Χθες πήρα τεράστια χαρά , από κάτι που μπορεί να θεωρηθεί ασήμαντο, αλλά για μένα αποτελεί ιερό σημείο αναφοράς!. Με πήραν τηλέφωνο από το ΣΕΓΑΣ και μου είπαν ότι μετά από παράκληση του παλιού συναθλητή, φίλου ,συνεφόρου του Δημήτρη του αδερφού μου στον Στίβο της ΑΕΚ, του ΓΓΑ Ιούλιου Συναδινού, βρήκαν στα αρχεία τους το πρώτο μου δελτίο.
Το πρώτο μου δελτίο στο τμήμα Στίβου της ΑΕΚΑΡΑΣ. Τρελάθηκα από την χαρά μου και μέσα σε μερικές ώρες το πήρα στα χέρια μου. Είναι αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία και φυσικά αυτή η λέρα που εικονίζεται είμαι εγώ, όσο και αν δεν το πιστεύετε. Νομίζω ότι από αυτή την φωτογραφία μπορείτε να καταλάβετε πως η εξέλιξη μου σε σύγχρονο Σουλατσαδόρο, ήταν αναμενόμενη. Ωραίες εποχές, όμορφες, γεμάτες μυρωδιές από Φιλαδέλφεια. Από το χόρτο και το ζόρικο καρβουνίδι, όπου γκρεμοτσακίστηκα και έκανα κομμάτια το χέρι μου, σε τεστ πριν το Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Χαλάλι όμως ρε παιδιά, δεν θα τα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο. Το ζέσταμα στο άλσος, η δυναμική προπόνηση σπρώχνοντας δέντρα, το “κουτσό” στο μπετόν, πίσω από τα τέρματα. Τα σκαλιά των κερκίδων και η προπόνηση το βράδυ, μετά τα φροντιστήρια, με τα φώτα ασφαλείας μόνο ανοιχτά …….
Ούτε κινητά τηλέφωνα, ούτε τίποτα και όμως πάντα στην ώρα μου, γιατί αν ήθελα ας έκανα και αλλιώς. Περίμενε πάντα στην είσοδο ο Γιώργος ο Παπαβασιλείου, ο Πάπας μας, ο οποίος είχε ήδη κάνει καμιά δεκαριά χιλιόμετρα για να ιδρώσει λιγάκι. Αυτές οι θύμισες με κατέκλυσαν μόλις το πήρα στα χέρια μου. Γέμισε το μυαλό μου αναμνήσεις, μυρωδιές, αγαπημένα πρόσωπα. Πως θα μπορούσα να είμαι άλλη ομάδα, πώς θα μπορούσα να μην παλεύω για όλα τα τμήματα της ΜΑΝΑΣ, όσο μπορώ; Απλά δεν γίνεται.
Δεν μου το επιτρέπουν οι καταβολές μου και η ιστορία της οικογένειας μου . Όσο για το συναίσθημα που κυριαρχεί μέσα μου;
Ανατριχίλα!!!!!!!!!!!
Κώστας Σταματιάδης
