Αρχική / ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΑ ΚΟΚΤΕΙΛ / Τζώνης Παραπραστανίτης-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Θα ήθελα πιο πολλά χρόνια με τον Μπάρλο!

Τζώνης Παραπραστανίτης-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Θα ήθελα πιο πολλά χρόνια με τον Μπάρλο!

Ένας πολύ αγαπητός στον κόσμο της ΑΕΚ ποδοσφαιριστής, που έπαιξε την πενταετία 1979-1984, μας έκανε την τιμή να παραχωρήσει μία αποκλειστική συνέντευξη στον Λάκη Κοντσιώτη για το aekpassion.gr! Φίλες-φίλοι, ο Τζώνης Παραπραστανίτης!

Ο παλαίμαχος άσσος της Ένωσης, δέχθηκε αμέσως και  πολύ ευγενικά  την πρόσκληση  να συζητήσουμε για τα χρόνια που πέρασε στην ΑΕΚ. Ευγενικός, ξεκάθαρος και κυρίως ευγνώμων για όσα έζησε στην Αθήνα και στην ΑΕΚ, μας μίλησε ανοιχτά και είπε πολλά, ιδιαίτερα διαφωτιστικά για την περίοδο που ακολούθησε τα ”χρυσά χρόνια” του Μπάρλου και έφερε τα ”πέτρινα” του Ζαφειρόπουλου.

Ο Τζώνης (παρατσούκλι που επισκίασε το πραγματικό όνομα του Βαγγέλη, όταν μία θεία του τον  ”βάφτισε” έτσι λόγω της ομοιότητάς του με τον Αμερικανό Ολυμπιονίκη και ηθοποιό Τζόνυ Βαϊσμίλερ) , γεννήθηκε στο Μουζάκι Καρδίτσας (10/2/1955) και κατοικεί μόνιμα στην ευρύτερη περιοχή των Τρικάλων με τη σύζυγό του Βάσω και την κόρη τους  Όλγα, που είναι πτυχιούχος φιλόλογος.

Με την ηρεμία που διακρίνει τους ανθρώπους που ζουν εκτός Αθήνας, ο παλιός άσσος της ΑΕΚ που είναι πάντα ενεργός μέχρι σήμερα με την ομάδα των Παλαιμάχων, είχε ένα καλό λόγο για συμπαίκτες και αντιπάλους, αλλά δεν μάσησε τα λόγια του για τα διοικητικά εγκλήματα που έγιναν στην ΑΕΚ επί Ζαφειρόπουλου.

Ξεκάθαρος στις κουβέντες του, γεμάτος από ποδοσφαιρικές εμπειρίες και εικόνες, μας μεταφέρει το κλίμα της εποχής εκείνης:

Ο Μπάρλος ήταν κύριος με τα  όλα του. Έβαζε λεφτά από την τσέπη του για την ΑΕΚ. Οι επόμενοι ήρθαν για να βγάλουν λεφτά από την ομάδα. Μακάρι να τον είχα προλάβει λίγο παραπάνω!’’ λέει με κάποιο παράπονο ο Θεσσαλός αμυντικός, που μετά την ποδοσφαιρική του καριέρα σε Τρίκαλα, ΑΕΚ και Αιγάλεω, εργάσθηκε στην  Πυροσβεστική, στην ομάδα της οποίας υπήρξε συμπαίκτης με πολλούς άσσους της μεγάλης ΑΕΛ της δεκαετίας του ’80, που έτυχαν συνάδελφοί του. Παράλληλα συνεχίζει να είναι προπονητής σε ομάδες της περιοχής του, ενώ αποτελεί σταθερά ”μάτι” της Ένωσης για νέα ταλέντα.

Στην ΑΕΚ υπέγραψε τον Δεκέμβρη του 1979, έπειτα από εισήγηση του εφόρου της ομάδας Αθανάσιου Τσίτου στον Μπάρλο, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες για μεταγραφή σε μεγάλη ομάδα. Τον είχαν ήδη ζητήσει Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, Άρης, αλλά η τοπική ομάδα των Τρικάλων αξίωνε συνεχώς μεγαλύτερα οικονομικά ανταλλάγματα. Τελικά μετά από απειλές και του ίδιου (”θα φύγω για τον Καναδά!”) πήρε την πολυπόθητη  μεταγραφή στην ΑΕΚ, χωρίς όμως να πάρει δραχμή!

 

 

Επιβεβαιώνει  στην κουβέντα μας, ότι πράγματι του ”έφαγαν” το μερίδιο της μεταγραφής (ένα ποσοστό πήγαινε στον παίκτη, το οποίο όμως…παρακρατήθηκε από την πρώην ομάδα του) και όταν το αντιλήφθηκε ο Λουκάς Μπάρλος, τον καθησύχασε λέγοντάς του να παίξει τη μπάλα του χωρίς να ανησυχεί!

Πολύ γρήγορα  όπως διηγείται, μετά από ένα ματς με την Καβάλα στη Νέα Φιλαδέλφεια, όπου  είχε εξαιρετική απόδοση, ο ”θείος Λουκάς” κατέβηκε από τα επίσημα, τον πήρε αγκαλιά και του είπε να περάσει την επόμενη από το γραφείο του. ”Μου έδωσε 500.000 δραχμές! Τότε ο μισθός του δημοσίου υπαλλήλου ήταν 8.000 δρχ!Αυτός ήταν ο Μπάρλος, θα μας πει συγκινημένος.

 

Και συνεχίζει ”…για να καταλάβετε τι εστί Μπάρλος, θα σας πω το εξής: Όταν σε αγώνα με τον ΟΦΗ το 1980 ο Λάκης ο Στεργιούδας – που ήταν ένα θηρίο με φοβερές φυσικές δυνάμεις –  έσπασε το πόδι του, έστειλε τον ταμία και τον  γενικό  αρχηγό στο νοσοκομείο, για να του ανανεώσουν το συμβόλαιο με όσα χρήματα ήθελε! Έτσι λειτουργούσε ο Μπάρλος! Όποιος είχε πρόβλημα οικονομικό πήγαινε σε αυτόν και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον βοηθούσε’’.

 

Του επισημαίνω ότι και ο Μελισσανίδης τώρα με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί, έχοντας ανανεώσει συμβόλαια πολλών ποδοσφαιριστών μέσα στο νοσοκομείο κυριολεκτικά.

Πράγματι, ο Μελισσανίδης κάνει ότι έκανε ο Μπάρλος, ξέρει τι θέλει η ομάδα και την προστατεύει όσο μπορεί. Γι΄αυτό και τον αγαπάει ο κόσμος της ΑΕΚ σε όλη την Ελλάδα, το βλέπω καθημερινά εδώ που έχουμε έναν από τους μεγαλύτερους Συνδέσμους Φιλάθλων της ΑΕΚ! Αντίθετα, ο Ζαφειρόπουλος που τον διαδέχτηκε, έβρισκε αφορμή τραυματισμό για να διώξει παίκτες! Έτσι έφυγε από την ΑΕΚ ο Σπύρος Θώδης , με ρήξη αχίλλειου τένοντα, επειδή πήρε το μέρος του Αρδίζογλου σε μία διαμάχη με τον ιδιοκτήτη της Zita Hellas! Άσε που μας επέβαλε να φοράμε τα παπούτσια της εταιρείας του, τα οποία μετά τον αγώνα ξεχείλωναν και είχαν γίνει ένα νούμερο μεγαλύτερο!’’

Συνεχίζει για την εποχή ”Ζ” κατακεραυνώνοντας: ’’Είχε τοποθετήσει από την επιχείρησή του έναν άνθρωπο άσχετο με τη μπάλα και μαζί με έναν μεγαλοδημοσιογράφο της εποχής, έκαναν κουμάντο. Όποιος τους έγλειφε, έπαιζε! Μας έκοψε τα πριμ για 4άδες αγώνων που είχαμε επί Μπάρλου, συν τα έξτρα πριμ για ντέρμπυ και δύσκολα ματς στην επαρχία.Οι αμοιβές μας ήταν παρόμοιες με μιας μικρομεσαίας ομάδας! Με τον τρόπο αυτό έστειλε στην πόρτα της εξόδου του Βλάχο, Γεωργαμλή, Ραβούση που ήταν ΑΕΚτζήδες!Τους πρόσφερε ψίχουλα για ανανέωση ή καθυστερούσε χαρακτηριστικά για να μην πάνε σε άλλη ομάδα. Έτσι κατέληξαν οι δύο πρώτοι στον ΠΑΟ και ο Ραβούσης στη Β’ Εθνική στο Λεβαδειακό. Κάθε χρόνο έδιωχνε όποιον είχε φέρει ο Μπάρλος, μέχρι να τους ”φάει” όλους! Λίγο μετά έδιωξαν και τον Θωμά Μαύρο που πήγε στον Πανιώνιο και βγήκε πρώτος σκόρερ!”

Του θυμίζω τους αγώνες με την Ουίπεστ τη σεζόν 1983-84 για το Κύπελλο Κυπελλούχων:

”... Από τότε είχε αρχίσει η μεθόδευση για την αποχώρησή μου. Κερδίσαμε 2-0 τους Ούγγρους εδώ στο πρώτο ματς και ήμουνα μέσα και στα 2 γκολ. Μετά βρέθηκα ξαφνικά εκτός αποστολής για τον επαναληπτικό! Αυτό συνεχίστηκε όλη τη χρονιά, μία μέσα – μία έξω, χωρίς εξηγήσεις…Πρόεδρος τότε ήταν ο Παναγίδης, δεν εμφανιζόταν ποτέ, άλλοι έκαναν κουμάντο…”.

”Eπί Χάλαμα, με παρόπλισαν χωρίς λόγο, δεν με πήραν προετοιμασία στη Γερμανία και με ανάγκασαν να φύγω, ενώ μπορούσα να παίξω 3-4 χρόνια ακόμα.Ο ίδιος ο Χάλαμα μου είπε ότι είχε αυτές τις εντολές από τη διοίκηση….’’, θα πει τον καημό του για τη ζοφερή εκείνη φάση στα διοικητικά της ΑΕΚ, που οδήγησαν την ομάδα σε αγωνιστική κατάρρευση και απαξίωση.”Ήρθα στην ΑΕΚ σε λάθος εποχή’’ θα συμπληρώσει.

Κορυφαία του στιγμή με τον Δικέφαλο, δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την κατάκτηση του Κυπέλλου το ’83 στο ΟΑΚΑ απέναντι στον ΠΑΟΚ με 2-0. ’’Σίγουρα όταν υπάρχει τίτλος, η επιτυχία αυτή γίνεται κορυφαία! ’Ήταν σχεδόν κατάμεστο το ΟΑΚΑ, κι ευτυχήσαμε εκείνη τη βραδιά να έχουμε σε πολύ καλή κατάσταση τον Βαγγέλη Βλάχο, που έπαιζε μπροστά από μένα στο 4-3-3 σαν αριστερό χαφ. Βρήκαμε διαδρόμους με αντεπιθέσεις και χτυπήσαμε τον ΠΑΟΚ στην κόντρα, που μας πίεζε αρκετά, στο τελευταίο ματς του Κούδα. Στο τέλος μπήκε ο κόσμος στο γήπεδο να πανηγυρίσει και μας άφησε με τα…σπασουάρ! Μου έκανε όμως φοβερή  εντύπωση  μετά στα αποδυτήρια, όταν είδα τον Θεσσαλονικέα(!) διαιτητή του Τελικού, Αντώνη Βασσάρα (πατέρα του Κύρου) να κλαίει γιατί δεν μπόρεσε να δώσει τον τίτλο στον ΠΑΟΚ!’’ Συγκλονιστική αποκάλυψη, ενδεικτική της αντιμετώπισης που είχε η ΑΕΚ τότε…

Είχαμε πολλή κόντρα από τη διαιτησία. Η διοίκηση μας είχε αφήσει απροστάτευτους. Όποτε φεύγαμε από τη Φιλαδέλφεια, μας σφύριζαν πολύ εχθρικά’’ θα πει ο Τζώνης Παραπαστανίτης και αναφερόμαστε σε ένα ματς στη Ρόδο το ’83 όταν έγιναν τα μύρια όσα, με πρωταγωνιστή μάλιστα τον Παύλο Παπαπαϊωάννου που την επόμενη χρονιά ήρθε στην ΑΕΚ!’’Του είπα όταν ήρθε να ηρεμήσει, εδώ δεν είναι Ρόδος , είναι μεγάλη ομάδα η ΑΕΚ και γέλαγε όταν συζητούσαμε για εκείνο το ματς!’’

Αναφέρεται στη δύναμη της έδρας της Νέας Φιλαδέλφειας με καμάρι.’’Μέσα δεν τολμούσαν να μας αδικήσουν ! Ήταν έδρα  το παλιό γήπεδο, μόλις είχε γίνει και η Σκεπαστή από τον Μπάρλο και όταν έβλεπα πολύ κόσμο έπαιρνα τα πάνω μου, η Φιλαδέλφεια ήταν δύναμη , δεν υπήρχε περίπτωση να μας αδικήσει εκεί ο διαιτητής!’’ θα τονίσει ο πρώην αριστερός μπακ της ΑΕΚ και βρίσκω την ευκαιρία να τον ρωτήσω για την Αγιά Σοφιά:

”Η Αγια Σοφιά θα είναι κουκλί γήπεδο, φοβερή έδρα και θα αρχίσει μια νέα σελίδα στην ιστορία της ΑΕΚ. Είναι έργο Μελισσανίδη, η ομάδα θα αποκτήσει άλλη δύναμη εκεί! Για να καταλάβεις τι σημαίνει έδρα θα σου πω μια ιστορία: Παίζαμε διπλό αγώνα Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό(1980-81), πρώτο ματς στη Λεωφόρο και ένας Ρουμάνος εξτρέμ τότε, ο Ντουρονικολάε, με κτυπάει άσχημα με τις τάπες στην κνήμη, μου έσπασε διπλή επικαλαμίδα κι έχω ακόμα τα σημάδια (διηγείται με ένταση σαν να το ζει ξανά)! Στο 2ο ματς με τη σέντρα του κάνω ένα μαρκάρισμα με το πόδι ψηλά για 100 κόκκινες(!) στα πρώτα δευτερόλεπτα, πετάω τον Ρουμάνο στον στίβο και πάω από πάνω του απειλητικά! Ο διαιτητής ερχόταν να μου δείξει κόκκινη, κατεβάζω την κάλτσα και του δείχνω  τα σημάδια από το κτύπημα στο α’ ματς, βλέπει τον κόσμο να κρέμεται στα κάγκελα και να φωνάζει και μου έβγαλε απλά κίτρινη! Κερδίσαμε και προκριθήκαμε! Αυτό είναι έδρα !’’ μου λέει, σε ξεκάθαρη ποδοσφαιρική διάλεκτο!

Όταν ο Παραπραστανίτης ήρθε στην ΑΕΚ, έπαιζε χαφ στον άξονα (αμυντικό – επιθετικό χαφ) ή λίμπερο και μάλιστα είχε πολλά γκολ στο ενεργητικό του, καθώς χρησιμοιοιούσε με την ίδια άνεση και τα δύο του πόδια.        ’’ ‘Επαιζα παντού, όπου χρειαζόταν η ομάδα. Στην ΑΕΚ τότε υπήρχαν πολλά χαφ και πιο ακριβοί παίκτες από μένα, αναγκάστηκα να παίξω μπακ για να καθιερωθώ, όπως μου ζήτησε ο Μίλτος Παπαποστόλου’, διευκρινίζει ο Τζώνης.

Όταν ρώτησα για τους προπονητές που συνάντησε στην ΑΕΚ και τι του άφησε ο καθένας, χωρίς πολλή σκέψη μου απάντησε:

’Πιο ντόμπρος απ’όλους ήταν ο Παπαποστόλου, πραγματικός κύριος. Πολύ καλός προπονητής  επίσης, αλλά άτυχος ο Σενέκοβιτς, δεν του βγήκαν τα αποτελέσματα. Φοβερή επαφή με τους παίκτες είχε ο Κώστας Νεστορίδης, που ”έδεσε” την ομάδα στους 5 αγώνες που ήρθε σαν υπηρεσιακός (περίοδος 1982-83) και αν ήταν από την αρχή θα παίρναμε Πρωτάθλημα! Ο Φάντροκ (που τότε είχε επιστρέψει μετά από μίνι κόντρα με τον Μπάρλο), είχε την ευθύνη της Ερασιτεχνικής. Μας έβαζε 3 προπονήσεις την ημέρα, όπως στο εξωτερικό τότε. 6  το πρωί τρέξιμο, στις 11 βάρη και το απόγευμα μπάλα. Πολλοί δεν το έβγαζαν το πρόγραμμα. Λίγοι δούλευαν μόνοι τους. Μόνο Μαύρο και Μανωλά έβλεπα στα βάρη στο γήπεδο. Ο Τσαϊκόφσκι ήταν θετικός, σοβαρός αλλά είχε πολύ καλό επιτελείο που έκανε όλη τη δουλειά. Ο Άγγλος, ο Τζων Μπάρνγουελ ήταν…τίποτα (Σ.Σ.  Τον είχε φέρει ο Κύπριος Τέρι Παναγίδης, εφοπλιστής που είχε δουλειές στο Νησί, την περίοδο 1983-84)! Οι παίκτες που είχε φέρει μαζί του (Ρος και Λάνγκλεϋ) ήταν τουρίστες! Τους είχαν νοικιάσει βίλλα με πισίνα κι έρχονταν στην προπόνηση μετά τις βουτιές τους! Δεν τους προλαβαίναμε στις μπύρες…”

  • Τζώνη είχες παίξει στο ματς της 8ης Φεβρουαρίου 1981 με την τραγωδία της Θύρας 7, τι έχεις να μας πεις για τότε;

” Eίχαν γίνει λάθη τακτικής. Δεν τα  θυμάται ο κόσμος. Μετά το 1-0 μείναμε από πολύ νωρίς με 10 παίκτες λόγω αποβολής του Μανωλά. Αντί ο  Αρδίζογλου να κάνει παιχνίδι και να τον κυνηγάνε οι παίκτες του Ολυμπιακού, είχε πάρει εντολή να επιτηρεί τον Γαλάκο και ο Μάϊκ έκανε το ένα γκολ μετά το άλλο. Είχα δώσει εισιτήρια στη θύρα 7 σε φίλους, αλλά ευτυχώς είχαν φύγει πολλοί ΑΕΚτζήδες μετά το 3-0 …Μετά όταν τέλειωσε το ματς και βγήκαμε από τα αποδυτήρια ακούγοντας φωνές, είδαμε ασθενοφόρα και φορεία με ανθρώπους μαυρισμένους (από την ασφυξία) να περνάνε από μπροστά. Τραγικές στιγμές….’’.

  • Τελικά στα ντέρμπι τι χρειάζεται για να τα κερδίσεις;

” Τα ντέρμπι θέμα ψυχολογίας, υπήρχαν παίκτες που από το άγχος πήγαιναν συνέχεια στην τουαλέτα. Φάντροκ, Παπαποστόλου και Νεστορίδης μας ανέβαζαν. Το βάρος της φανέλας είναι το το Α κ το Ω , πρέπει  ο παίκτης να  μπορεί να το σηκώνει ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει ο ίδιος, είναι θέμα χαρακτήρα. Τότε υπήρχαν ποδοσφαιριστές πολύ καλοί στην προπόνηση αλλά στον αγώνα τίποτα, κατέρρεαν από το άγχος.

  • Είχες και μία κλήση στην Εθνική σε ματς εναντίον της Αυστραλίας.

Το ’80 επί Παναγούλια έγινε η κλήση στην Εθνική Ελλάδος. Μεγάλη υπόθεση τότε, υπήρχαν πολλοί καλοί παίκτες. Όμως την επόμενη χρονιά είχα ένα σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο κι έμεινα εκτός 4-5 μήνες. Παρότι  έκανα πολλή δουλειά  με τον κ.Πανταζή (άψογος φυσιοθεραπευτής μας τονίζει) αλλά και μόνος μου για ενδυνάμωση (σήκωνα πιο πολλά κιλά απ’τον Μπάγεβιτς στα πόδια!), δεν επανήλθα όπως πριν.

 

 

  • Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλος που έπαιξες;

Έπαιξα απέναντι σε πολλούς και καλούς.Ο πιο δύσκολος αντίπαλος που αντιμετώπισα αλλά και ο πιο κύριος(!) από όλους ήταν ο Δημήτρης Σαραβάκος. Είτε τον έπαιζα σκληρά, είτε άτσαλα δεν γύρισε ποτέ να πει κουβέντα! Πραγματικά ”κύριος” με το Κ κεφαλαίο!

  

 

 

  • Ποιους συμπαίκτες σου θυμάσαι πιο χαρακτηριστικά, πώς περνούσατε τότε;

Eίμασταν μια οικογένεια. Με όλους είχα καλές επαφές, είτε έπαιζα, είτε όχι. Όταν πρωτοήρθα με υποδέχθηκε ο Μαύρος, καταπληκτικός χαρακτήρας, ηγέτης, τον αγαπούσαν και τον παραδεχόντουσαν όλοι! Όπως και τώρα ακόμη με τους Παλαιμάχους. Ο Μπάγεβιτς ήταν κύριος, αν και οι Γιουγκοσλάβοι τότε δεν είχαν καλό όνομα. Μαζί με τον Μαύρο έκαναν τρομερά πράγματα, έβαζαν 60 γκολ οι δυο τους. Έφυγε ο Ντούσαν σαν παίκτης από την ΑΕΚ, όταν σε ένα ματς με τον Άρη στη Φιλαδέλφεια αποβλήθηκε άδικα, αντί για τον Βλάχο που είχε διαπληκτιστεί με τον Παντζιαρά(1981). Ο Μαύρος ήταν φοβερός σκόρερ, διάβαζε πολύ καλά τις φάσεις και εκτελούσε σε χρόνο μηδέν.Killer!Δυνατός πολύ, δεν έπεφτε κάτω με τίποτα! Τον έφαγε ο ”Ζ” κι αυτόν…Ο γιατρός, ο Λάκης Νικολάου  ήταν πολύ καλός και μαζί με τον Ραβούση τρομερό δίδυμο! Ο Γιάννης ο Δίντσικος, επίσης  πολύ μεγάλος παίκτης, πολύ καλός! Επειδή όμως έκανε πολλές δουλειές στο γήπεδο και μεγάλα σπριντ 50-60 μέτρα, από τη μεγάλη προσπάθεια κουραζόταν και γι’αυτό έχανε γκολ. Κακώς τον έλεγαν χασογκόλη, γιατί πολλοί δεν το καταλάβαιναν αυτό. Ο  Χρήστος Αρδίζογλου χαρισματικός! Αν του έδινες λίγο χώρο, μπορούσε να περάσει 2-3 χωρίς να το καταλάβεις. Φοβερές δυνάμεις και πολύ καλό παιδί, με τα καλαμπούρια του και αγαπητός σε όλους. Ο Στέλιος Μανωλάς, ξεκίνησε άσχημα σε ένα ματς στον Ηρακλή σαν δεξί μπακ πάνω στον Χατζηπαναγή, αλλά μετά δούλεψε πολύ, ήταν πεισματάρης και δυνατός χαρακτήρας.

Σε ερώτηση για τους πολλούς ξένους που παίζουν τώρα στις ομάδες και κατά πόσο ”δένονται” με τον κόσμο, παίρνει ξεκάθαρη θέση:

” Η σύνθεσή των ομάδων καθορίζεται από τους μάνατζερ και από το οικονομικό. Δεν τους νοιάζει αν είναι ο κορμός Ελληνικός. Ο φίλαθλος θέλει τον παίκτη να ματώνει, να τα δίνει όλα. Όταν βλέπει αδιαφορία, αυτό ενοχλεί.Εμείς αν χάναμε ένα ντέρμπι, κάναμε 10 μέρες να συνέλθουμε. Ο Έλληνας πονάει την ομάδα. Νιώθει  την αγωνία του κόσμου, την  χαρά του, τη στεναχώρια του. Ο ξένος πάντα κοιτάζει το συμβόλαιο και τίποτα άλλο. Είναι αδιάφορος. Εγώ  έδινα το 100% ,ο κόσμος αυτό θέλει να βλέπει κι ας μην νικήσεις. Αν είσαι αδιάφορος υπάρχει πρόβλημα. Εμένα με αγάπησε ο κόσμος της ΑΕΚ, έμενα στα Άνω Πατήσια και μου το έδειχνε καθημερινά. Ακόμα το βλέπω μέσα από τους αγώνες των Παλαιμάχων.’’

 

    

  • Νιώθεις ΑΕΚτζής Τζώνη;

” Φυσικά! Την ΑΕΚ την έχω πάντα στην καρδιά μου, όλοι στην οικογένεια είμαστε ΑΕΚ. Ασχολούμαι εδώ στα Τρίκαλα και με τον Σύνδεσμο Φιλάθλων, έναν από τους μεγαλύτερους στη χώρα και όποιον βλέπω τον στέλνω στην ΑΕΚ . Δεν με άκουσαν όμως για τον Φορτούνη, ήρθαν τον είδαν αλλά….Παραλίγο να χάσουν έτσι και τον Αλμπάνη, αλλά ευτυχώς τον πήραν μετά από τον Απόλλωνα. Καλός παίκτης, πολύ καλό παιδί, αλλά η υπερπροσπάθεια για να καθιερωθεί τον έχει καταβάλει , έκανε μυικούς τραυματισμούς και δεν έχει καθαρό μυαλό μπροστά στο τέρμα. Πάνω σε αυτό αν δουλέψει, για να τελειώνει καλύτερα τις φάσεις, θα πάει πολύ καλά.’’

  • Σαν προπονητής πως βλέπεις το σύγχρονο ποδόσφαιρο;

Σήμερα οι προπονητές κοιτάζουν μόνο την τακτική. Τέλος το επιθετικό ποδόσφαιρο. Ο κόσμος δεν βλέπει ωραία  μπάλα. Έχουν στόχο πρώτα να μη δεχτούν γκολ και γι’αυτό μόλις χάσουν τη μπάλα, γυρίζουν πίσω διπλή ζώνη άμυνας. Δεν βλέπουμε πρωτοβουλία, φαντασία από τον ποδοσφαιριστή. Αν τα κάνουν όλα όπως τα θέλουν οι προπονητές δεν θα βλέπουμε τίποτα. Γι’αυτό πρέπει ο παίκτης να έχει προσωπικότητα, ‘’να γράφει’’ και καμιά φορά τον προπονητή και να παίρνει πρωτοβουλίες. Οι ακαδημίες είναι πλέον θέμα είσπραξης. Αν βρουν και μπαμπά με λεφτά που πιστεύει ότι ο γιος του είναι παιχταράς (το λέει γελώντας), τον γυρίζουν σε διάφορες ομάδες για να του τα ‘’φάνε’’ οι μάνατζερ.

  • Γιατί πιστεύεις ότι βγαίνουν τώρα με τόσο σύγχρονες μεθόδους εκγύμνασης,τόσα μυικά προβλήματα;

Γιατί δεν δουλεύουν αρκετά μόνοι τους και εκτός ομάδας για να βελτιωθούν. Χρειάζεται ο ποδοσφαιριστής να δουλέψει μόνος του στην ενδυνάμωση και να κάνει καλή  ζωή. Παίζει ρόλο κι η σωματοδομή σίγουρα.

  • Για το θέμα της διαιτησίας και του παρασκηνίου στο ελληνικό ποδόσφαιρο.             

Πάντα έτσι ήταν και έτσι είναι. Όσο καλή ομάδα κι αν έχεις, αν δεν μπορείς να επηρεάσεις ΕΠΟ, ΕΠΑΕ (SUPERLEAGUEτώρα) δεν πας πουθενά! Μόνο με τσαμπουκά οι διαιτητές θα σε παίξουν καλά, ξέρει τι κάνει ο Μελισανίδης! Μόνο έτσι επηρεάζεις τους διαιτητές για να μην σε αδικήσουν.

Κλείνοντας την κουβέντα μας με τον κύριο Παραπραστανίτη, καταλαβαίνει ο ΑΕΚτζής που διαβάζει αυτές τις γραμμές γιατί ”είναι αλλιώς να είσαι ΑΕΚ” και πόσο τυχεροί είμαστε όσοι από εμάς προλάβαμε τους ποδοσφαιριστές εκείνης της εποχής που έπαιζαν πραγματικά για τη φανέλα!

Τζώνη σ’ευχαριστούμε πολύ!

 

Επιμέλεια – Kείμενο – Δημοσιογραφική έρευνα: Λάκης Κοντσιώτης

 

Σχετικά με Λάκης Κοντσιώτης

Από μικρός, όταν πρωτοπάτησα το πόδι μου στη Νέα Φιλαδέλφεια στα τέλη του '70, κατάλαβα ότι η ΑΕΚ ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη μου αγάπη.Μια μπάλα ή μια κιτρινόμαυρη φανέλα με το δικέφαλο ήταν διαχρονικά τα καλύτερα δώρα για μένα!Μεγαλώνοντας και αφού ΄΄έφαγα'' τα γόνατά μου στα ξερά γήπεδα των τοπικών πρωταθλημάτων της Αθήνας,προσπάθησα μέσω της αθλητικής δημοσιογραφίας,να παραμείνω κοντά στην ΑΕΚ και στους αγωνιστικούς χώρους.Πλέον έχω αυτή την ευκαιρία μέσα από τη φιλόξενη παρέα του aekpassion και στόχος μου είναι να μεταφέρω στους φίλους της Ένωσης εικόνες,κλίμα και συναισθήματα από την αγωνιστική δράση της ομάδας της καρδιάς μας!

Ελέγξτε επίσης

Ινσούα για Μαραντόνα: «Έτρεμε… το χέρι μου όταν κάναμε χειραψία»

 Ο Εμάνουελ Ινσούα μίλησε στο Novasports.gr για τον θάνατο του Ντιέγκο Μαραντόνα και θυμήθηκε τη μεταξύ …

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com