Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας, φόροι επί φόρων, κάθε μέρα ξύλο και δακρυγόνα με τα ΜΑΤ, σε κάποια γωνιά της χώρας ,πώληση(;) στα καλύτερα περιουσιακά στοιχεία της πατρίδας, έλευση Ερντογάν στην Αθήνα και αν είμαστε στα καλά μας, στην Θράκη και και και και και…
Δεν θα αναφέρω καν την Μάνδρα και την επόμενη μέρα, το θέμα της πώλησης όπλων και κάθε τι νόστιμο και πολύ διδακτικό, που συμβαίνει πλέον κάθε μέρα σε αυτή την έρημη χώρα. Ζούμε σε ένα συνεχές και ανακυκλούμενο αδιέξοδο, περιμένοντας καρτερικά, πότε ακριβώς θα σωθούν αυτές οι φτωχές οι τράπεζες, την κοινωνία μου μέσα, οι οποίες λειτουργούν σαν ένας τεράστιας ισχύος απορροφητήρας και ρουφούν ανθρώπους, ζωές, όνειρα και ψυχές. Δεν έχουν τέλος τα δισεκατομμύρια που απομυζούν από τον Ελληνικό λαό τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον. Παρόλα αυτά, όλοι συνεχίζουμε να τους χρωστάμε και με τόκο.
Πουλάνε τον αέρα σε εξευτελιστική τιμή στα funds αλλά όχι σε εμάς. Στόχος η σταδιακή και πλήρης φτωχοποίηση και ο απόλυτος περιορισμός της ατομικής ιδιοκτησίας. Κάνουμε δύσκολη ως αδύνατη μία ενδεχόμενη επένδυση , για να τα πάρουμε από την σίγουρη πηγή. Τον λαό. Η Αστυνομία πια δεν φροντίζει για την ασφάλεια των πολιτών αλλά για την ασφάλεια της Κυβέρνησης από τους πολίτες. Απίθανα πράγματα. Όλο και δυσκολεύει η καθημερινότητα, όλο και ζορίζει, χωρίς να διαφαίνεται καμία χειροπιαστή ελπίδα ανάκαμψης, πέρα από κάποιες διθυραμβικές προβλέψεις κυβερνητικών πολιτικών. Πώς γίναμε έτσι ρε παιδάκι μου, πώς αφήσαμε αυτή την χώρα στα χέρια των κατά καιρούς ακατάλληλων, άσχετων, χαβαλέδων και καιροσκόπων; Εμείς φταίμε ….
Υ.Γ. Για ένα ζόρικο βράδυ στα Βριλήσσια, σαν σήμερα, το 2008, σε παιχνίδι Βριλήσσια- ΑΕΚ, θα γράψω άλλη φορά…..
Κώστας Σταματιάδης
