Η νταμπλούχος Ελλάδος ολοκλήρωσε το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της στη χώρα της τουλίπας και ήρθε η ώρα για έναν μικρό απολογισμό των όσων συνέβησαν αυτές τις 17 ημέρες που έμεινε εκεί.
Η περίοδος 2023-24, ξεκινά για την «Ένωση» με τους καλύτερους δυνατούς οιωνούς. Το νταμπλ που κατέκτησε τη χρονιά που μας πέρασε, αποτελεί τη βάση για να χτίσει μια ακόμη πιο ανταγωνιστική ομάδα, η οποία θα έχει σαν στόχο την διατήρηση των κεκτημένων εντός συνόρων και μία όσο το δυνατόν πιο αξιοπρεπή πορεία στην Ευρώπη, ανεξαρτήτως διοργάνωσης.
Στις 17 ημέρες που έμειναν στο Μπουργκ Χάαμστεντε της Ολλανδίας, οι «κιτρινόμαυροι», δεν έδειξαν σημάδια οκνηρίας και επανάπαυσης. Ίσα ίσα, που αντιμετώπισαν και αυτή την προετοιμασία με επαγγελματισμό και αφοσίωση, κάτι που ζήτησε και ο ίδιος ο Ματίας Αλμέιδα, με τον τρόπο του φυσικά. Και αυτά τα χαρακτηριστικά, αποτυπώθηκαν στην πράξη, δηλαδή στο χορτάρι.
Θα πει κανείς, «έλα τώρα μωρέ, κάθεστε και πανηγυρίζετε για φιλικά παιχνίδια άνευ σημασίας»; Μα, όταν βάζεις με άνεση τρία γκολ απέναντι στην πρωταθλήτρια Βελγίου Αντβέρπ και άλλα πέντε στην πρωταθλήτρια Ουκρανίας Σαχτάρ, δύο ομάδες που ενδεχομένως να βρεθούν στο δρόμο της «Ένωσης» στο επερχόμενο Champions League ( εάν καλώς εχόντων των πραγμάτων προκριθεί στους χρυσοφόρους ομίλους), δεν γίνεται να μην χαρείς. Δεν γίνεται να μην σκεφτείς πως αυτή η ομάδα αποδίδει το ίδιο και ίσως καλύτερα από πέρσι. Και ακόμη δεν έχουν ενταχθεί ο Πινέδα, ο Πιζάρο και ο στόπερ (το ρεπορτάζ των τελευταίων ωρών δίνει ως κλεισμένο τον Νέστορ Αραούχο).
Το ακόμη πιο εντυπωσιακό στοιχείο που είδαμε στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας, είναι φυσικά η θεαματική βελτίωση ορισμένων παικτών ή η σταθεροποίηση άλλων σε πολύ υψηλά επίπεδα απόδοσης σε όλους τους τομείς. Τα παραδείγματα, πολλά. Ο Γκατσίνοβιτς, ήταν σταθερά από τους καλύτερους στις προπονήσεις, ο Ζίνι ξεκλείδωσε όλες τις αρετές του, ο Λαμαράνα με τον Γεμπόα απετέλεσαν τις ευχάριστες εκπλήξεις, καθώς μαγνήτισαν με την ωριμότητα που διέθεταν στο παιχνίδι τους, ενώ για το τέλος, ο Λιβάι Γκαρσία απέδειξε για μία ακόμη φορά σε όλους εμάς τους ποδοσφαιρόφιλους γιατί είναι ο καλύτερος επιθετικός αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Και αυτό γιατί, ήρθε κατευθείαν από το Gold Cup όπου μετείχε με την εθνική της πατρίδας του (Τρίνινταντ και Τομπάγκο) χωρίς να κάνει χρήση της άδειας που δικαιούτο και σκοράροντας χαλαρά τρία γκολ απέναντι στη Σαχτάρ!
Για όλα αυτά, είναι υπεύθυνος μόνο ένας. Ο Αλμέιδα. Ό,τι και αν ζήτησε, οι παίκτες του το έκαναν χωρίς διαμαρτυρίες και με αποτελεσματικότητα. Και όλα αυτά, δίχως να την «έχει δει» και να δρα ως ο απόλυτος δικτάτωρ στα αποδυτήρια, αλλά εμπνέοντας τους παίκτες του να το κάνουν, μεταχειριζόμενος τη στάση που είχε στην αγωνιστική του καριέρα και έχει διατηρήσει στη ζωή του, η οποία έχει περάσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο και σε αυτούς.
Επιχειρώντας να καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα, αυτό είναι πως η «Ένωση» έχει ήδη πάρει προβάδισμα από τους άμεσους ανταγωνιστές της ενόψει της χρονιάς που έρχεται. Με το ρόστερ να υφίσταται απλώς ένα μικρό «λίφτινγκ» και με ένα πολύ δυνατό βασικό στάδιο προετοιμασίας, στο οποίο οι μετέχοντες έδωσαν τον καλύτερο δυνατό εαυτό τους, αναμφίβολα δημιουργούνται υψηλές προσδοκίες. Μένει να δούμε εάν η τύχη (γιατί πλέον αυτή θα επηρεάσει την πορεία που θα ακολουθήσει η ομάδα) θα βοηθήσει ώστε να πραγματοποιηθούν (ή έστω ένα κομμάτι αυτών).
Υ.Γ.
Ακούστηκε τώρα τις τελευταίες ώρες, ότι ενδέχεται να έρθει και ο Αλεξανδρόπουλος στην «Ένωση». Σίγουρα, εάν επιτευχθεί η οποιαδήποτε συμφωνία και φορέσει τα «κιτρινόμαυρα», θα αποτελέσει μία γερή ένεση για την μεσαία γραμμή της νταμπλούχου Ελλάδος. Τώρα το τι διαχείριση θα γίνει με αυτόν τον παίκτη στην περίπτωση που έρθει, αφορά αποκλειστικά και μόνον τον Αλμέιδα.
