Πασίγνωστο πλέον, το κοινωνικό κίνημα που έχει κατακλύσει την Γαλλία…
Το παρακολουθώ με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί πέρα από τις διεκδικήσεις του, με ιντριγκάρει πολύ το όνομα και το χρώμα, κακά τα ψέμματα…. Εδώ, στην Ελλάδα, τι θα μπορούσαν να κάνουν τα κίτρινα γιλέκα; ειλικρινά δεν ξέρω….
Έχουν αλλάξει πολύ οι Έλληνες, έχουν μεταλλαχθεί σε πλάσματα φοβικά, ανασφαλή, με την επικρατούσα λογική του στυλ” ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα”…
Πάντως, ένας τομέας που θα ήταν χρήσιμα τα κίτρινα γιλέκα, είναι ο Αθλητισμός… Και ειδικότερα το ποδόσφαιρο… Ο κακός χαμός γίνεται κάθε Σαββατοκύριακο, με τις διαιτησίες, αλλά και γενικότερα, με τα σύνθετα πειθαρχικά όργανα και τις αποφάσεις τους, με τα απίστευτα ΜΜΕ, με την Σούπερ Λίγκα του γνωστού και μη εξαιρετέου Γενικού Διευθυντή, της περίφημης ΕΠΟ, με τις επικές ανακοινώσεις, μετά από κάθε πρόβλημα που δημιουργείται….
Όπως ας πούμε, με τα εντυπωσιακά πανό ή μπάνερς ή σημαίες, με τους μαύρους ήλιους, στο τελευταίο παιχνίδι της Εθνικής… Η ΕΠΟ, η οποία ξεχωρίζει από τις άλλες Ομοσπονδίες, γιατί επικαλείται πάντα το αυτοδιοίκητο της, μέσα από τον μπαμπούλα της ΟΥΕΦΑ….
Κάτι, που οι υπόλοιπες Ομοσπονδίες, δεν το επικαλούνται αν και ισχύει… Εδώ λοιπόν, θα είχαν πολύ δουλειά τα κίτρινα γιλέκα, κατά την ταπεινή μου άποψη…
Θα μου πείτε, εσύ ρε φίλε, ένας σουλατσαδόρος είσαι, πού τον έμαθες τον Αθλητισμό και έχεις και άποψη; E κάτι ξέρουμε και εμείς από Αθλητισμό, οι φτωχοί σουλατσαδόροι…. Και ας μην είμαστε σύμβουλοι της ΕΠΟ….
Κίτρινα γιλέκα λοιπόν και τα μυαλά στα κάγκελα….
Κώστας Σταματιάδης.
