Αρχική / ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ / Σεραφείδης στο AEKPASSION: «Η “Αγιά Σοφιά” ο διακαής μας πόθος, μεγάλος ηγέτης ο Μελισσανίδης, να τον έχει καλά ο Θεός!»

Σεραφείδης στο AEKPASSION: «Η “Αγιά Σοφιά” ο διακαής μας πόθος, μεγάλος ηγέτης ο Μελισσανίδης, να τον έχει καλά ο Θεός!»

Ο Στέλιος Σεραφείδης μίλησε αποκλειστικά στο AEKPASSION και τον Στράτο Γυμνάγο κι αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην «Αγιά Σοφιά», τον Μελισσανίδη, την φετινή πορεία της «Ένωσης», αλλά και στα χρόνια που αγωνιζόταν ο ίδιος με τα «κιτρινόμαυρα»!

Μία μεγάλη συνέντευξη παραχώρησε στο AEKPASSION ο Πρόεδρος των Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών του «Δικεφάλου», Στέλιος Σεραφείδης, ο οποίος μίλησε για την φετινή πορεία της ΑΕΚ μέχρι στιγμής, αναφέρθηκε στην «Αγιά Σοφιά» που χτίζεται και την περιμένει πώς και πώς, όπως είπε, αλλά και στον Δημήτρη Μελισσανίδη, αποθεώνοντας τον διοικητικό ηγέτη της «Ένωσης», ενώ έκανε λόγο και για την καριέρα του στην ομάδα μας, τα 20 και πλέον χρόνια που αγωνίστηκε με τα χρώματά της!

Επιμέλεια – Συνέντευξη: Στράτος Γυμνάγος

Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω όσα είπε:

-Για το αν είναι καλά στην υγεία του και πώς βίωσε αυτή τη δύσκολη περίοδο της καραντίνας, λόγω του κορονοϊού:

«Δόξα το Θεό είμαι μια χαρά, παρά τα 85 μου χρόνια. Δεν έπαψα να γυμνάζομαι καθημερινά μόνος μου στο σπίτι. Ήμουν στο σπίτι, όπως όλος ο κόσμος, μερικές φορές πήγαινα σε έναν συμπαίκτη μου. Ευτυχώς, πέρασε ανώδυνα όλο αυτό. Κλειστήκαμε μέσα, χάσαμε λίγο τη σειρά μας, τους φίλους μας, αλλά σιγά σιγά επανερχόμαστε».

-Για το πώς βλέπει την πορεία της φετινής ΑΕΚ:

«Η ομάδα με τον Μάσιμο Καρέρα βρήκε τη συνοχή της, την αγωνιστικότητά της, τον ρυθμό της. Είχε καλή πρόοδο από όταν ανέλαβε εκείνος και μετά και σε αυτό πιστεύω ότι έπαιξαν ρόλο ο Ιταλός προπονητής με τον Ίλια Ίβιτς. Υπάρχει καλή ατμόσφαιρα, που μου θυμίζει πολύ την περίπτωση και την εποχή του Μπάγιεβιτς. Αν υπάρχει καλή σχέση ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές, τον προπονητή και τον κόσμο, οι ομάδες βρίσκουν την ψυχολογία τους, βρίσκουν τα νερά τους. Είναι πολύ σημαντικό και το να αναγνωρίζει ο κόσμος τον προπονητή. Κι αυτό συνέβη στην ΑΕΚ. Δυστυχώς όμως, ο κορονοϊός μάς διέκοψε αυτή την πορεία και επειδή είμαι και λίγο προληπτικός, πολύ φοβάμαι ότι όταν οι ομάδες βρίσκουν τον ρυθμό τους και μεσολαβεί κάποια στιγμή που θα πέσει κάποιος φραγμός όπως ο κορονοϊός, η αρχή θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική, διότι δεν μπορείς να έχεις πάντα αυτόν τον ρυθμό κι όταν αυτός και η αγωνιστικότητα κόπτονται, είναι δύσκολο. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι έτσι. Αλλά αυτή την εποχή, πριν την πανδημία, η ΑΕΚ βρήκε τον δρόμο της, οι παίκτες επανήλθαν στην κανονικότητά τους. Ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε αυτή τη συνέχεια».

-Για την «Αγιά Σοφιά»:

«Περάσαμε έναν γολγοθά τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτή τη στιγμή το μεγάλο μας όνειρο κι ο διακαής μας πόθος, για να είναι μεγάλη και δυνατή η ΑΕΚ, είναι το σπίτι μας, το γήπεδό μας. Νομίζω ότι σήμερα είναι όλα διαφορετικά, η μεγάλη ιστορική στιγμή της μάνας της προσφυγιάς, πιστεύω ότι έφτασε, είναι λίγα… μέτρα πιο κοντά μας! Αλλά ο γολγοθάς αυτός των τελευταίων χρόνων δεν ξεχνιέται εύκολα, γιατί είναι κάποιες στιγμές στη ζωή που δεν μπορείς να ξεχάσεις. Δεχόμασταν πόλεμο, ο οποίος γινόταν και μέσα από την ΑΕΚ!

Όμως, η “Αγιά Σοφιά” σήμερα αποκτά ζωή και ζωντάνια και πιστεύω πως και η ΑΕΚ και η Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν είναι κάτι στιγμιαίο, θα διαρκεί στους αιώνες και θα αποτελεί φάρο αξιών για τους νέους και τις νέες. Πηγαίνοντας και βλέποντας τώρα το γήπεδο, έτσι όπως είναι, που δεν έχει ολοκληρωθεί, σε πιάνει ένα ρίγος. Περιμένουμε την ώρα και τη στιγμή, είναι πολύ κοντά. Είμαι σίγουρος ότι όταν ολοκληρωθεί, όλοι και κυρίως οι εχθροί και οι πολέμιοι, θα το θαυμάσουν και θα το αγαπήσουν περισσότερο από ότι το πολέμησαν, το πιστεύω ακράδαντα».

-Για τον Δημήτρη Μελισσανίδη:

«Ο μεγάλος ηγέτης της ΑΕΚ. Εκείνος κι ορισμένοι άνθρωποι που κάποτε, κάποια στιγμή πρέπει να μνημονευτούν, να αναφερθούν, μέσα από τον πολιτικό ένθεν κι ένθεν χώρο, είναι 5-6 ονόματα, που πρέπει να αναφερθούν. Εγώ με το καλό όταν γίνει το γήπεδο θα πω στον πρόεδρο τα ονόματα. Να τον έχει καλά ο Θεός, να είναι ευλογημένος, γιατί τώρα μπορούμε όλοι οι ΑΕΚτζήδες να ονειρευόμαστε, όλη η προσφυγιά, οι χαμένες, οι αλησμόνητες πατρίδες. Δέχεται ακόμα πόλεμο από ορισμένους, αλλά προσωπικά πίστευα κι εγώ από την πρώτη στιγμή ότι το γήπεδο θα νικήσει!».

-Για την πιθανότητα να αγωνιστούν οι παλαίμαχοι στην «Αγια Σοφιά»:

«Αυτό έχει περάσει από την σκέψη των παλαιμάχων ποδοσφαιριστών και για την παλιά και για τη νέα γενιά φυσικά. Πιστεύω και ο Θωμάς (σ.σ. Μαύρος) να είναι σε καλή κατάσταση, δεν πιστεύω πως δεν θα είναι. Άλλωστε, για πέντε λεπτά να πατήσουμε μέσα, δεν θα παίξουμε μισή ώρα αγώνα ο καθένας. Θα μπούνε για πέντε λεπτά οι πιο ηλικιωμένοι, όσοι αντέχουν, να περπατήσουν, να φορέσουν τη φανέλα. Είναι καλή ιδέα αυτό, είναι σκέψη όλων των παλαιμάχων και πιστεύω πως δεν θα μας χαλάσουν το χατήρι, έστω για λίγα λεπτά. Ας έρθει εκείνη η ώρα, αυτή η μεγάλη στιγμή, να είμαστε γεροί και δυνατοί. Μια παρουσία θα γίνει, δε νομίζω να υπάρχει δυσκολία σε αυτό, σε αυτή τη μεγάλη επιθυμία, το περιμένουμε πώς και πώς».

-Για το πρωτάθλημα του 2018:

«Κοιτάξτε, είμαι κι εγώ ένας φίλαθλος πλέον, ένας άνθρωπος της εξέδρας, μετά από τόσα χρόνια που σταμάτησα. Είχα την αγωνία. Όπως όταν αγωνιζόμουν, έτσι ζω τις στιγμές της ΑΕΚ, είτε παίρνει το πρωτάθλημα, είτε όχι. Προφανώς όταν παίρνει η ομάδα το πρωτάθλημα, είναι έντονη η συγκίνηση, πετάμε στα σύννεφα, γιατί είναι πρωταθλήματα που έχουν πόνο, που έχουν αίμα, που έχουν αγώνα, με πολλά εμπόδια, εκτός σπιτιού, του γηπέδου μας και είναι μεγάλη υπόθεση να κατακτάς πρωτάθλημα, να κατακτάς κύπελλο. Διαφορετικά είναι στην έδρα σου και διαφορετικά εκτός έδρας.

Κακά τα ψέματα, το Ολυμπιακό Στάδιο παρότι είναι μεγάλο και μαζεύει κόσμο, για μας είναι αχανές, δεν είμαστε κοντά, δεν έχουμε την αναπνοή των παικτών, την ένταση που θα έχουμε στο γήπεδό μας, που είναι πιο κοντά οι παίκτες στον κόσμο. Υπάρχει μία απόσταση, είναι αλλιώς τα πράγματα εκεί».

-Για το πώς νιώθει που οι βετεράνοι της ΑΕΚ τον ψήφισαν ως Πρόεδρο του Συνδέσμου των Παλαιμάχων:

«Εγώ δεν είχα ποτέ τάσεις για υψηλόβαθμες θέσεις. Απλώς στην πορεία των 31 χρόνων περίπου που έχει ιστορία ο Σύνδεσμος Παλαιμάχων ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ, πέρασαν ως πρόεδροι ο Νεστορίδης, ο Σταματιάδης, κάποια στιγμή πέρασε ως πρόεδρος ο αείμνηστος Στέλιος Σκευοφύλακας. Ποτέ δεν διεκδίκησα κάποια θέση, απλώς συμμετείχα στα συμβούλια. Όταν “έφυγε” από τη ζωή ο συγχωρεμένος και αείμνηστος, Στέλιος Σκευοφύλακας μού έκανε πρόταση ο Σιμιγδαλάς, επειδή ήμουν μεγαλύτερος σε ηλικία. Την πρόταση αυτή την αποδέχτηκα, δεν τη διεκδίκησα.

Με τίμησαν κι από τότε στις εκλογές με τιμούν ακόμα οι συμπαίκτες μου και τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, ούτε έχουμε να κερδίσουμε κάτι. Αλλά το μειονέκτημα είναι ότι ο Πρόεδρος των Παλαιμάχων δεν έχει μεγάλη… τσέπη (γέλια)! Στη σημερινή εποχή που ζούμε υπάρχουν πολλοί συμπαίκτες μου που δεν είναι σε καλή κατάσταση, γιατί τότε που παίζαμε εμείς δεν υπήρχε το χρήμα που υπάρχει σήμερα και χρειαζόμαστε κάποιες ανάγκες οι οποίες μας λείπουν. Τη χρονιά που πέρασε προέκυψε μία αντιπολίτευση, έπειτα από 30 χρόνια. Ορισμένοι συμπαίκτες μου διεκδίκησαν και καλώς το έπραξαν, όταν θα γίνουν εκλογές να μπουν στο συμβούλιο. Δυστυχώς όμως, μας έπιασε ο κορονοϊός, είμαστε προσωρινή διοίκηση, περιμένουμε να πάρουμε εντολή για να κάνουμε εκλογές και θα τις διεκδικήσω πάλι».

-Για τους τωρινούς τερματοφύλακες της ΑΕΚ, Μπάρκα, Τσιντώτα, Αθανασιάδη (μιας και η θέση του ήταν κάτω από τα δοκάρια της):

«Είναι γεγονός ότι διαχρονικά, όχι μόνο οι τερματοφύλακες της ΑΕΚ, αλλά γενικά οι Έλληνες τερματοφύλακες δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους ξένους. Είναι πολύ καλοί κι από τα δικά μου τα χρόνια που θυμάμαι. Άλλοι έπαιξαν σε μεγάλες ομάδες, άλλοι όχι. Αλλά είναι μεγάλοι τερματοφύλακες, δεν έχουν να ζηλέψουν κάτι. Όπως και τώρα στην ομάδα μας ο Μπάρκας, ο Τσιντώτας και ο Αθανασιάδης, είναι αξιόλογοι και εύχομαι να αφήσουν εποχή. Να είναι καλά τα παιδιά, να έχουν την υγεία τους. Τους παρακολουθώ, είναι καλοί και έχουν τις δυνατότητες να πάνε πιο ψηλά».

-Για το αν έχει ξεχωρίσει κάποιον παίκτη από την ΑΕΚ της τελευταίας 20ετίας:

«Πέρασαν μεγάλοι παίκτες, είναι πολλοί. Ο Νικολαΐδης, ο Κασάπης, ο Τσιάρτας και πολύ ακόμα είναι αρκετοί. Έχουν περάσει πολύ μεγάλοι και καλοί ποδοσφαιριστές. Πρέπει να μνημονευτούν οι παίκτες αυτής της εποχής, όλα τα παιδιά. Ήταν μεγάλης αξίας, γι’ αυτό και η ΑΕΚ ήταν μεγάλη».

-Για την και την χειρότερη στιγμή της καριέρας του:

«Στην πορεία της καριέρας μου είχα και καλές και κακές στιγμές. Η κακή στιγμή ήταν την ημέρα που χάσαμε το πρωτάθλημα και εκείνη την ημέρα παντρευόμουν. Μία από τις δυσάρεστες στιγμές. Η δεύτερη στιγμή της ζωής μου είναι που έχασα την σύζυγό μου, την Αντιγόνη».

-Για το πώς ένιωσε στο φιλικό παιχνίδι με τη Μπαρτσελόνα, τον Ιανουάριο του 1962, όταν η ΑΕΚ έκανε εγκαίνια στη Νέα Φιλαδέλφεια:

«Είχα παίξει ένα ημίχρονο τότε, από όσο θυμάμαι. Κοιτάξτε, ήταν τα χρόνια τέτοια, η εποχή, η νεότητα που η λαχτάρα ήταν το πώς θα μπεις στο γήπεδο να παίξεις. Μετά έρχονται όλα τα άλλα, σιγά σιγά, περνώντας τα χρόνια. Με την ομάδα της Μπαρτσελόνα είχα παίξει ένα ημίχρονο εγώ, είχαμε κάνει τα εγκαίνια του γηπέδου και είχαμε φάει μερικά γκολάκια (γέλια)».

-Για το ποιος ήταν ο καλύτερος συμπαίκτης που είχε:

«Είχα μεγάλους συμπαίκτες. Είχα τον μεγάλο Νεστορίδη, τον Παπαϊωάννου, τον Κανάκη. Ευτύχησα να αγωνιστώ και με πιο παλιούς, τον Εμμανουηλίδη, τον Πούλη, τον Παπαθεοδώρου, Παραγυιό, είχα φτάσει ακόμα και τον Γούλιο, τον Μουρατίδη, οι οποίοι είναι πιο μεγάλοι σε ηλικία από εμένα, περίπου δέκα χρόνια. Παίζαμε για την ομάδα μας, δεν είχαμε αντιπαλότητα, ήμασταν φιλαράκια και πολύ αγαπημένοι».

-Για τις διαφορές της εποχής που αγωνιζόταν, σε σχέση με αυτή που ζούμε τώρα:

«Όταν αγωνιζόμουν εγώ υπήρχε η συναδελφικότητα, ήταν καλές, χρυσές οι εποχές για το ποδόσφαιρο. Ο κόσμος πήγαινε στα γήπεδα, ήταν διαφορετικά. Έπαιρναν το φαγητό τους μαζί, έκαναν την πλάκα τους μαζί με τις ομάδες τους, ήταν φιλαράκια όλοι. Τώρα την εποχή αυτή, το μόνο κακό που υπάρχει στα γήπεδα είναι ότι εμείς οι παλαίμαχοι δε μπορούμε να πάμε σε αντίπαλο γήπεδο. Να πάμε στα επίσημα, να φωνάξουμε “γκολ”, να χαρούμε, να στεναχωρηθούμε. Αυτή η εποχή δεν τα έχει αυτά τα πράγματα, που είχαμε εμείς τότε κι αυτό είναι το δυσάρεστο.

Όμως, αν η Πολιτεία το θελήσει και συνεργαστούν οι παράγοντες μεταξύ τους, όλο αυτό μπορεί να σταματήσει σε μικρό χρονικό διάστημα. Αλλά δυστυχώς όπως βλέπουμε τα σπάνε όλα, όλα γίνονται από μια μερίδα ανθρώπων, υπάρχουν μέσα κι άλλα πράγματα κι άλλοι παράγοντες. Χαλάει η ατμόσφαιρα και η εικόνα ενός ντέρμπι, είτε κερδίσει ο ένας είτε ο άλλος. Αυτή είναι η πιο δυσάρεστη στιγμή για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Τώρα δεν μπορείς να πας στο γήπεδο. Εγώ πηγαίνω, τις περισσότερες φορές με την ομάδα που πάει στα επίσημα, στα μπουθ όπως λέμε, αλλά επειδή είμαι άνθρωπος στενάχωρος και δεν μου αρέσει, θέλω να βγω έξω, αλλά βγαίνω διακριτικά. Πολλοί όμως παλιοί φίλαθλοι περασμένης ηλικίας με παίρνουν είδηση, με χαιρετάνε και μου συμπεριφέρονται άψογα. Αλλά αν με πάρουν είδηση, ηλικία κάτω των 40 και λοιπά, θα ακούσουμε ότι δεν έχουμε ακούσει. Αλλά τι να κάνουμε, είναι μια άλλη εποχή».

-Για το ντέρμπι με Παναθηναϊκό:

«Εγώ δεν είμαι άνθρωπος που θα πω “ξέρεις, η ομάδα μου είναι καλύτερη”. Η πρόβλεψή μου είναι ότι αυτός που θα μπει μέσα, αν το πιστέψει, το παλέψει και το νιώσει, θα είναι ο νικητής. Οι ομάδες μετά από αυτή την ανάπαυλα δε νομίζω να μπορούν να βρουν ακόμα τους ρυθμούς, αλλά εντάξει, θα το παλέψουν, γιατί κάθισαν 1-2 μήνες εκτός αγώνων. Άλλο ο αγώνας, άλλο η προπόνηση. Να γίνει ένα ντέρμπι καλό, καθαρό, να βγουν οι παίκτες υγιείς κι ο καλύτερος να κερδίσει. Εγώ φυσικά θέλω να κερδίσει η ομάδα μου, η ΑΕΚ».

-Για το ντέρμπι που έπαιξε με τον Παναθηναϊκό και του έμεινε στη μνήμη και την καλύτερη στιγμή της καριέρας του:

«Ένα από τα πολλά παιχνίδια που έχω κάνει με τον Παναθηναϊκό ήταν όταν είχα σταματήσει το ’72, είχα γίνει προπονητής στις Ακαδημίες, τότε ήταν προπονητής στην ομάδα ο Σάμπος και ήθελε να γίνω προπονητής των Ακαδημιών, παρότι δεν ήθελα εγώ. Εν πάση περιπτώσει, τελικά έγινα, μπήκα στις Ακαδημίες και κάποια στιγμή στην πορεία του πρωταθλήματος, ο Κωνσταντινίδης, αυτός που με αντικατέστησε, έσπασε το χέρι του και επανήλθα. Στα 37 προς 38 μου χρόνια πρέπει να ήταν, επανήλθα σε έναν αγώνα με τον Παναθηναϊκό, κερδίσαμε 2-1 στη Νέα Φιλαδέλφεια, ήμουν ο καλύτερος παίκτης του αγώνα και τότε ήρθε ο Παπαϊωάννου και με σήκωσε στα χέρια του. Αυτό ήταν το φινάλε της σταδιοδρομίας μου, ήτανε η βράβευση και η ανθοδέσμη που δέχτηκα τελειώνοντας το παιχνίδι. Ήμουν πράγματι ο καλύτερος παίκτης του αγώνα εκείνη τη μέρα και έχω και μια φωτογραφία στην οποία με σηκώνει ο Παπαϊωάννου στα χέρια. Αυτή είναι η πιο γλυκιά ανάμνηση στο φινάλε της καριέρας μου, από έναν μεγάλο ποδοσφαιριστή, όπως ήταν ο Μίμης Παπαϊωάννου».

-Για τον κόσμο της ΑΕΚ:

«Ο κόσμος της ομάδας έχει συμπαρασταθεί τα τελευταία χρόνια. Είναι η πρώτη δύναμη της ΑΕΚ, από την εποχή που γκρεμίστηκε το γήπεδο, το 2003 ο κόσμος της ήταν ηρωικός. Όταν πέσαμε κατηγορία είχαμε σε έναν αγώνα περίπου 40.000 στο γήπεδο. Όλα αυτά τα χρόνια έχει συμπαρασταθεί στην ομάδα μας και πιστεύω τώρα που θα γίνει και το γήπεδο θα επανέλθει πάλι, γιατί χάσαμε πολύ κόσμο, χάσαμε πολλή επαρχία εμείς. Η ΑΕΚ θυμάμαι τότε όπου πήγαινε, που παίζαμε στη Μακεδονία κλπ. γινόταν χαμός. Θα τον κερδίσουμε ξανά τον κόσμο μας».

Σχετικά με Στράτος Γυμνάγος

Στράτος Γυμνάγος
Γεννημένος στη Μυτιλήνη τον Φεβρουάριο του 1994. Με ενδιαφέρει η αθλητική δημοσιογραφία και συγκεκριμένα η ΑΕΚΑΡΑ (ακούω αθλητικές ραδιοφωνικές εκπομπές, κυρίως εκείνες που σχετίζονται με αυτήν), που είναι από τα ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ πράγματα στη ζωή μου, η αιτία που είμαι στον κόσμο αυτό, που λέει και το σύνθημα. Επίσης, λατρεύω το ποδόσφαιρο, το οποίο με κέρδισε από πολύ μικρή ηλικία, στο πρακτικό, και αργότερα και στο θεωρητικό κομμάτι. Επιπλέον, μου αρέσει η γυμναστική και τις ελεύθερες ώρες μου ασχολούμαι με αυτήν, καθώς το θεωρώ πολύ σημαντικό για την υγεία. Από ξένα πρωταθλήματα, συμπαθώ το ισπανικό και συγκεκριμένα την Μπαρτσελόνα, την οποία παρακολουθώ μερικές φορές. Στο aekpassion, όπου έμαθα πάρα πολλά, βρίσκομαι σχεδόν τρεις μήνες και θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου όλα τα παιδιά που με δέχτηκαν σ'αυτή την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ και μου έδωσαν την ευκαιρία να ασχοληθώ με κάτι που μου αρέσει πολύ, πάνω σ'αυτό που αγαπάω.

Ελέγξτε επίσης

Καρέρα: «Θα ήθελα να προπονήσω την Γιουβέντους, είμαι οπαδός της»

Δηλώσεις του Ιταλού τεχνικού στην αθλητική εφημερίδα «Tuttojuve», με αφορμή την αναμέτρηση του περασμένου Σαββάτου, …

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com