Πριν δυο χρόνια η ΑΕΚ έφευγε ηττημένη από τον Παναιτωλικό, τον Βόλο και τον ΟΦΗ μέσα στο ΟΑΚΑ, μέσα στην έδρα της. Η μιζέρια, η ατέρμονη κριτική και η πλήρης απαξίωση των ποδοσφαιριστών, είχαν πιάσει ταβάνι!
Αρχές Οκτωβρίου 2023. Η ΑΕΚ παίζει για τη φάση των ομίλων του Europa League με τον Άγιαξ, στο ολοκαίνουριο γήπεδό της στη Νεά Φιλαδέλφεια την OPAP Arena- Αγιά Σοφιά, το ματς λήγει 1-1 και οι Ενωσίτες φεύγουν από το γήπεδο ”γεμάτοι” από την εμφάνιση αλλά και ταυτόχρονα ”σκασμένοι” που η ΑΕΚ δεν πήρε τη νίκη απέναντι στη φημισμένη Ολλανδική ομάδα!
Το κείμενο θα μπορούσε να τελειώνει εδώ. Τελεία. Σκεφτείτε το λίγο!
Ποια διαδρομή έχει καλύψει η ΑΕΚ τα τελευταία δύο χρόνια, μην πάμε πιο πίσω και που βρίσκεται τώρα!
Ο κόσμος της ΑΕΚ το καταλαβαίνει απόλυτα και γι’αυτό χειροκροτά και αποθεώνει παίκτες και προπονητή για ένα ισόπαλο αποτέλεσμα με μία παραδοσιακή δύναμη του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.
Η ΑΕΚ έχει γυρίσει σελίδα οριστικά. Το έχουμε δει από καιρό. Πλέον στεναχωριέται που δεν κέρδισε τον Άγιαξ(!), είναι πρώτη στον όμιλο με Μαρσέιγ, Μπράιτον και επιπλέον δείχνει ότι είναι φτιαγμένη για τα δύσκολα, αφού δεν ήταν λίγοι όσοι απογοητεύτηκαν αμέσως μετά την κλήρωση.
Ναι, αλλά θα πει κάποιος απαιτητικός, την περασμένη Δευτέρα έχασες από τον ΟΦΗ! Οφείλουμε να καταλάβουμε ότι φέτος με όλες αυτές τις αγωνιστικές υποχρεώσεις είναι λογικό να υπάρχουν σκαμπανεβάσματα στην απόδοση. Είναι λογικό να κάνεις μία μεγάλη νίκη πχ στο Μπράιτον και να έρχεσαι να ιδρώνεις να κερδίσεις τον Ατρόμητο. Οι παίκτες δεν είναι ρομπότ. Κουράζονται, τραυματίζονται, πιέζονται ψυχολογικά για να είναι συνέχεια σε τοπ επίπεδο και πολλά άλλα. Αυτά δεν είναι δικαιολογίες. Είναι η πραγματικότητα. Τώρα αν έχουν γίνει και λάθη στο σχεδιασμό, ναι έχουν γίνει. Αλλά που δεν γίνονται λάθη ή ποιος δεν τα κάνει;
Bλέποντας λοιπόν τα πράγματα λίγο πιο ψύχραιμα και από κάποια απόσταση, το συμπέρασμα είναι ότι η ΑΕΚ παρουσιάζεται ανταγωνιστική σε όλα τα επίπεδα, ανεξάρτητα από τη διοργάνωση όπως τη θέλει ο Ματίας Αλμέιδα και αυτό είναι το σημαντικό. Αυτό είναι που αρέσει και στον κόσμο. Να παλεύει η ομάδα και ας μην έρχεται κάποια φορά το αποτέλεσμα.
Η ΑΕΚ του β’ ημιχρόνου με τον Άγιαξ ήταν η ΑΕΚ που θέλουν οι φίλοι της! Ψυχωμένη, με ορμή, με αποφασιστικότητα και πίστη για την ανατροπή. Που δεν έγινε τελικά γιατί ο καταπληκτικός Γιόνσον δημιούργησε αλλά έχασε μία ευκαιρία από αυτές που λέμε ότι δεν χάνονται! Είδαμε μετά από καιρό τον Αραούχο να παίζει στην κορυφή της επίθεσης, παρότι ήταν εξουθενωμένος από την προσπάθειακαι φυσικά να τα δίνει όλα. Είδαμε τον Ελίασον να παίζει από αριστερά (είναι αριστεροπόδαρος) και να ξεκινάει μάλιστα από θέση πλάγιου μπακ. Είδαμε τον γερο -Άμραμπατ να παλεύει με έναν…γιο του (γεννημένο το 2006!) και να μένει 90 λεπτά δίνοντας και την ασίστ στο γκολ! Είδαμε τον Σιμάνσκι να οργώνει το γήπεδο στο β’ μέρος και να παίζει πότε κόφτης και πότε στόπερ, κάνοντας κάποια στιγμή και μία εντυπωσιακή προβολή πάνω στη γραμμή, έχοντας ακολουθήσει τη φάση από τη σέντρα (!) και γλιτώνοντας ένα βέβαιο γκολ με την υπόλοιπη άμυνα εξουδετερωμένη. Είδαμε τον Στάνκοβιτς να είναι ανίκητος κάτω από τα δοκάρια του. Τέλος είδαμε τον Βίντα σε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας του να παλεύει με ένα θηρίο (κυριολεκτικά), να τον εκμηδενίζει και όταν βρήκε την ευκαιρία, να κατεβαίνει στην αντίπαλη περιοχή και να κάνει το γκολ με εντυπωσιακή κεφαλιά!
Όλα αυτά με υπογραφή Ματίας Αλμέιδα, που εμφανίστηκε ιδιαίτερα ευδιάθετος στην συνέντευξη Τύπου, αφού είναι φανερό ότι οι αγώνες στην Ευρώπη του δίνουν ένα επιπλέον κίνητρο επιτυχίας.
Μέχρι την επόμενη ωραία βραδιά στην Αγιά Σοφιά λοιπόν, κρατήστε τις ωραίες στιγμές από το ματς με τον Άγιαξ. Θα υπάρξουν κι άλλες τέτοιες, να είστε σίγουροι!
