Τώρα, το τελευταίο διάστημα, έχουμε μπει σε συγκεκριμένη φάση της μεταγραφικής περιόδου….
Είναι η περίοδος, που οι μεταγραφικοί στόχοι, δηλώνουν την απόλυτη εκτίμησή τους για την ΑΕΚ, αποθεώνουν τον κόσμο της και θέλουν σαν τρελοί να έρθουν στην ομάδα… Πόσα χρόνια διαβάζω τα ίδια πράγματα ρε παιδάκι μου…. Μα τα ίδια όμως…
Παλιότερα, υπήρχαν και οι πασίγνωστες ρήσεις, “Από μικρός είμαι…. “ή” όλοι στο σπίτι μου είναι..” και όλα αυτά τα νόστιμα και τα πολύ διδακτικά…
Εμένα προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει αν κάποιος θέλει να έρθει στην ΑΕΚ σαν τρελός, σαν παλαβός, σαν ημίτρελος, σαν ψυχοπαθής, σαν άρρωστος ή σαν να είναι για το Δαφνί….
Εμένα το μόνο που με ενδιαφέρει, είναι η ομάδα μου να διαλέγει έναν ποδοσφαιριστή με σωστό σκεπτικό και για σωστούς λόγους.. Με ενδιαφέρει δηλαδή να είναι κατάλληλος από όλες τις μεριές… Αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά…
Και σαν αθλητής και σαν χαρακτήρας… Γι’αυτό και οι μεταγραφές έχουν ρίσκο και δεν είναι εύκολες… Γιαυτό λοιπόν και εμείς, που δεν διαθέτουμε υψηλά μπάτζετ, πρέπει να προετοιμαζόμαστε καιρό, να έχουμε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και να μην περιμένουμε μόνο προτάσεις από μάνατζερς…
Διότι αν περιμένεις να ψωνίσεις μόνο από μάνατζερ, η μεταγραφή από την κατηγορία ρίσκου, αναβαθμίζεται στην κατηγορία λαχείου και κάνεις τον Σταυρό σου, λες την προσευχή σου και περιμένεις αν θα σου βγει ή όχι… Να θυμίσω ότι πολύ μεγαλύτερα ονόματα από τον Αρέγκι, όπως ας πούμε ο Πελετιέρι ή ο Νασούτι, αλλά και άλλοι, πέρασαν και δεν ακούμπησαν….
Άρα εγώ θέλω τον παίχτη να είναι σωστή επιλογή και για σωστούς λόγους….
Και δεν με ενδιαφέρει αν θα κάνει σαν τρελός για να έρθει στην ΑΕΚ….
Κώστας Σταματιάδης.
