξαφνικά από την ζωή…
Από αυτό το ύπουλο, το ρουφιάνικο, το γαμημένο το έμφραγμα. Στα καλά καθούμενα… Αφήνοντας δύο παιδιά 17 και 12 χρονών, «χαντμπολάκια» τρελά…
Δεν θέλω να γράψω ούτε το βιογραφικό του Θανάση, ούτε τι άνθρωπος ήταν, είμαι πολύ νέος στο άθλημα για να γράψω κάτι τέτοιο. Υπάρχουν άνθρωποι, παλιοί συναθλητές του, αθλητές του, παράγοντες, φίλοι του , που είναι πιο αρμόδιοι από μένα… Ο «στέκας», παρατσούκλι ταιριαστό… Μόνιμο χαμόγελο και φωνή μπάσα, αυθεντική… Και από χάντμπολ, καντάρια πολλά.
Σημαντική δουλειά στην Ανάπτυξη, ειδικά τα τελευταία χρόνια, όπου η τελευταία εφηβική φουρνιά του Φοίβου, είναι η βάση της Εθνικής Εφήβων και όλοι στα 2 μέτρα.
Πόσο φόρο ζωής ακόμα πρέπει να πληρώσει το χάντμπολ; Φτάνει πια… Έχουμε χάσει σημαντικούς ανθρώπους του αθλήματος την τελευταία διετία, γινόμαστε φτωχότεροι…
Καλοτάξιδος ο δρόμος προς τα αστέρια ρε Θανάση, δώσε φιλιά στην παρέα εκεί πάνω… Κουράγιο και θερμά συλλυπητήρια, στην γυναίκα, στα δύο παιδιά και στην υπόλοιπη οικογένεια…
Κώστας Σταματιάδης.
