Χάρηκα πάρα πολύ για την μεγάλη επιτυχία της ΑΕΚ εναντίον της Μπριζ, επιτυχία που δίνει πολλούς πόντους στην ομάδα και την ξανατοποθετεί στα Ευρωπαϊκά σαλόνια. ‘Όμως δεν πέταξα στα σύννεφα και δεν μίλησα για ομαδάρα, γιατί, γνωρίζοντας την καταστροφική αυτοαναίρεση, που κατατρύχει αυτή την ομάδα τα τελευταία χρόνια, περίμενα σαν βαρόμετρο τον αγώνα με τα Γιάννενα, για να αποφανθώ κατά πόσον η ΑΕΚ αποτίναξε το ζοφερό της παρελθόν και κεφαλαιοποίησε την πρώτου μεγέθους επιτυχία της στην Ευρώπη. Τουτέστιν, αν άλλαξε επίπεδο οριστικά και απαλλάχτηκε η ομάδα απ’ τον … «Μοραϊσμό», με κύριο χαρακτηριστικό την ασανσεροποίηση και το απρόβλεπτον σε κάθε παιγνίδι, εύκολο ή δύσκολο…
Και φευ, για τον κιτρινόμαυρο κόσμο, στα Γιάννενα αποδείχθηκε πως, αυτή η ομάδα, ακόμη περπατά στα μονοπάτια της Καταστροφικής Αυτοαναίρεσης! Ακόμη αντιπαλεύει το ίδιο της τον εαυτό! Ακόμη δεν γνωρίζει να κεφαλαιοποιεί μια επιτυχία και να την χρησιμοποιεί σαν εφαλτήριο, σαν κεφαλόσκαλο, πάνω στο οποίο θα πατήσει για να κάνει το επόμενο βήμα, με πρακτικό αποτέλεσμα να μην μπορεί, στα άσχημά της βράδια, να νικήσει έναν αντίπαλο μετριότατο, όπως, αίφνης συμβαίνει με τον Ολυμπιακό, ο οποίος μπορεί να μην βλέπετε, κάτι που συνέβη στον αγώνα με τη νεοφώτιστη Λαμία, αλλά θα βρει τον τρόπο να πάρει τους τρεις βαθμούς…
Αυτή την καταστροφική αυτοαναίρεση οι αρχαίοι την έλεγαν «Σύνδρομο του Σίσυφου»! Όπως ακριβώς εκείνος ο μυθικός άνδρας κουβαλούσε την πέτρα στην κορυφή και ξαφνικά του κατρακυλούσε και πάλι στα τάρταρα, έτσι ακριβώς και η ΑΕΚ, τα τελευταία χρόνια, καταταλαιπωρείται από αυτή την ανικανότητα. Διότι εξόφθαλμα περί ανικανότητας πρόκειται, να έρχεται από θρίαμβο και να μη μπορεί να σταθεί στην κορυφή και να προχωρήσει από εκεί για τα ύψη, για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Διότι, καλή και άγια η Ευρώπη, αλλά το πρωτάθλημα στην χώρα είναι ο τίτλος της καταξίωσης, η προστιθέμενη αξία στην ιστορία κάθε ομάδος, και ο αντικατοπτρισμός στη βιτρίνα της μεγαλοσύνης.
Και ερχόμαστε στον αγώνα με τα Γιάννενα το βράδυ της περασμένης Κυριακής. Μια τραγική ομάδα και ένας τραγικός προπονητής, από τύχη και λόγω αποκλειστικά Ανέστη, ο οποίος, παρεπιμπτόντως, χάρισε και αυτόν τον βαθμό στην ομάδα, όπως χάρισε και τους τρεις με τον Παναιτωλικό, ένα συνονθύλευμα, λοιπόν, χωρίς αρχή και τέλος, κινδύνευσε να διασυρθεί από μια ομάδα – και μπράβο της – που το μεγαλύτερό της συμβόλαιο φτάνει τα σαράντα χιλιάρικα!!! Η ΑΕΚ στο στάδιο «Ζωσιμάδες», έζησε ένα εφιαλτικό πρώτο σαρανταπεντάλεπτο, παρόμοιο σε αχρειότητα και απελπισία που είχε ζήσει όντας στην Β” Εθνική με την Λάρισα του σαραντάχρονου Ντεμπεγλέρα!!!
Γι αυτή την τραγική εμφάνιση πρώτος και κύριος υπεύθυνος είναι ο προπονητής και το τμήμα σκάουτινγκ των αντιπάλων, το οποίο … απουσίαζε, φαίνεται, απ’ τον πρώτο αγώνα που έδωσαν τα Γιάννενα στην Τρίπολη και μάλιστα νικηφόρα. Τα φληναφήματα περί αλλαγών στην ενδεκάδα και απουσιών είναι για τα πιτσιρίκια της γειτονιάς, που υπολογίζουν στα τρία κόρνερ ένα πέναλτι! Δεν υπάρχει καμιά απολύτως δικαιολογία, ούτε στέκομαι στα δυο δοκάρια με σουτ έξω απ΄την περιοχή, γιατί σε καμία άλλη περίπτωση η ΑΕΚ δεν διέσπασε το συμπαγές τρίγωνο των Μπακοπάνου, Μιχαήλ και Τζιμόπουλου, για να δημιουργήσει έστω ψήγμα ευκαιρίας μπροστά στην εστία του Βελλίδη, ακόμη και όταν στο δεύτερο ημίχρονο συμμαζεύτηκαν κάπως τα πράγματα και έδειξε, τουλάχιστον, να μην διασύρεται απ’ τους παίκτες του ΠΑΣ.
Αυτό το εγχείρημα με τον Αϊντάρεβιτς έχει πλέον καταντήσει πρόκληση και κωμωδία συγχρόνως, αυτό που λέμε ιλαροτραγωδία! Όλοι οι αντίπαλοι προπονητές παρακαλούν να δει το … καλό όνειρο με τον Αϊντάρεβιτς ο Μανόλο! Κανείς δεν γνωρίζει τι βλέπει ο Χιμένεθ που δεν το βλέπουμε εμείς οι κοινοί θνητοί και εξακολουθεί να χρησιμοποιεί έναν ποδοσφαιριστή και μάλιστα σε μια τόσο νευραλγική θέση των χαφ, ο οποίος μόνο σε ποδόσφαιρο σάλας μπορεί να διαπρέψει. Μανόλο… «Λαγός την φτέρη έσειε, κακό του κεφαλιού του…», λέει ο σοφός λαός. Σκληροί μεν, αλλά νισάφι πια… Η ΑΕΚ δεν είναι ευαγές ίδρυμα… Ο συγκεκριμένος παίκτης είναι αργός, ράθυμος, άνευρος, άφησε έναν τεράστιο διάδρομο στον χώρο του κέντρου, κάτι σαν τον αεροδιάδρομο του γειτονικού στα Γιάννενα Ακτίου, απ’ το οποίο απογειωνόνταν όποια ώρα ήθελαν οι παίκτες του ευφυέστατου Πετράκη.
Έπειτα τα δύο πλάγια μπακ, ο Βινίσιους με τον Γκάλο. Δεν λέω ότι είναι παικταράδες, δεν ενστερνίζομαι, όμως και την αρνητική κριτική που δέχτηκαν, διότι δεν ευθύνονται αυτοί. Και οι δύο πλαγιοκόπησαν άπειρες φορές, αλλά σε καμία επέλασή τους δεν ντουμπλαρίσθηκαν και δεν είχαν δίπλα τους τον αντίστοιχό τους χαφ να αλλάξουν την μπάλα, ούτε λόγος βέβαια να γίνεται για τον αντίστοιχό τους επιθετικό που ήταν και ο δύο αλλού γι’ αλλού! Αποτέλεσμα; Κλείνονταν και οι δύο στην γωνία του αντίπαλου κόρνερ και λογικά πήγαινε στράφι η επέλαση τους! Σέντρα να βγάλουν; Σε ποιόν; Αφού ήταν πάντα άδεια η περιοχή του ΠΑΣ από κιτρινόμαυρες φανέλες!
Ας μιλήσουμε όμως θαρρετά και έξω απ’ τα δόντια και για τον Κλωναρίδη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως πρόκειται για ένα ατόφιο ποδοσφαιρικό ταλέντο, με τρομακτική ταχύτητα και πνευμονοθώρακα, σαν την λίμνη του … Μαραθώνα, που χωράει εκατοντάδες κυβικά μέτρα αέρα! Όμως και ο ίδιος και οι ομάδες, που έπαιξε μέχρι τώρα, είναι δέσμιος και δέσμιες του «καταστροφικού», όπως αποδείχθηκε για την συνέχεια της καριέρας του, εκείνου γκολ που σημείωσε στον Καρνέζη, το οποίο οδήγησε το Νίκο Κωστένογλου να τον πάρει οριστικά απ’ την φυσική του θέση των χαφ και να τον βάλει στην επίθεση! Ο Κλωναρίδης, όσα χρόνια και αν παίξει στην επίθεση, πάνω από δύο το πολύ τρία γκολ στην σεζόν δεν θα κάνει! Δυστυχώς αυτό έχει αποδείξει η μέχρι τώρα πορεία του και στην Γαλλία και στην Ελλάδα. Όσο νωρίτερα αποφασίσει και ο ίδιος και ο προπονητής του να μετατεθεί εκεί σε εκείνη την θέση, δίπλα στον αμυντικό χαφ, απ’ την οποία ξεκίνησε και έμαθε το ποδόσφαιρο στους μικρούς της ΑΕΚ, τόσο γρηγορότερα θα σώσει την καριέρα του…
Ας διδαχθεί, ή αν δεν το γνωρίζει, ας μεταφέρουν στον Χιμένεθ την ιστορική συνύπαρξη του διδύμου Σαμπανάτζοβιτς και Παύλου Παπαϊωάννου… Και ο Παύλος είχε ξεκινήσει και δεξί εξτρέμ και πλάγιος μπακ, αλλά μετατέθηκε στα χαφ δίπλα στον Μαυροβούνιο. Με την ταχύτητα και την αντοχή του αλώνιζε όλο το γήπεδο και κατέστρεφε κάθε επιθετική ενέργεια του αντιπάλου και ο Σάμπα κατέβαζε κάθετα τη μπάλα, κάτι που μπορεί να συμβεί τώρα με τον Σιμόες, σε ρόλο ελευθερότερο να πατά και περιοχή, αφού έδειξε πως έχει και το γκολ, αν έχει δίπλα του έναν ταχύτατο «καταστροφέα» και όχι παίχτες τύπου Αϊντάρεβιτς, που περνά στα δύο εκατοστά δίπλα τους η μπάλα και … απαξιούν ή δεν μπορούν να απλώσουν το πόδι τους…
Σε ότι αφορά τον Λιβάγια. Δυο μήνες σχεδόν τώρα κοντά στην ομάδα και υποτίθεται είναι ο βασικός σέντερ φορ, χωρίς να έχει σημειώσει γκολ ούτε σε φιλικό, ούτε σε επίσημο παιγνίδι! Ουδείς στέργει άγγελο κακών, αλλά η ΑΕΚ δεν είναι … θερμοκοιτίδα να ανασταίνει νήπια, ποδοσφαιρικά και μεταφορικά εννοώ. Να τολμήσουμε μια δυσοίωνη πρόβλεψη; Ο Κροάτης, σε όλα τα παιγνίδια της σεζόν, πρωτάθλημα, κύπελλο και Ευρώπη, δεν θα κάνει διψήφιο αριθμό γκολ… Μακάρι να μας διαψεύσει, όμως τα πρώτα δείγματά του είναι αποκαρδιωτικά! Αλήθεια έχει ρήτρα ενός εκατομμυρίου η περίπτωσή του; Και συ Τρίστανσον άκου. Αν θέλεις να κάνεις καριέρα στην ΑΕΚ δεν πρέπει να … κρύβεσαι. Βγες, έστω και όταν μπαίνεις σαν αλλαγή, και ζήτα τη μπάλα, να δούμε, βρε αδερφέ, και τι ψάρια πιάνεις, ή απλά πιάνεις μια θέση στο ρόστερ της ομάδος…
Συνοπτικά. Όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά γενικά ο αγώνας στα Γιάννενα φανερώνει πως θα ζήσουμε, δυστυχέστατα, και φέτος. Την ΑΕΚ της ήσσονος φιλοδοξίας και προσπάθειας», αυτή που ζούμε τα τελευταία χρόνια, πράγμα το οποίο σημαίνει πως, απ’ τον Αύγουστο ακόμη μήνα, θα ακολουθεί τον Ολυμπιακό στην βαθμολογία… Στο τέλος θα νικά τον Ολυμπιακό σε ένα – δυο παιγνίδια και όλοι θα παριστάνουμε τους ευτυχισμένους… Αυτό το τραγικό « δόγμα», που βιώνει, δυστυχώς επαναλαμβάνουμε, τα τελευταία χρόνια ο κόσμος της ΑΕΚ δεν του αξίζει. Προσωπικά, όπως και χιλιάδες φίλοι της ομάδος, ανδρώθηκα βιολογικά, ποδοσφαιρικά και δημοσιογραφικά με τις πρωταθλήτριες ομάδες του Φάντροκ, του Τσικ και του Μπάγεβιτς και δεν μπορώ να κατανοήσω αυτή «Την ΑΕΚ της ήσσονος φιλοδοξίας και προσπάθειας». Μόνο ο Μελισσανίδης μπορεί να τους ανατρέψει αυτή την «Καθεστηκυία Τάξη», που δείχνει να βολεύει πολλούς ποδοσφαιριστές. Ας μπει μετά από κάθε Γιάννενα και κάθε Ηρακλή και κάθε Πανιώνιο και κάθε Λεβαδειακό, σαν ταύρος εν υαλοπωλείο στα Σπάτα και ας τους τα κάνει όλα λίμπα! Ή τουλάχιστον ας στείλει στο σπίτι τους τους αδιάφορους και τους ανεπαρκείς! Η ΑΕΚ δεν είναι ούτε ευαγές ίδρυμα, ούτε άσυλο ποδοσφαιρικά ανιάτων…
