Με τις εξελίξεις στον Παναθηναϊκό να είναι ραγδαίες και να οδηγούν στο τέλος της συνεργασίας με τον Γιοβάνοβιτς, αν υπάρχει ένα πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε στην ΑΕΚ, είναι αυτό: τον Αλμέιδα και τα μάτια μας!
Και ενώ η ομάδα μας ετοιμάζεται να επιστρέψει σήμερα στις προπονήσεις, με το ενδιαφέρον να στρέφεται στην επιστροφή των τραυματιών ενόψει του δύσκολου προγράμματος του Ιανουαρίου, οι καμπάνες ήχησαν ξαφνικά στον Παναθηναϊκό, με τον Γιοβάνοβιτς να απομακρύνεται από τον πράσινο πάγκο, προκειμένου να τον διαδεχθεί ο Φατίχ Τερίμ. Ένα χριστουγεννιάτικο «σοκ» αν μη τι άλλο για τους οπαδούς του Τριφυλλιού, που δεν φαίνεται – τουλάχιστον σε επίπεδο αντιδράσεων διαδικτυακά – να υποδέχθηκαν με καλό μάτι τις εξελίξεις.
Υπενθυμίζεται πως σε αλλαγή τεχνικού στράφηκε άλλωστε προ τριών εβδομάδων και ο Ολυμπιακός, με τον Καρβαλιάλ να αντικαθιστά τον Μαρτίνεθ. Τα παραπάνω, σύμφωνα με τον γράφοντα, υπενθυμίζουν το εξής και το οποίο οφείλει η διοίκηση να τηρήσει ως αξίωμα: τον Αλμέιδα και τα μάτια μας!
Όχι, δεν πρόκειται για μια τυφλή και άνευ όρων εμπιστοσύνη, πρόκειται αντίθετα για εμπιστοσύνη που προκύπτει από όσα έχουμε δει: είναι η ίδια ομάδα, όπως έγραψε και ο αγαπητός φίλος Νικόλας Παχής, η οποία μας έβγαλε στους δρόμους, στης Φιλαδέλφειας τα μέρη, εκεί όπου ανταμώσαμε όλοι για να γιορτάσουμε τα 99χρονα του συλλόγου με το νταμπλ. Πρόκειται για τον προπονητή, ο οποίος από την άποψη των αποτελεσμάτων και μόνο (ακόμη και με «ανορθογραφίες» σαν αυτές με τις ομάδες που κινδυνεύουν με υποβιβασμό) συγκρίνεται άμεσα με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς της πρώτης θητείας, που έφερε τότε την ΑΕΚ να αποδώσει το καλύτερο ίσως ποδόσφαιρο που είδαν ποτέ οι Έλληνες φίλαθλοι. Επίσης, είναι ο ίδιος που παρέλαβε μια ομάδα που άλλαζε σταθερά 2 με 3 τεχνικούς το χρόνο, οι διαφορές της από την κορυφή ήταν δυσθεώρητες, η νίκη στα ντέρμπι ήταν μια έννοια παντελώς άγνωστη, ενώ και στην Ευρώπη, το προηγούμενο καλοκαίρι από αυτό που ο «Πελάδο» ήρθε στα μέρη μας η άσημη Βελέζ μας απαγόρευε τη διεκδίκηση της πρόκρισης στους ομίλους του Conference League.
Όλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνιούνται, ακόμα και στο ανάθεμα ορισμένων άτυχων αποτελεσμάτων, ακόμα και λαθών που ίσως κάνει ο Αλμέιδα. Σίγουρα, στο πρώτο μέρος της σεζόν, η Ευρώπη φάνηκε να κερδίζει την μεγαλύτερη προσοχή όλων στο club, ακριβώς γιατί ήταν κάτι καινούριο και ο όμιλος ήταν μια μεγάλη πρόκληση, ειδικά μετά το θρίαμβο στο Μπράιτον. Όμως, το «κυρίως πιάτο» είναι το πρωτάθλημα και το κύπελλο και από αυτά, αλίμονο, θέλουμε πολλά περισσότερα. Έτσι, άλλωστε, θα φτιάξει και το ευρωπαϊκό μέλλον της και θα βρει πάλι μπροστά της ομάδες επιπέδου Άγιαξ, Μαρσέιγ, Μπράιτον ή και ακόμα υψηλότερου από αυτές. Έτσι μόνο θα αποδείξει και πάλι ότι είναι η καλύτερη ομάδα, κάτι που απέδειξε ήδη με τον Αλμέιδα πέρυσι πέραν πάσης αμφισβήτησης.
Τα πάντα είναι ορθάνοιχτα και αν υπάρχει ένα μεγάλο αβαντάζ της ΑΕΚ έναντι του ανταγωνισμού, με τις αλλαγές στον πάγκο (με μόνη εξαίρεση τον ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου) είναι δύο λέξεις: Ματίας Αλμέιδα, ο εγγυητής για να ζήσουμε έναν υπέροχο Μάιο και φέτος.
