Με τον Γιώργο τον Πέρρο, ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη σχέση….
Έπαιζε βλέπεις πάντα σε διαφορετική ομάδα από την ΑΕΚ, κυρίως στα Βριλήσσια… Τον σεβόμουν σαν αντίπαλο, γιατί είχε φτιάξει ένα παρεάκι δυσκολοκατάβλητο…. Με νίκες και ήττες στα μεταξύ μας παιχνίδια, που συνήθως ήταν και περιπετειώδη…
Στο τελείωμα της αθλητικής του καριέρας, πήρε την απόφαση να έρθει στην ΑΕΚ, μαζί με την παρέα του, σε μια πολύ δύσκολη χρονική στιγμή για το τμήμα…
Γιατί είχε αποχωρήσει πια όλη η παλιά φρουρά και μετά από μια πολύ μέτρια χρονιά, επί της ουσίας φτιάχτηκε μια νέα ομάδα… Κανείς δεν περίμενε ότι η ΑΕΚ θα πρωταγωνιστούσε πάλι τόσο γρήγορα… Κι όμως, η ΑΕΚ τερμάτισε δεύτερη στην κανονική περίοδο και αν δεν έχανε ένα παιχνίδι από τον Δούκα, θα έπαιζε τελικό πρωταθλήματος… Ο Γιώργος ήταν βασικός συντελεστής για όλη αυτή την πορεία…
Δεν ήταν ΑΕΚ ο Γιώργος όταν αποφάσισε να έρθει…. Αγάπησε όμως το Σωματείο και έδωσε και την ψυχή του στα δύο αυτά χρόνια. Σεμνός, με χαμηλό προφίλ, ποτέ δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα… Ένας πραγματικός κύριος…
Περίμενα ότι θα μείνει ένα χρόνο ακόμα αλλά τελικά αποφάσισε να φύγει όπως ακριβώς ήρθε… Σαν κύριος, με το κεφάλι ψηλά… Διάλεξα αυτή την φωτογραφία από τις βραβεύσεις, τον Ιούλιο του 2014…. Καφφάτος, Πέρρος, Μπακαούκας… Παντελής Χατζηιωάννου, Πρόεδρος της ΟΧΕ τότε και ο Υφυπουργός Πολιτισμού, ο Ανδριανός…
Μια φωτογραφία γεμάτη ΑΕΚ….
Υ.Γ. Όπως έχω πει χιλιάδες φορές, αποχωρήσεις, μεταγραφές και τα ρέστα κρίνονται μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, όχι νωρίτερα και όχι στις εφημερίδες, στα σάιτς και στα μπλόγκς……
Κώστας Σταματιάδης.
