Ο Μάρκο Νίκολιτς προσπαθεί από τη στιγμή που ανέλαβε την ΑΕΚ να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα και να προσαρμόσει την ομάδα στο δικό του πλάνο. Θέλει να διορθώσει τις προφανείς ανορθογραφίες, θέλει να ανυψώσει το ηθικό των παικτών και κυρίως θέλει να τους μάθει και πάλι να κερδίζουν! Τελευταία νίκη της ΑΕΚ σε επίσημο ματς ήταν στις 2 Απριλίου(!) εναντίον του Ολυμπιακού στον επαναληπτικό του Κυπέλλου. Πολύ περισσότερο αν αναζητήσουμε την τελευταία νίκη εντός έδρας στο πρωτάθλημα, θα πρέπει να φτάσουμε στις 15 Φεβρουαρίου στο 2-1 επί του Ατρόμητου, το οποίο ήρθε κυριολεκτικά με την ψυχή στο στόμα, στο 94’ με γκολ του Μάνταλου!
Τι μας λένε όλα αυτά; Ότι για να ξαναβρεί η ομάδα τον δρόμο της χρειάζονται νίκες, με τις οποίες θα χτίσει και πάλι αυτοπεποίθηση και νοοτροπία νικητή.
Ο καιρός όμως περνάει και αυτά που περιμένει ο Νίκολιτς δεν έρχονται. Μοιάζει να μην έχει τα κατάλληλα υλικά γι’αυτό που θέλει να εφαρμόσει, τη στιγμή που έχει τονίσει ότι όλα διακυβεύονται σε αυτά τα παιχνίδια του καλοκαιριού. Έχει τις διαβεβαιώσεις από τον Χαβιέρ Ριμπάλτα ότι θα έρθουν αυτοί που ζητάει αλλά παραμονές του πρώτου επίσημου αγώνα και δεν υπάρχει ο σέντερ φορ που η ΑΕΚ ψάχνει από τον περασμένο Γενάρη, όταν έφυγε ο Λιβάι Γκαρσία. Δεν υπάρχει επίσης ο μπαλαδόρος κόφτης και ως τέτοιος εμφανίζεται ο Μάνταλος, που μπορεί να τα πηγαίνει εξαιρετικά μέχρι τώρα, αλλά θα πρέπει να αντέξει για 6 σερί Πέμπτες σε αυτό το ρυθμό.
Το ρίσκο του Σέρβου κόουτς είναι ότι έχοντας στο νου του τις προσθήκες, γρήγορα- γρήγορα έθεσε κάποιες επιλογές στο περιθώριο (Σιμάνσκι, Φερνάντες, Μήτογλου), ενώ επιμένει στην χρησιμοποίηση ως βασικού του Μαρσιάλ, που είναι φανερό ότι λειτουργεί με τους δικούς του ρυθμούς, ψάχνοντας να βρει τον απαραίτητο σκόρερ που λείπει.
Οι ανησυχίες λοιπόν του κόσμου αλλά και του ίδιου του προπονητή, που δηλώνει ξεκάθαρα ότι οι άλλοι τρεις (ΟΣΦΠ, ΠΑΟ, ΠΑΟΚ) είναι σε καλύτερη κατάσταση, δεν βρίσκουν απάντηση στις κινήσεις του Ριμπάλτα. Ο Ντέσερς έγινε σήριαλ σε βαθμό που να διερωτάται κανείς αν είναι πια τόσο παιχταράς που αξίζει να περιμένουμε κοντά δυο μήνες τώρα! Ο Ελίασον ”σήκωσε μπαϊράκι” βλέποντας ότι δεν μπορεί να χωρέσει στον ρόμβο του Νίκολιτς, άρα οι επιλογές γίνονται ακόμη λιγότερες.
Δεν θα επεκταθούμε στα υπόλοιπα ανοιχτά τεχνικά θέματα. Είναι λίγο πολύ γνωστά. Είναι φανερό ότι ο Νίκολιτς καταλαβαίνει και ξέρει τι θέλει.
Όμως θα είναι κρίμα να υπονομευτεί μία πολύ καλή και οργανωμένη προσπάθεια που γίνεται από το καλοκαίρι, λόγω καθυστερημένης ολοκλήρωσης μεταγραφών σε νευραλγικές θέσεις που επηρεάζουν άμεσα το παιχνίδι της ομάδας. Με την ενίσχυση διοικητικών μελών με εμπειρία, με την αναδιοργάνωση του προπονητικού κέντρου στα Σπάτα, με αλλαγές προσώπων γενικότερα σε όλα τα επίπεδα, η ΑΕΚ θέλει να αποκαταστήσει το ευρωπαϊκό της προφίλ, που έχει πληγεί βαριά μετά την περσινή αποτυχία.Είναι μονόδρομος για να επιστρέψει η ομάδα στις επιτυχίες και στον ελληνικό χώρο.
Τον περασμένο Γενάρη περιμέναμε μάταια έναν αριστερό μπακ. Τώρα μέσα στον καύσωνα περιμένουμε σέντερ φορ και χαφ, για να μπορέσει να παίξει το σύστημα που θέλει ο Νίκολιτς, όπως ακριβώς το θέλει.
Την Πέμπτη λοιπόν με τη Χάποελ, η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τον Χαβιέρ Ριμπάλτα για ότι συμβεί. Εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα και κυρίως μετά την αποχώρηση του Ματίας Αλμέιδα, είναι το απόλυτο αφεντικό του ποδοσφαιρικού τμήματος. Λείπουν βασικά κομμάτια του παζλ που επιχειρεί να συνθέσει ο Μάρκο Νίκολιτς και τα συζητάμε εδώ και πολύ καιρό. Προχωράμε με την ελπίδα να αντέξει ο Μάνταλος , να συνεχίσει να είναι τούρμπο ο Ζίνι και να επιστρέψει φρέσκος ο Πινέδα.
 πρόωρους διπλούς τελικούς της χρονιάς.){kind=link}