Ήμουν απ’ τους πρώτους, μετά τον αγώνα ρεβάνς με τη Σέλτικ, όπου φάνηκε θεόγυμνη η μεσαία μας γραμμή, χωρίς να έχει έναν ποδοσφαιριστή που να μπορεί να κρατά στοιχειωδώς την μπάλα, που βγήκα και έγραψα για την πάση θυσία απόκτηση ενός χαφ να ξέρει μπάλα!
Μάλιστα υπερτόνισα πως ακόμη και στα φτερά αν δεν αποκτηθεί παίχτης, είναι αναγκαία η απόχτηση του χαφ, τόσο αναγκαία που είναι συνυφασμένη με την τύχη της ομάδος, τόσο στο ντόπιο πρωτάθλημα όσο και στην Ευρώπη.
Δυστυχώς η διοίκηση δεν προχώρησε σε απόκτηση τέτοιου ποδοσφαιριστή, παρά και τις δικές της διακηρύξεις επί του θέματος, με αποτέλεσμα να σκορπίσει από αμηχανία έως οργή και θυμό σε χιλιάδες των φίλων της, γιατί ακούγονται και νηφάλιες φωνές, να σημειώσουμε, όπως φρονούμε η δική μας προσπάθεια…
Αυτή η οξύθυμη κατάσταση πολλαπλασιάστηκε, όχι με αυτή καθεαυτή την μη απόκτηση χαφ, αλλά με την ανακοίνωση της διοίκησης, η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας είπε πως μετά τον Ραντόγια, (μεγάλη του η χάρη), δεν υπήρχε λύση σωτηρίας για την ΑΕΚ… Ατυχέστατη δήλωση, που απορώ ποιος τη σκέφτηκε… Διότι αν μετά τον Ραντόγια δεν υπάρχει λύση… σωτηρίας για την ΑΕΚ, τότε πρέπει να παραιτηθούν πάραυτα όλοι του μετεγγραφικού σχεδιασμού…
Παρένθεση. Όταν μπήκε στο τμήμα σκάουτινγκ ο Μπαρμπαλιάς, πλασαρίστηκε σαν τρομερή λύση. Το ίδιο όταν μεσοκαλόκαιρα προστέθηκε ο Ματιάσεβιτς. Και ξαφνικά είδαμε τις επιλογές της ΑΕΚ να επικεντρώνονται σε δύο αμφιλεγόμενους απ’ τη γέννησή τους στόχους, χωρίς καμιά εναλλακτική λύση να επικαλύψει τυχόν αστοχίες, αν συνέβαιναν με τους δύο κύριους στόχους. Εγώ πιστεύω πως, με αυτή την μετεγγραφική εξέλιξη, η ΑΕΚ αυτοαναιρέθηκε και απαξίωσε την προοπτική της στο CL … Και αυτό είναι κακό, διότι προσδοκά τεράστια κέρδη απ’ αυτή την πορεία και μάζα φιλάθλων, και δημιουργία νέων φιλάθλων, κέρδη που είναι ικανά να αλλάξουν την οικονομική και αγωνιστική της πορεία την επόμενη πενταετία…
Τέλος πάντων…
Εκείνο που πρωτίστως με απασχολεί είναι η αντίδραση του κόσμου σ’ αυτή την κατάσταση. Έχω ζήσει ρεπορταζιακά την εποχή Ζαφειρόπουλου… Μια εποχή που δεν πρέπει να την θυμάται κανείς στην ΑΕΚ… Και δεν πρέπει να την θυμάται γιατί είχε επισυμβεί η μεγάλη διαίρεση του κόσμου της. Είχαμε φτάσει στο σημείο να υπάρχει τεράστια μερίδα φιλάθλων και παραγόντων, ναι και παραγόντων, που περίμεναν την ΑΠΟΤΥΧΙΑ για να λοιδωρήσουν, αλλά και να πανηγυρίσουν!!! Ναι, δεν υπεισέρχεται πουθενά η υπερβολή. Βλέποντας τα σχόλια των φίλων της ΑΕΚ στο διαδίκτυο, μετά την ανακοίνωση της ΠΑΕ για το πέρας των μετεγγραφών, φοβάμαι τέτοιου τύπου αντιδράσεις….
Επομένως…
Έχω τον ρεαλισμό και την παρρησία να παραγγείλω στον κόσμο της ΑΕΚ, πως δεν πρέπει πλέον να κλαίει πάνω απ’ το χυμένο γάλα… Όλοι στενοχωρηθήκαμε, όλοι πλαντάξαμε διαβάζοντας την αρνητική ανακοίνωση. Όμως πάνω από όλους και όλα είναι η ΑΕΚ και μόνο. Δεν υπάρχει χώρος για ανόητους διαχωρισμούς. Χτυπήστε κάθε σκέψη διαχωρισμού και σαλπίστε το μήνυμα ενότητας Κοντά στην ομάδα και στην διοίκηση, αφού έτσι αποφάσισε.
Υπάρχει ένα τεράστιο πρότζεκτ σε εξέλιξη, αυτό του γηπέδου, υπάρχει η τεράστια πρόκληση για την επανακατάκτηση του πρωταθλήματος. Δεν αρμόζουν… δάκρυα στην Ηλέκτρα, ούτε λογικές… «ΖΗΤΑ» στην σύγχρονη ΑΕΚ… Όλοι κοντά στην ομάδα και εμπιστοσύνη στον Ουζουνίδη.
Θα τα καταφέρει, έχει πολύ καλό υλικό στα χέρια του… Ακόμη και αν χρειασθεί να αγωνισθούν στα χαφ, ο Μάνταλος, ή ο Μπακάκης, ή ο Λόπεζ…
