Είναι γνωστό ότι αγαπάω πολύ τον Αθλητισμό σε κάθε του μορφή…
Τα τελευταία 15 χρόνια βέβαια, με έχει κερδίσει το Χάντμπολ, πράγμα επίσης γνωστό…. Η καψούρα μου όμως παραμένει ο Στίβος… Η πρώτη αγάπη βλέπεις, δεν ξεχνιέται….
Και το πιάσαμε φέτος πάλι από την αρχή το νήμα, με νέο σχεδιασμό και την έμπρακτη συμπαράσταση της Διοίκησης, για να ξαναφτάσει η ομάδα ψηλά, σε μια τριετία… Με νέα παιδιά, που τυχαίνει να είναι και αρρωστάκια…
Όπως ας πούμε τα δύο κορίτσια από την Μήλο… Η Μαρία και η Πηνελόπη… Μήκος, Τριπλούν και 100 Εμπόδια… Και βλέπουμε… Πρωταθλήτριες στην ηλικία τους…
Άρρωστοι Ενωσίτες και οι πατεράδες τους, ο Περικλής και ο Μάριος, έκαναν τα πάντα, για να έρθουν τα παιδιά στην ΑΕΚ… Και τα κορίτσια το ίδιο… Ο Παναξιακός, δεν ήθελε να τις δώσει… Ειδικά την Πηνελόπη με τίποτα λέμε…
Τελικά η πίεση των γονέων, των κοριτσιών, της “οικογένειας”, της Διοίκησης και λίγο και η δική μας, τις έφερε στην ομάδα της καρδιάς τους….
Μέχρι τελευταία στιγμή τους προσέφεραν αρκετά χρήματα για να μείνουν στην ομάδα της Νάξου, αλλά που να μασήσουν τα πιτσιρίκια…
Ειδικά η Πηνελόπη, που η μεταγραφή της ολοκληρώθηκε την τελευταία μέρα, στο παρά ένα, κάποια στιγμή είπε στον Δημήτρη, “κύριε Σταματιάδη, εγώ την φανέλα δεν την πουλάω”…Για αυτό και την φωνάζω Ταλιμπανάκι….
Κάθε μέρα έβγαζαν φωτογραφίες με την σημαία της ΑΕΚ και μου τις έστελναν…. Υποσχέθηκα να τις ανεβάσω μόλις ολοκληρωθούν οι μεταγραφές….
Για αυτό και τους αφιερώνω το σημερινό κομμάτι, γιατί το αξίζουν…
Καλώς ορίσατε στην οικογένεια και καλή τύχη….
Κώστας Σταματιάδης
