Μια ακόμα φορά, γενική απαγόρευση μετακίνησης…
Εύκολη λύση, ανέξοδη και χωρίς ευθύνη. Λύση βέβαια, που θα μπορούσε να επιλέξει και ένα μικρό παιδί με στοιχειώδη αντίληψη. Δεν περιμένεις αυτό όμως από ανθρώπους σπουδαγμένους, με θεσμικούς ρόλους και περισσή εξουσία. Περιμένεις ένα σχέδιο, μία κατεύθυνση, έναν προγραμματισμό. Όχι “πονάει χέρι, κόψει χέρι ” και μόνιμο θύμα ο Αθλητισμός.
ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ δεν υπάρχει τέτοιου τύπου απαγόρευση, η οποία είναι εκτός των άλλων και πλήρως αντισυνταγματική. Έχει να μας πει κάτι γιαυτό ο μίστερ “είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος”; Θέλει τεράστια προσοχή και από τις ίδιες τις ομάδες αλλά και από τους οπαδούς τους, η διαχείριση αυτής της κατάστασης και θα σας πω αμέσως γιατί.
Όταν τον άλλον τον έχεις συνέχεια στο “μην”, στο “δεν”, στο “όχι” και στο “απαγορεύεται”, τότε θα γίνει το εξής πολύ απλό. Τις μοναδικές φορές, που θα επιτραπεί η μετακίνηση, όλη η συσσωρευμένη καταπίεση και η ένταση, θα εκραγούν κατά τρόπο εντυπωσιακό. Δηλαδή για παράδειγμα, αν πάμε σε συνεχείς απαγορεύσεις, αυτόματα γίνονται υψηλού κινδύνου τα ευρωπαϊκά παιχνίδια της ΑΕΚ σε ποδόσφαιρο και χάντμπολ, κατά την ταπεινή μου γνώμη.
Δεν προχωράει αυτή η πρακτική κύριοι, σκεφτείτε κάτι άλλο. Γιατί στο τέλος της ημέρας οποιαδήποτε ανεπάρκεια του κράτους ή της Αστυνομίας, την πληρώνει πάντα ο αδύναμος κρίκος που είναι το Σωματείο.
Σας το λέω από προσωπική πείρα…
Κώστας Σταματιάδης
