Επική νίκη, προχθές στην Τρίπολη, τηρουμένων βέβαια των αναλογιών…
Γιατί το να χαρακτηρίζουμε έτσι ή να αισθανόμαστε έτσι, για μια νίκη στην Τρίπολη, δεν μας πολύ τιμάει…. Το Σκωτσέζικο ντούζ του Αεκτζή συνεχίζεται ανελλιπώς… Μια κρύο, μια ζέστη…
Η κατάσταση βέβαια παραμένει δύσκολη, διότι είναι ξεκάθαρο ότι η ομάδα καίει ότι λίπος διαθέτει, ότι αναθυμιάσεις έχουν μείνει στο ρεζερβουάρ της… Χρησιμοποιώντας ως καύσιμο, καρδιά, ψυχή, αλλαγή ψυχολογίας και μια τσαντίλα άνευ προηγουμένου…
Όπως το τυπάκι της φωτογραφίας….
Δυο ματς συνέχεια λοιπόν, παίζει στα κόκκινα, χωρίς αντίστοιχη προπονητική υποδομή… Αυτό σημαίνει συνεχείς μυϊκούς τραυματισμούς και σοβαρές μεταπτώσεις στην απόδοση… Θέλει βοήθεια η ομάδα, επιστημονική και αγωνιστική… Άμεσα….
Έπρεπε να φύγει ο Καρντόσο, για να ενημερωθούμε ότι δεν έκανε καθόλου προπόνηση, παρά μόνο μάθημα, ότι τα αποδυτήρια ήταν μπάχαλο και δεν ήλεγχε τίποτα… Αυτά πάντα τα μαθαίνουμε αφού φύγει κάποιος, που συνήθως παρουσιάζεται εκ των υστέρων με πολύ μελανά χρώματα….
Τον Νίκο τον ξέρω από 18 χρονών, όταν πρωτοήρθε να παίξει στην Ξάνθη… Αρρωστάκι με την ΑΕΚ, όπως και όλη του η οικογένεια, πρόσφυγες από την Νέα Καρβάλη… Θετική αύρα, θετική ενέργεια, το έχει ξανακάνει το έργο με επιτυχία…
Αλλά και ο Ίλια είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος, γνώστης και Killer, με την καλή έννοια, στην δουλειά του… Δεν καταλαβαίνει Χριστό σε αυτό που κάνει….
Τα πράγματα παραμένουν δύσκολα, αλλά έχει αλλάξει η ψυχολογία και έχει αλλάξει ο αέρας στην ομάδα…. Ελπίζω να αλλάξει και ο τρόπος των αποφάσεων…
Κώστας Σταματιάδης.
