Μπάρναμπας Βάργκα μίλησε στην ουγγρική εφημερίδα Nemzeti για το πώς βιώνει τους πρώτους του μήνες στην Ελλάδα αλλά και τι θέλει να πετύχει τα επόμενα χρόνια με τη φανέλα της ΑΕΚ.
Πιο αναλυτικά:
Για τη ζωή στην Αθήνα και τους ανθρώπους: «Η ατμόσφαιρα στην ομάδα είναι πολύ καλή, τόσο οι παίκτες όσο και το προπονητικό επιτελείο θέλουν το καλύτερο δυνατό, οπότε δεν μπορώ να παραπονεθώ για τίποτα. Οι Έλληνες είναι επίσης φιλικοί. Όπου κι αν πάμε, συναντάμε παντού αυτή την ατμόσφαιρα. Έχουμε μετακομίσει αρκετές φορές μέσα στην Ουγγαρία, αλλά αυτή η ευκαιρία στην Αθήνα ήταν μια μεγαλύτερη αλλαγή, τόσο για εμάς όσο και για τον σκύλο μας. Ήρθαμε τον Ιανουάριο και μας αρέσει πολύ να ζούμε εδώ. Ελπίζουμε να συνεχίσει έτσι».
Για τους στόχους του μέχρι το 2029: «Η δημοτικότητα του Λάγιος Ντέταρι ή του Μάρτον Έστερχαζι στην Ελλάδα ίσως να μην ξεπεραστεί ποτέ. Ωστόσο, ελπίζω κι εγώ να προσθέσω κάτι στην ιστορία της ομάδας. Τα τρία χρόνια είναι μεγάλο διάστημα, μπορούν να συμβούν τα πάντα. Αυτό που έχει σημασία για μένα είναι να πετυχαίνω πάντα περισσότερα γκολ και τίτλους. Γι’ αυτό προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό στις προπονήσεις και στους αγώνες, και μετά θα δούμε τι θα γίνει. Αλλά, όπως και οι σπουδαίοι προκάτοχοί μου, θα ήταν πραγματικά όμορφο να αφήσω κι εγώ όμορφες αναμνήσεις εδώ».
Για τον σοβαρό τραυματισμό που είχε στο παιχνίδι του Euro 2024 με την Εθνική του ομάδα απέναντι στη Σκωτία: «Ξαφνικά, δεν ξέρω πώς, το ζυγωματικό μου έσπασε σε οκτώ ή εννέα σημεία, αλλά με ανέλαβε ένας τόσο καλός ειδικός στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Γερμανία, που στάθηκα τυχερός από αυτή την άποψη. Δεν είμαι ο πιο ισορροπημένος άνθρωπος ψυχολογικά, αλλά νομίζω ότι η Λάουρα θα μπορούσε να σας πει περισσότερα γι’ αυτό, αντιμετωπίζω αυτές τις καταστάσεις πολύ χαλαρά».
Για το τελευταίο γκολ που σημείωσε απέναντι στην Ιρλανδία στα προκριματικά του Μουντιάλ: «Δυστυχώς, δεν πετύχαμε πολλά με εκείνο το γκολ. Η αποτυχία εξακολουθεί να πονάει. Δυσκολεύομαι να ξεπεράσω μια χαμένη ευκαιρία και, αν η ομάδα δεν κερδίσει εξαιτίας της, νιώθω άσχημα για μία ή δύο μέρες. Δεν μου αρέσει να πηγαίνω στην προπόνηση γιατί νιώθω κάπως ντροπή, αλλά φυσικά είμαι επαγγελματίας αθλητής, οπότε μπορώ να ξεπερνάω τέτοιες καταστάσεις».
