Φτάσαμε στην τελική στροφή των αγωνιστικών υποχρεώσεων της ΑΕΚ για τη σεζόν 2018-19, με θεωρητικά πιο αδύναμους αντιπάλους μέχρι (αν κι εφόσον) τον τελικό Κυπέλλου στις 11 Μαϊου. Τι μπορούμε να περιμένουμε και σε τι να ελπίζουμε;
Το διάστημα των 2 εβδομάδων που μεσολάβησε από τη νίκη στο Περιστέρι με το γκολ του Αλμπάνη, ήταν αρκετό για να δώσει ανάσες στο καταπονημένο από κούραση και τραυματισμούς ρόστερ της Ένωσης. Σε ποια κατάσταση όμως θα παρουσιαστεί η ομάδα του Χιμένεθ την Κυριακή απέναντι στον Παναιτωλικό του Δέλλα; Oι εμφανίσεις των τελευταίων μηνών δεν παρουσιάζουν σταθερότητα και η ανησυχία ακόμη και σε αγώνες με θεωρητικά πιο αδύναμους αντιπάλους, δυστυχώς υπάρχει.
Ρίχνοντας μια ματιά στους αγώνες που απομένουν, παρατηρούμε ότι σε ένα διάστημα 25 ημερών (από την ερχόμενη Κυριακή μέχρι το Πάσχα) η ΑΕΚ θα αντιμετωπίσει 3 φορές τη Λαμία (μία μέσα Κύπελλο – 2 δύο έξω Πρωτάθλημα και Κύπελλο), τον Παναιτωλικό και τη Λάρισα εντός, και την Ξάνθη εκτός. Μετά απομένουν δύο αγώνες μέσα στο Μάη με Λεβαδειακό εκτός για την τελευταία αγωνιστική της Superleague και με ΠΑΟΚ στον μεγάλο τελικό (αν και εφόσον…).
Η ΑΕΚ είναι μεγάλη ομάδα και οφείλει για τον κόσμο και την ιστορία της, να πάρει νίκες μέσα-έξω ανεξάρτητα από τη βαθμολογική σημασία τους. Δεν πιστεύω για παράδειγμα ότι θα υπάρξει ΑΕΚτζής ικανοποιημένος αν χάσει η ομάδα στη Λειβαδιά την τελευταία αγωνιστική ( 5 Μαϊου), από την ομάδα του Κομπότη, ακόμη κι αν έχει εξασφαλιστεί η 3η θέση! Το γόητρο σε μία μεγάλη ομάδα πάντα παίζει ρόλο, μην το ξεχνάμε.
Βέβαια η σκληρή πραγματικότητα του φετινού ρόστερ, δεν επιτρέπει στον Μανόλο Χιμένεθ να έχει τις επιλογές που θα ήθελε. Λογικά θα πρέπει να περιμένουμε σκοπιμότητα στους 6 αγώνες του Απρίλη και το ”επαγγελματικό” 1-0 (όπως έχουμε ξαναγράψει) να εμφανιστεί αρκετές φορές. Αρκεί να είναι υπέρ μας!
Για το Κύπελλο και τους αγώνες με τη Λαμία, που ήδη έβγαλε νοκ άουτ Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό σε διπλά μάλιστα παιχνίδια, δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα πρόκρισης. Αυτά τα ματς η ΑΕΚ πρέπει να τα παίρνει μόνο με τη φανέλα, όσο κι αν αυτό ακούγεται γραφικό μερικές φορές.
Για το Κυριακάτικο ματς πρωταθλήματος με αντίπαλο την ομάδα του Αγρινίου, που μας κέρδισε καθαρά στον Α’ γύρο και σε μεγάλο βαθμό έκρινε το μέλλον του Ουζουνίδη στον πάγκο της ΑΕΚ, το ερωτηματικό είναι αν θα έρθει ο κόσμος στο γήπεδο. Είπαμε παραπάνω, ότι η ανάπαυλα λόγω Εθνικής ήταν καλή για τους τραυματισμούς και την κόπωση. Ο κόσμος όμως που είχε κάπως ανέβει με την επικράτηση επί του Ατρομήτου, χρειάζεται πάλι κάτι να τον τραβήξει στο ΟΑΚΑ, κάτι παραπάνω από τους 3 πόντους μίας νίκης. Πάθος και αγωνιστικότητα είναι τα πρώτα που έρχονται στο μυαλό μου.
Παράλληλα, με αφορμή την προχθεσινή παρολίγο ολική ανατροπή της Εθνικής στη Βοσνία, θα ήθελα να σταθούμε στο θέμα ”ποια είναι η ιδανική θέση του Μιχάλη Μπακάκη;”
Ο Αναστασιάδης τον ξεκίνησε δεξί μπακ στο 5-3-2 που ήταν η αρχική του σκέψη. Η συγκεκριμένη διάταξη απαιτεί το μπακ να καλύπτει όλη την πλευρά και να έχει ισορροπία τόσο αμυντικά, όσο και επιθετικά. Είναι και ένας λόγος που ακόμα σε αρκετούς αγώνες η επιλογή είναι ο Τοροσίδης, παρά το ότι υπολείπεται σε δυνάμεις. Ο Μιχάλης έκανε μια πολύ ωραία κούρσα και άψογη τελική πάσα-ασίστ στον Φορτούνη γύρω στο μισάωρο λίγο μετά την ψυχρολουσία του 2-0, αλλά ο μέσος του Ολυμπιακού (κορυφαίος του αγώνα) αστόχησε από κοντά. Αναφέρω τη συγκεκριμένη φάση γιατί επιθετικά ξεπέρασε και τον εαυτό του. Έπιασε ”ταβάνι” με άλλα λόγια.
Λίγο μετά η διάταξη άλλαξε, έμειναν 4 στην άμυνα με τον Μπακάκη πάλι δεξιά, αλλά με βοήθεια πλέον από το αντίστοιχο χαφ που έπαιρνε τις επιθετικές πρωτοβουλίες. Στο β’ μέρος και όταν πια με παίκτη παραπάνω κυνηγούσαμε τη νίκη, ο διεθνής άσσος της ΑΕΚ αντικαταστάθηκε και ο Αναστασιάδης ”τράβηξε” τον Ζέκα δεξιά για να μπορέσει να απειλήσει περισσότερο. Σοφή κίνηση κατά τη γνώμη μου και διδακτική για τη διαχείριση του Μπακάκη στην ΑΕΚ.
Επειδή ο παίκτης καλύπτει όλες τις τρύπες της άμυνας, πρώτον δεν πρέπει να ”καεί” και δεύτερον πρέπει να παίζει εκεί που είναι πιο αποδοτικός. Έχει καλύψει με επιτυχία και τα δύο άκρα της άμυνας, έχει παίξει σαν στόπερ και μάλιστα τις περισσότερες φορές σαν αριστερό στόπερ σε διάταξη με 3 κεντρικούς αμυντικούς. Έχει διακριθεί τις περισσότερες φορές κυρίως λόγω πάθους και πείσματος και λιγότερο λόγω των ποδοσφαιρικών του ικανοτήτων, χωρίς να προσπαθώ να υποτιμήσω τον δυναμικό και αποτελεσματικό Έλληνα αμυντικό μας. Η θέση του Μιχάλη Μπακάκη είναι δεξί μπακ στο 4-4-2 ή δεξί στόπερ σε διάταξη με 3 κεντρικούς πίσω. Όλα τα άλλα κάνουν κακό στην εξέλιξη του παίκτη και κάποιες φορές τον εκθέτουν. Επίσης δεν μπορεί να προσφέρει στην επιθετική ανάπτυξη με τον τρόπο που βοηθάει πχ ο Γκάλο. Επομένως ο σχεδιασμός για τη νέα χρονιά πιστεύω ότι θα πρέπει αυτό να το λάβει υπόψη και να μην τον αντιμετωπίζουν σαν ”πασπαρτού” αμυντικό.
Τέλος, η καλή συνεργασία της ΠΑΕ με την ΚΑΕ που εκφράζεται έμπρακτα με την συνεννόηση για το ”διπλό ταμπλό” της Τετάρτης 3 Απριλίου, είναι σίγουρα κάτι σημαντικό και ενθαρρυντικό. Κανονίστηκε λοιπόν 19:30 η ρεβάνς της μπασκετικής ΑΕΚ με την Μπάμπεργκ για το Basketball Champions League στο κλειστό του ΟΑΚΑ και αμέσως μετά (21:30) λίγα μέτρα πιο πέρα η ποδοσφαιρική ΑΕΚ θα υποδεχθεί τη Λαμία στον πρώτο ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδος!
Ωραία κι έξυπνη κίνηση που αναμένεται να τύχει μαζικής στήριξης από τον κόσμο!
Πραγματικά ”Δικέφαλη Δύναμη” για την Ένωση την ερχόμενη Τετάρτη!
