Περνούν τα χρόνια και κυλάνε γρήγορα, όπως οι σταγόνες της βροχής στο τζάμι…
95 χρόνια σου λέει ο άλλος και βγάζει ο καθένας από μέσα του, τα σώψυχά του… Όλοι έχουν κάτι να πουν, όλοι έχουν κάτι να θυμηθούν, από τον πιο επώνυμο ως τον πιο ανώνυμο ΑΕΚΤΖΗ…
Όλοι έχουν δικαίωμα στην Αγάπη, όλοι έχουν δικαίωμα στην Μνήμη, όλοι έχουν δικαίωμα στην Ιστορία… Η δική μου η μέτρηση είναι λιγάκι διαφορετική, αλλιώτικο κεφάλι βλέπεις, αλλιώτικο μυαλό…
Μυαλό που βουτάει μέσα στην ψυχή και ψάχνει να βρει και να ξετυλίξει, το αρχαίο κουβάρι της Ιστορίας και να ξεθάψει το Άγιο Δισκοπότηρο, χίλια χρόνια πίσω…
Από εκεί ερχόμαστε, από εκεί που οι σημαίες ήταν χρυσοπόρφυρες και τα άλογα από την Καππαδοκία….. Από εκεί που οι σκοτεινοί διάδρομοι στο Παλάτι, έκρυβαν τον θάνατο σε κάθε γωνιά τους…
Από εκεί που στις απέραντες εκτάσεις της Μικράς Ασίας, κυμάτιζε ο Δικέφαλος Αετός…. Από εκεί που τα διπλά τείχη και η αλυσίδα, προστάτευαν την Πόλιν, για πάνω από 1000 χρόνια…. Από εκεί που το ρουμπινί κρασί, το μεταξωτό ύφασμα και τα χρυσά διάσημα, άνοιγαν πόρτες και στόματα…
Από εκεί ερχόμαστε, από τα βάθη των Αιώνων, πιστοί φύλακες του Άγιου Δισκοπότηρου της Ιστορίας, μέχρι να τελειώσει ο Χρόνος…
Χρόνια Πολλά, στην Ωραιότερα Όλων, που γεννήθηκε στην Βασιλίδα των Πόλεων….
Κώστας Σταματιάδης.
