Ο Θοδωρής Γεωργάκης γράφει στο Aekpassion για την αγωνιστική πτώση της ΑΕΚ, τις ευθύνες Ουζουνίδη και διοίκησης, αλλά και τον αγώνα με τον Άγιαξ.
Στους αγώνες με ΠΑΟ και Παναιτωλικό η ΑΕΚ έπαιξε ποδόσφαιρο της δεκαετίας του 1980 με πέντε δεκάρια! Όταν την έτρεξαν ο Δέλλας με τον Δώνη με αδιάκοπη κίνηση, με πρεσάρισμα, με παγίδες δύο και τριών παιχτών σε κάθε παίχτη της ΑΕΚ που είχα κατοχή, ο Μαρίνος και η ομάδα του πέταξε λευκή πετσέτα. Δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο να αντιδράσει, με αποτέλεσμα να μην δημιουργήσει ούτε υποψία ευκαιρίας και στα δύο αυτά παιγνίδια που την βύθισαν στη κρίση με απρόβλεπτες διαστάσεις. Κοντολογίς να δείξει ένα αποκρουστικό αγωνιστικό πρόσωπο, που προβλημάτισε περισσότερο και απ’ τις ήττες, γιατί ήττα ήταν και αυτή απ’ τα μειράκια του ΠΑΟ…
Ευθύβολα λοιπόν. Αν ΠΑΟ και Αγρίνιο «σε έπνιξαν» και σε οδήγησαν να κάνεις τον Μπάρκα πλέϊ μέϊκερ, με όλους τους κινδύνους που κρύβει αυτή η απονενοημένη επιλογή, τι θα κάνει ο Άγιαξ με τα παιδιά που τρέχουν σαν δαιμονισμένα; Όχι απλά θα «σε πνίξουν» σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου, αλλά θα πέφτουν τρεις – τέσσερεις μαζί πάνω στην μπάλλα και θα φαίνονται να παίζουν αυτοί με δεκαπέντε και η ΑΕΚ με 10, γιατί, κακά τα ψέμματα, ο Λιβάγια είναι ωσεί παρών σε όλα τα φετινά παιχνίδια! Προφανώς μετά την ανοησία του με τα εθνικιστικά του με τον Σέρβο της Βιντι, που του στοίχισε τον αποκλεισμό του απ’ το ΤΛ, όπου προσδοκούσε να κάνει το μεγάλο άλμα και μεταγραφή, τα φόρτωσε όλα στον κόκορα, πήρε κιλά, έγινε δύσθυμος και Κύριος είδε πότε θα αποφασίσει να συνέλθει…
Έπειτα 4-4-2 με πέντε δεκάρια στην ομάδα, (Μάνταλο, Μπακασέτα, Λιβάγια, Κλωναρίδη) γιατί και ο Μπογέ δεκάρι είναι τελικά, άσχετα αν τον βαφτίσαμε και αυτόν πλάγιο δεν παίζεται ποδόσφαιρο και μάλιστα soft δεκάρια, που δεν βάζουν πόδια στη φωτιά, που δεν πρεσάρουν τα αντίπαλα μπακ, όπως έκαναν με λύσσα οι αντίστοιχοι του ΠΑΟ και Του Παναιτωλικού, που δεν ακολουθούν τα πλάγια μπακ τους, που χάνουν την μπάλλα και διαμαρτύρονται για φάουλ την στιγμή που τα αντίπαλα μπακ επελαύνουν… Θα πει κανείς πως η ομάδα πήρε πρωτάθλημα με Μάνταλαο και Μπακασέτα στη γραμμή. Ναι αλλά πλέον σε έμαθαν οι αντίπαλοι, σε κλίνουν με παγίδες, αλλά μπάσκετ, σου στήνουν τρύκς που τους αφανίζουν, ενώ δεν έχεις και τον περυσινό Σιμόες, αλλά έναν ποδοσφαιριστή που δεν ξέρει τι θέλει να κάνει, να παίξει, η να προφυλαχθεί από τραυματισμούς, αφού έχει δρομολογηθεί η φυγή του…
Μια συγκεντρωτική φιλοσοφία δομής της εφετινής ομάδας σε τραγικό σχεδιασμό και με τραγικά αποτελέσματα. Παράδειγμα προχειρότητας. Έδιωξαν τον Τζανετόπουλο και πήραν τον Σβάρνα, που το παιδί δεν θα μπει ούτε σε δεκαοχτάδα αγώνα. Ακόμη και σε αγώνα κυπέλλου με τον Απόλλωνα Λάρισας δεξί μπακ τον έβαλε ο Ουζουνίδης, όπως έκανε ο Σενέκοβιτς, που έβαζε τον γίγαντα Σπύρο Οικονομόπουλο, με το προσωπικό του πρωτάθλημα μετέπειτα, δεξί μπακ, για να του συμπληρώνει δυό ενδεκάδες στην προπόνηση… Αν ήθελαν να πάρουν σέντερ μπακ απ’ την Ξάνθη αυτός ήταν ο Λισγάρας με το σιδερένιο κεφάλι και τις τεράστιες σωματικές δυνάμεις, αυτός θα χρησίμευε σε ειδικού τύπου αγώνες που έχει πολλούς τέτοιους το Ελληνικό πρωτάθλημα, όπως αίφνης με τον Ατρόμητο, που θα έκοβε την… καρωτίδα του Ρισβάνη, όχι θα του έπαιρνε κεφαλιά… Βέβαια παρόμοια αστοχία μας έχει συνηθίσει η ΑΕΚ, όταν είχε αφήσει τον παιχταρά τον Λουτσιάνο με την τεράστια μετέπειτα καριέρα και είχε χρυσοπληρώσει τον Σέμπουε στην Ξάνθη…
Δέσμιος ο Μαρίνος μιας άτυπης εντολής απ’ τον Μελισσανίδη να παίξει η ομάδα καλό ποδόσφαιρο, περιπλανήθηκε σε αναζητήσεις και επιλογές που τον οδήγησαν στη σημερινή φαιδρή κατάσταση, να «σε πνίγει» ο Χαντάκιας και ο Μαυρομάτης! Εδώ και τώρα η ΑΕΚ δεν της χρειάζεται το καλό ποδόσφαιρο, της χρειάζεται το ρεαλιστικό ποδόσφαιρο για να σώσει κάτι απ’ την φετινή παρτίδα, διαφορετικά θα κινδυνεύσει και με είσοδο στην πεντάδα, οπότε θα μιλάμε για την ολοσχερή καταστροφή. Διότι αν θέλει η ομάδα να μπει στην τετράδα ουσιαστικά με τις τρεις θέσεις ήδη καπαρωμένες, όπως δείχνει και η βαθμολογική και η αγωνιστική κατάσταση από Ολυμπιακό, ΠΑΟ και Ατρόμητο, θα δώσει μάχη η ΑΕΚ με τις περιφερειακές ομάδες, που κάθε χρόνο κάνει από μία την έκπληξη και μπαίνει στην πεντάδα της Ευρώπης. Και μην το θεωρείτε αστείο το γεγονός… Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα με μια μη αναστρέψιμη κατάσταση, έτσι όπως παρουσιάζεται σήμερα…
Ο Μαρίνος, ότι και να πει κανείς μπήκε στον δρόμο χωρίς επιστροφή. Είτε από δικά του λάθη, είτε από κακό σχεδιασμό του καλοκαιριού, βρίσκεται ήδη σε αποδρομή απ’ την ΑΕΚ και είναι θέμα χρόνου η απομάκρυνσή του απ’ τον κιτρινόμαυρο πάγκο. Εμετρήθη, εζυγίσθη και βρέθηκε και ελλειποβαρής και ολιγοβαρής… Είναι δύσκολα τα πράγματα για πάγκο μεγάλης ομάδας με πρωταθλητισμό και δυστυχώς απέδειξε πως δεν αντέχουν οι πλάτες του τέτοιο φορτίο, ακόμη και αν τον Δεκέμβρη πάρει παιχταράδες η ομάδα… Τον πιστέψαμε όλοι, χαρήκαμε για την πρόσληψή του, είχε να δείξει έργο στις μεσαίες ομάδες που προπόνησε… Όμως… Όμως δεν μπόρεσε να διαχειριστεί πρωταθλητισμό…
Δυό λόγια για τον αγώνα με τον Άγιαξ. Η συγκυρία της εσωστρέφειας στην ομάδα με τις τραγικές εμφανίσεις πολλαπλασιάζει τον βαθμό δυσκολίας του αγώνα, σε συνδυασμό και με την βιονική συμπεριφορά των νεαρών παιχτών της Ολλανδικής ομάδας. Ο αγώνας έχει τεράστιο βαθμό δυσκολίας και πρέπει να αντιμετωπιστεί με σύνεση και ρεαλισμό απ’ τον Ουζουνίδη, που θα αποτυπώνεται στις επιλογές του και στο αγωνιστικό σύστημα που θα επιλέξει, αν και είναι τόσο δύσκαμπτος που δύσκολα αλλάζει την πεπατημένη και τα αγωνιστικά του στερεότυπα… Πολύ ρεαλισμό, ώστε τα προβλήματα της ΑΕΚ να ελαχιστοποιηθούν και να μην πολλαπλασιαστούν, γιατί ενεδρεύει και αυτός ο κίνδυνος…
