Όσο περνούν οι μέρες, τόσο καταλαγιάζουν τα πάθη και οι εντάσεις και μένει η πραγματικότητα…
Η οποία θέλει καθαρό μυαλό και ρεαλισμό, αλλιώς κάθε τρεις και λίγο θα λέμε τα ίδια και χειρότερα… Και να μην ξεχνάμε ότι πάντα υπάρχουν χειρότερα… Θέλει ψυχραιμία και όχι υπερβολές και ακραίες απόψεις… Η θεωρία των άκρων μου είναι απεχθής, από τότε που είδα μια ιδιαίτερη φίλη για μένα, να χάνει την ζωή της, σε μια εποχή παράνοιας, χαμένης νεότητας και χαμένων αγώνων…
Καταλαβαίνω την ανάγκη, νιώθω τον πυρετό και την δίψα αλλά πλέον δεν την ακολουθώ… Να στηριχτούμε και να πατήσουμε γερά σε αυτά που έχουμε, για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε αυτά που δεν έχουμε… Διοικητική σταθερότητα, οικονομική ασφάλεια, γήπεδο υπό κατασκευή, προπονητικό κέντρο σε συνεχή βελτίωση, ιστορική συσπείρωση πολιτιστικής κληρονομιάς, ανάκτηση υπεραξίας, αξιοπρέπειας, μεγαλοσύνης, σε Ελλάδα και Ευρώπη…
Αυτά είναι που έχουμε, δεν είναι και λίγα για να βασιστεί κανείς… Δεν πρέπει όμως να μείνουμε σε αυτά μονάχα… Δεν πρέπει δηλαδή να θεοποιούμε πράγματα που όλοι οι άλλοι τα έχουν δεδομένα… Γήπεδο και προπονητικό…
Αν ήταν έτσι, όποιος έχει δικό του γήπεδο και προπονητικό κέντρο, θα είχε σαρώσει τους τίτλους και θα ήταν οικονομικά πανίσχυρος…
Στον Αθλητισμό όμως, θες και άλλα πράγματα και εκεί πρέπει πλέον να εστιάσουμε.. Αυτή την στιγμή θέλουμε ένα βάλσαμο για να κλείσουμε τις πληγές μας και η πρώτη σταγόνα πρέπει να είναι το παιχνίδι της Κυριακής…
Ανάκαμψη χωρίς αποτελέσματα, δεν υπάρχει στον Αθλητισμό, τουλάχιστον εγώ δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο…
Υπομονή, αντέχουμε, συνεχίζουμε…
Κώστας Σταματιάδης.
