Ο Βαλάντης Αλεξούδης αρθρογραφεί για το γεγονός που ισοδυναμεί με πολλά πρωταθλήματα και εξελίχθηκε πέρυσι…Τον αγιασμό στα ιερά χώματα όπου ξεκίνησε η ιδέα της ΑΕΚ και θα συνεχίσει να βρίσκεται εκεί.
Λένε πως η υλοποίηση των μεγάλων υποσχέσεων δείχνει το ποιόν του ανθρώπου. Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο ακριβώς ένας άνθρωπος, εν ονόματι Δημήτρης Μελισσανίδης, υποσχέθηκε πως θα πραγματοποιηθεί κάτι μεγάλο…κάτι σπουδαίο. Η ανέγερση του κάστρου της ΑΕΚ. Το γήπεδο στο οποίο η Ένωση έγραψε με χρυσά γράμματα τη δικιά της ιστορία σε Ελλάδα και Ευρώπη. Βρέθηκαν όμως κάποιοι που της στέρησαν τη φυσική της έδρα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Από τότε ο Δικέφαλος αγωνίζεται στο, όμορφο αλλά ακατάλληλο για την ομάδα, ΟΑΚΑ. Την επιστροφή της λοιπόν εκεί που ανήκει ανέλαβε να φέρει εις πέρας ο συγκεκριμένος άνθρωπος.
Νιώθω προσωπικά τυχερός και άτυχος συνάμα. Λόγω ηλικίας δεν κατάφερα να έχω αναμνήσεις από το Νίκος Γκούμας. Μόνο τις πλούσιες αφηγήσεις που ακούω αλλά και πάλι είναι διαφορετικό. Βλέπω και ζω όμως την ανέγερση του γηπέδου. Αυτό και μόνο με κάνει να νιώθω χαρούμενος και περιμένω να αναπληρώσω τις αναμνήσεις που δεν έχω από τα προηγούμενα χρόνια στον Κιτρινόμαυρο αυτόν τόπο.
Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα σχεδόν από την αρχή. Η ΑΕΚ πέρασε από τα θλιβερά στενά της Γ και της Β Εθνικής. Αυτό που κράτησε αναμμένη τη φλόγα των οπαδών της ήταν η δίψα για την επιστροφή αλλά και το χτίσιμο του νέου γηπέδου. Ακόμα και τότε βρέθηκαν αντίπαλοι που ήθελαν την ομάδα να μη χαμογελάσει ξανά στα ιερά της χώματα. Δεν υπολόγισαν όμως ότι η μοίρα θέλει την Ένωση να αγωνίζεται εκεί και αυτό θα γίνει κάτω από οποιαδήποτε εμπόδια. Ήρθε λοιπόν επιτέλους η ημέρα σταθμός. 27 Ιουλίου του 2017. Χιλιάδες οπαδοί μέσα σε ένα οικόπεδο να κρέμονται από κάθε λέξη του Δημήτρη Μελισσανίδη αλλά και να συμμετέχουν στον αγιασμό πριν από την έναρξη των έργων.
Από το πρωί περίμενα να περάσει η ώρα και να ξεκινήσουμε για τη Νέα Φιλαδέλφεια. Όταν φτάσαμε εκεί αισθανόμουν τη χαρά και τη συγκίνηση από χιλιόμετρα. Πρώτα ο αγιασμός και μετά οι λόγοι από τους ανθρώπους της ΠΑΕ. Στο τέλος ανέβηκε στο βήμα ο άνθρωπος που έχει αναλάβει στην πλάτη του όλο αυτό το έργο. Τον άκουγα και καταλάβαινα ότι μπορούμε να ελπίζουμε ότι,στο χρόνο που έχει υπολογιστεί, θα μπορέσουμε να μπούμε στο νέο στολίδι και να φωνάξουμε για την αγαπημένη μας Ιδέα.
Φεύγοντας στο τέλος μου έμεινε η αισιοδοξία και μια περίεργη σιγουριά ότι όλα θα τελειώσουν με τον καλύτερο τρόπο. Μπορεί ο λαός της ΑΕΚ να έχει ακούσει-πιστέψει πολλά όμως αυτή τη φορά φαίνεται και είναι κάτι διαφορετικό. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κάποιος κάνοντας μια βόλτα στο εργοτάξιο του γηπέδου. Όλοι λοιπόν, οπαδοί της ΑΕΚ και μη, έχουν βάλει καλά στο μυαλό τους ότι τα τείχη της Αγιάς Σοφιάς θα είναι ψηλά και άτρωτα…Δεν θα πέσουν ποτέ ξανά.
