Μετά από μία εβδομάδα, ήρθε η ώρα να γίνει ένας μικρός απολογισμός των συμβάντων στη μίνι προετοιμασία της «Ένωσης».
Εξαρχής, η διακοπή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ (στο οποίο έχουν ξεκινήσει τα νοκ άουτ τη στιγμή που γράφεται το κείμενο αυτό), ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ανασυνταχθεί η «Ένωση» ενόψει του δεύτερου γύρου του πρωταθλήματος. Κι απ’ότι φαίνεται, αυτή αξιοποιήθηκε στο έπακρο.
Ο Αλμέιδα και οι παίκτες του όλο αυτό το διάστημα, επικεντρώθηκαν στο πώς θα βελτιώσουν την ήδη πολύ καλή εικόνα τους, εκτελώντας το «τρίπτυχο» πίεση-πίεση-πίεση. Στα θετικά εντάσσεται σίγουρα η ευκολία προσαρμογής του Πάολο Φερνάντες. Ο Ισπανός επιτελικός έδειξε ότι μπορεί να καλύψει και με το παραπάνω το κενό του Ελίασον, κάτι που αποτυπώθηκε και στο φιλικό με τη Σερέν, όπου είχε συμμετοχή και στα δύο τέρματα των «κιτρινόμαυρων». Επίσης, ανέβηκε αρκετά και ο Σιντιμπέ, ο οποίος θα (πρέπει) να φανεί χρήσιμος ενόψει της συνέχειας. Το ίδιο ισχύει και για τον Φράνσον, ο οποίος όπως και το καλοκαίρι, ήταν η «ευχάριστη έκπληξη» με τη δουλειά που έριξε αυτό το διάστημα.
Ένα αρνητικό στοιχείο που σημάδεψε την μίνι προετοιμασία, ήταν οι μικροτραυματισμοί. «Θύματά» τους ήταν κατά βάση ο Γαλανόπουλος και ο Μαχαίρας, με τον πρώτο βέβαια, να απασχολεί λίγο παραπάνω, καθ’ότι η βοήθειά του στον άξονα κρίνεται απαραίτητη, σε μια χρονιά πρωταθλητισμού. Από εκεί και ύστερα, οι Τσούμπερ και Άμραμπατ δίνουν τον δικό τους αγώνα δρόμου για να είναι έτοιμοι, ενώ το τι θα γίνει με τον Μοχαμάντι θα το μάθουμε από ώρα σε ώρα. Ας ελπίσουμε να μην είναι κάτι υπερβολικά σοβαρό.
Συνοψίζοντας, η εικόνα που έδειξαν οι παίκτες του «Δικεφάλου» μόνο ικανοποίηση δύναται να προκαλέσει. Αναμφίβολα, οι επιστροφές από το Κατάρ θα κρίνουν πολλά για το πώς θα συνεχίσει η ομάδα στις υποχρεώσεις της. Αλλά και οι υπάρχοντες δείχνουν ότι δεν έχουν την παραμικρή διάθεση για πισωγυρίσματα. Και αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο για την ομολογουμένως πολύ δύσκολη συνέχεια. May the Force be with them!
