Χθες το βράδυ, η «Ένωση» έδειξε για μία ακόμη φορά το πόσο πολύ δουλεύει στις προπονήσεις, περνώντας άνετα από τη Θεσσαλονίκη.
Στο χωριό μου, σε άπταιστα ελληνικά, όταν αναφέρονται σε έναν αθλητή ή μια ομάδα που είναι σταθερά καλή, λένε το εξής: Practice makes perfect! Και αυτό ισχύει και για την ομάδα που παρουσίασε ο Ματίας Αλμέιδα χθες βράδυ στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Η «Ένωση» έδειξε για μία ακόμη φορά ότι είναι μια πολύ καλά δουλεμένη ομάδα, με αρχή, μέση και τέλος. Από πού να ξεκινήσεις; Από τον Μοχαμάντι που ξεπέρασε την φοβία που τον χαρακτήριζε στα προηγούμενα ματς; Από τους Βίντα και Μουκουντί που ήταν ακοίμητοι φύλακες; Από τον Σιμάνσκι που ήταν ο μαέστρος του κέντρου; Από τον Λιβάι που απέδειξε την ικανότητά του στην αιχμή της επίθεσης; Πραγματικά όλη η ομάδα έκανε το τέλειο παιχνίδι.
Και αυτό όχι απέναντι σε μια τυχαία ομάδα. Αλλά απέναντι στον Άρη, ο οποίος ξεκίνησε την χρονιά με βλέψεις ακόμη και για τον τίτλο και δεν μπορεί ακόμη να βρει τα πατήματά του. Σε κανένα σημείο του αγώνα δεν μπόρεσε να αποτελέσει αξιόπιστη απειλή για την εστία του Αθανασιάδη, ο οποίος και αυτός έβαλε το λιθαράκι του για την χθεσινή νίκη. Τα περίμενε όλα από τον Μαντσίνι, αλλά ο Αργεντινός πάλευε μόνος του απέναντι στην πολύ καλά οργανωμένη άμυνα του «Δικεφάλου».
Εκεί που κρίθηκε το ματς, ήταν στις μάχες στη μεσαία γραμμή. Και οι «κιτρινόμαυροι» επικράτησαν κατά κράτος. Η τετράδα Σιμάνσκι, Γκατσίνοβιτς, Ελίασον και Πινέδα, έκανε μια άριστη δουλειά, περιορίζοντας τις όποιες προσπάθειες των γηπεδούχων να κάνουν παιχνίδι και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Εκεί φαίνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό η δουλειά που γίνεται στα Σπάτα.
Εν συνόλω, η εικόνα της ομάδας σε ένα παιχνίδι με μεγάλη σημασία για την συνέχεια του πρωταθλήματος, ήταν απολαυστική. Και ακόμη δεν έχουν αγωνιστεί και οι φαν Βέερτ, Σιντιμπέ. Σκεφτείτε τι μπορεί να γίνει εάν αυτοί οι δύο ενταχθούν στο rotation. Αλλά ακόμη είναι νωρίς.
