Ο Ερρίκος Σουλολλάρι γραφεί για τον Μανόλο Χιμένεθ και σχολιάζει το έργο του που οδήγησε την ΑΕΚ μετά από 24 χρόνια στη κατάκτηση του τίτλου.
Φαντάζομαι πως είναι σαφές σε όλους πως στο ποδόσφαιρο ο προπονητής είναι το Α και το Ω σε μια ομάδα. Όσοι διαφωνούν με αυτό, τότε το παράδειγμα του Μανόλο Χιμένεθ στην ΑΕΚ είναι το μεγαλύτερο επιχείρημα. Διότι μιλάμε για έναν άνθρωπο που είναι πρωτίστως σωστός επαγγελματίας και έπειτα τεράστιος σαν άνθρωπος, έχοντας ψυχή, δικαιοσύνη, και απόλυτη επίγνωση της πραγματικότητας.
Ωστόσο το μεγάλο του φετινό όπλο πέρα από την τεχνική του κατάρτιση ήταν το οικογενειακό κλίμα που κράτησε στα αποδυτήρια της ομάδας. Όταν έκατσε εκ νέου στο πάγκο της Ένωσης βρήκε καμμένη γη. Με λίγα λόγια ο Χιμένεθ βρήκε τα αποδυτήρια σε άθλια κατάσταση με τους παίκτης της Ένωσης να έχουν πολύ χαμηλή αυτοπεποίθηση, καθώς η ομάδα τότε πήγαινε από το κακό στο χειρότερο με κίνδυνο να μείνει εκτός Ευρώπης.
Επόμενος ευθύς εξαρχής ήταν πολύ δύσκολο το έργο του Χιμένεθ, ενώ είχε και στο μυαλό του πως έπρεπε να κερδίσει και τον ισχυρό άντρα της Ένωσης. Διότι επί της ουσίας, ο Χιμένεθ ήρθε για να βγάλει το φίδι από την τρύπα και όχι να πάρει τα κλειδιά της ομάδας. Όποτε ο ίδιος ήξερε πως πρέπει σε σύντομο χρονικό διάστημα να παρουσιάσει έργο, έτσι ώστε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Μελισσανίδη και να φτιάξει την δική του ΑΕΚ έτσι όπως αυτός το είχε στο μυαλό του. Γνώριζε εκ των προτέρων πως αυτή η ΑΕΚ είχε υγεία και υπήρχαν οι βάσεις για να χτίσει μια ομάδα που θα είχε στο μυαλό της μόνο το ποδόσφαιρο και όχι οικονομικές οφειλές, όπως γινόταν στη πρώτη του θητεία.
Έτσι λοιπόν με το καλημέρα ως μετρ της ψυχολογίας μπήκε στα αποδυτήρια και έφτιαξε 22 καμικάζι μέχρι το τέλος της σεζόν. Πήρε τεράστιο διπλό στο Καραΐσκάκη, έπειτα από 5 χρόνια έχοντας κάνει άρτιο διάβασμα του αγώνα και έπειτα απέκλεισε τον Ολυμπιακό οδηγώντας την ομάδα στο τελικό κυπέλλου. Η ομάδα παρότι στο τελικό δεν έπαιξε καλά, έχασε το τρόπαιο με τον τρόπο που όλοι είδαμε. Ωστόσο εκεί που κέρδισε πολλά μπόνους ο Ισπανός Τεχνικός ήταν στα πλέι οφ.
Στα πλέι οφ η ομάδα φαινόταν πως δεν είχε πολλές δυνάμεις, ωστόσο ο ίδιος κρατούσε σε εγρήγορση όλους τους παίκτες κάνοντας τακτικά ροτεϊσνον και έτσι στο τέλος με επική ανατροπή πέτυχε να βγάλει την ομάδα στα προκριματικά του champions league. Από εκεί και πέρα αφού είχε κερδίσει τους πάντες στην ομάδα από τον Μελισσανίδη μέχρι και τον Μπάγεβιτς, πήρε τα κλειδιά της ομάδας και το καλοκαίρι έκτισε την δική του ομάδα.
Αρχικά, ο Χιμένεθ γνώριζε ποιο είναι το μπάτζετ της ΑΕΚ και ήξερε ευθύς εξαρχής πως δεν θα γίνουν υπερβάσεις σε αυτό το κομμάτι και έτσι έκτισε την ΑΕΚ από το ήδη υπάρχων κορμό με παίκτες όπως ο Μάνταλος, ο Γιόχανσον, ο Βράνιες, ο Σιμόες, ο Λάζαρος, ο Μπάρκας, ο Μπακάκης, ο Μπακασέτας κτλ. Έπειτα έψαξε στην αγορά μαζί με τον τεχνικό διευθυντή της ομάδας και έφερε παίκτες όπως ο Λιβάγια, ο Λόπεζ, ο Τσόσιτς, ο Αραούχο. (Ειδικά ο Αραούχο είναι παίκτης Χιμένεθ καθώς ο ίδιος τον πρότεινε στον Μελισσανίδη και με την συμβολή Χιμένεθ, ο Αραούχο βρήκε το καλό του εαυτό και έπειτα κίνησε γη και ουρανό για να βρεθεί και πάλι υπό της οδηγίες του Ισπανού. )
Άρχισε λοιπόν με αυτό το ρόστερ να δουλεύει σε διάφορους τομείς, να μαθαίνει στην ομάδα πως να αμύνεται και να επιτίθεται σωστά αλλά πρωτίστως πως όλοι να δουλεύουν για όλους. Το σχέδιο του ήταν να φτιάξει μια ομάδα με όλη την σημασία της λέξης. Έτσι η ΑΕΚ από αγώνα σε αγώνα αποκτούσε την δική της ταυτότητα, γινόταν αυτό που λέμε ομάδα του προπονητή της. Βλέπαμε μετά από καιρό οι παίκτες να έχουν σχέδιο μέσα στον αγωνιστικό χώρο και να μην ψάχνονται μεταξύ τους. Ο καθένας ήξερε τη πρέπει να κάνει μέσα στο γήπεδο και όταν κάτι δεν γίνεται σωστά ο Μανόλο γίνεται έξαλλος..
Αυτό όμως που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο φέτος στο να κατακτήσει τον τίτλο η ΑΕΚ ήταν το refuse to lose. Η ΑΕΚ του Χιμένεθ αρνιόταν να χάσει! Το είδαμε σε πολλά παιχνίδια φέτος που ενώ έδειχναν χαμένα στην αρχή η ομάδα έβρισκε τα αποθέματα και τα γυρνούσε στο τέλος. Σίγουρα αυτό έκανε πολλούς με ψυχοφάρμακα αλλά τη να κάνουμε αυτή είναι η ΑΕΚ του Χιμένεθ και αυτή μας έδωσε τεράστιες χαρές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στις μνήμες μας και για αυτό τον ευχαριστώ θερμά που έκανε τόσο κόσμο να χαμογελά.
Προσωπικά έχω γράψει από την αρχή πως ο Χιμένεθ είναι ο ιδανικός προπονητής της ΑΕΚ και τον υποστήριζα ακόμη και όταν τα έκανε μαντάρα και έβγαιναν από το λαγούμι τους οι ειδήμονες να τον κράξουν. Δικαιώθηκα! Και χαίρομαι για αυτό διότι συνήθως δεν πέφτω έξω σε κάποια πράγματα που γράφω. Όπως δικαιώθηκα στο θέμα Μπακασέτα. Εκεί που πολλοί έλεγαν πως δεν κάνει για την ΑΕΚ εγώ έγραφα πως ο Μπακασέτας έχει χαρακτηριστικά που μπορούν να βοηθήσουν την ομάδα αρκεί να βρει ρυθμό και να πάρει την ανάλογη εμπιστοσύνη που χρειάζεται. Έτσι λοιπόν φέτος μας έβαλε τα γυαλιά.
Σε γενικές γραμμές ο Μανόλο κατάφερε αρκετούς παίκτες να τους αναδείξει σε τεράστιο βαθμό και αυτό είναι ένα από τα μυστικά της φετινής επιτυχημένης σεζόν. Ο Μπακάκης, ο Μπακασέτας, ο Λιβάγια, ο Γκάλο, ο Λάζαρος, ο Κονέ, ο Βράνιες, ο Γαλανόπουλος, ο Αραούχο όλοι αυτοί έγιναν καλύτεροι υπό τις οδηγίες του Χιμένεθ.
Εν τέλει για τον Χιμένεθ μπορώ να γράφω μέχρι αύριο γιατί πραγματικά είναι πολλά αυτά που έχει πετύχει στην ΑΕΚ και εύχομαι να παραμείνει για πολλά χρόνια στο τιμόνι της ομάδας και να είναι ο προπονητής που θα μπει πρώτος στην Αγ. Σοφιά.
VAMOS BIEN MANOLO
