Μπαίνοντας στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν, για μία ακόμη φορά θα είμαστε απλοί θεατές και θα ψάχνουμε να βρούμε τι πρέπει να γίνει για να είναι η ομάδα καλύτερη την επόμενη χρονιά….
Στο ίδιο (κουραστικό) έργο θεατές οι φίλοι της ΑΕΚ για μία ακόμη χρονιά, παρακολουθούν την ομάδα να μην μπορεί να σταθεί όχι μόνο στο ύψος της ιστορίας της αλλά ούτε καν στις απαιτήσεις ενός μέτριου πρωταθλήματος όπως είναι η Super League και με τους βασικούς ανταγωνιστές (ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός) σε μέτρια κατάσταση.
Στο σημείο αυτό πιθανότατα κάποιος θα θέλει να κάνει μία διόρθωση και να πει ότι έτσι όπως έχει καταντήσει αγωνιστικά η ΑΕΚ, οι άμεσοι ανταγωνιστές είναι ο Άρης και ο Παναθηναϊκός, που εποφθαλμιούν την έξοδο στην Ευρώπη. Όχι ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός! Μάλλον θα συμφωνήσω. Έτσι είναι. Αυτοί είναι οι ανταγωνιστές μας και αυτούς πρέπει να κερδίσουμε στα παιχνίδια που απομένουν για να εξασφαλίσουμε όχι ακριβώς την έξοδο στην Ευρώπη, αλλά το δικαίωμα να ελπίζουμε γι’αυτό μέσω των προκριματικών του καλοκαιριού! Όπως είδαμε και πέρσι με τη Βελέζ, καθόλου απλή διαδικασία….
Η αγωνιστική απαξίωση της ομάδας δεν έχει τέλος και το προχθεσινό γεύμα των παικτών μεταξύ τους χωρίς την παρουσία ούτε καν του προπονητή τους, αλλά και χωρίς κανέναν άλλο (Δημητριάδη, Κονέ, Παπαδημητρίου….) δείχνει ότι τα αποδυτήρια στα Σπάτα δεν είναι κι αυτό που συνηθίζουμε να λέμε…’’οικογένεια’’.
Γιατί φτάσαμε εδώ; Ας μας πουν αυτοί που τα ζουν από μέσα, που ξέρουν και καλύτερα. Εμείς απλά βγάζουμε συμπεράσματα από…τα συμφραζόμενα! Καλό θα ήταν να έχουμε ακούσει δυο κουβέντες όλα αυτά τα χρόνια από τον Λυμπερόπουλο, τον Ίβιτς, τον Μπάγεβιτς, τον Καρέρα που έφυγαν σαν να μη συμβαίνει τίποτα! Και κυρίως από τον Μιλόγεβιτς που ξεκίνησε τη φετινή σεζόν και κανείς δεν θυμάται πότε ήρθε και πότε έφυγε.
Ο μόνος που κάτι είπε από τη στιγμή που έφυγε ήταν ο Μαρίνος Ουζουνίδης(κλικ εδώ). Κάτι καταλάβαμε, αλλά ‘’ένας κούκος’’ δεν …μας κάνει πολύ σοφότερους.
Στο δια ταύτα, η φετινή ΑΕΚ με το ρόστερ που διαθέτει και με τα όποια κενά (που όλες οι ομάδες στον κόσμο έχουν) είναι ανεπίτρεπτο να έχει κάνει τη συγκεκριμένη πορεία στο πρωτάθλημα και στο Κύπελλο. Όπως είπε και ο κ.Μελισσανίδης, μιλάμε για πλήρη αποτυχία!
Άρα το πρόβλημα της ομάδας είναι βαθύτερο. Ψυχολογικό; Oργανωτικό; Iεραρχικό; Aυλικό;
Ότι και να είναι, ποτέ δεν θα το μάθουμε στο πλήρες εύρος του.
Ο απλός φίλαθλος από την πλευρά του θέλει απλά και μόνο να πληρώνει το εισιτήριο του, να πηγαίνει στο γήπεδο και να βλέπει μία ομάδα ανταγωνιστική απέναντι σε οποιοδήποτε αντίπαλο. Απέναντι στον ΟΦΗ, στον Παναιτωλικό και στο Βόλο αλλά και απέναντι στον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό και τη…Βελέζ!
Αυτό είναι ΑΕΚ!
Αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια…Ας κερδίσουμε τον ΠΑΣ Γιάννινα την Κυριακή το βράδυ (πέρσι με το Γιαννίκη απέναντι μας είχε κερδίσει στο ΟΑΚΑ…) για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση.
Τι άλλο να πεις;
ΥΓ: Η εικόνα της ομάδας στο ”Γ.Καραϊσκάκης” (όπου βρέθηκε το aekpassion για τη ζωντανή μετάδοση) ήταν αποκαρδιωτική και ενδεικτική της ασθένειας του Οργανισμού ΑΕΚ: είχε την ευκαιρία να κερδίσει τον μεγάλο της αντίπαλο και δεν ήξερε πως! Δεν το πίστευε καν!
