Ήρθε για ακόμα μια φορά η 25η Μαρτίου…. Η περίφημη διπλή γιορτή, Θρησκευτική και Εθνική.
Η μέρα που δίνει στον Έλληνα και στην Ελληνίδα, την ψυχολογική ώθηση να σηκωθεί λίγο ψηλότερα. Έστω για μια μέρα. Πήραν φωτιά τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, πήραν φωτιά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πήραν φωτιά τα Γραφεία Τύπου των Πολιτικών. Ιστορικές αναδρομές, επικοί μονόλογοι, δωρεάν λεωνταρισμοί και ως συνήθως τζάμπα μαγκιές. Ανέξοδα, για να ικανοποιηθεί το Λαικόν και Εθνικόν αίσθημα…..
Για να δούμε λοιπόν, που βρισκόμαστε, 197 χρόνια μετά…. Σε μια Ελλάδα, που επικρατούν στην τηλεόραση τα Τούρκικα σήριαλ, που το πιο δημοφιλές παιχνίδι παράγεται με Τούρκικα κεφάλαια, που δεν μπορούμε να υψώσουμε την Ελληνική σημαία σε δικά μας νησιά. Σε μια Ελλάδα, που Έλληνες συνεργάζονται με Τούρκους δουλεμπόρους, με σκοπό το κέρδος, από τον κεφαλικό φόρο που επιβάλλουν σε κάθε λογής φτωχό και ανήμπορο μετανάστη, για να τον στείλουν να πεθάνει στα Ελληνικά νερά…..
Σε μια Ελλάδα, παντελώς ανήμπορη να διαχειριστεί και να αντιδράσει στις ορέξεις του οποιουδήποτε, είτε είναι Τούρκος, είτε Αλβανός, είτε Σκοπιανός, είτε εκπροσωπεί μια φανταστική μειονότητα, που τα μέλη της δεν γεμίζουν ταξί. Σε μια Ελλάδα με Υπουργό Άμυνας τον Καμμένο και Υπουργό Παιδείας τον Γαβρόγλου. Με τον Λεβέντη, την Κονιόρδου και τον Μιχαλολιάκο στην Βουλή. Με Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Παυλόπουλο.
Με το Γκέτο των Εξαρχείων και τα Πανεπιστήμια ξέφραγο αμπέλι…. Με τους λάτρεις και νοσταλγούς του Χίτλερ, να πουλάνε Πατριωτισμό και Εθνικισμό. Σε μια Ελλάδα που η ίδια της η Κυβέρνηση, ενδιαφέρεται περισσότερο και έμπρακτα για τους αλλοδαπούς, παρά για τους Έλληνες. Σε μια Ελλάδα που η ανεξαρτησία των ΜΜΕ, εξαρτάται από τον εκάστοτε Κυβερνόντα, τον εκάστοτε Πρόεδρο ή ιδιοκτήτη Αθλητικού Σωματείου, τον εκάστοτε ισχυρό οικονομικό παράγοντα…..
Σε μια Ελλάδα που λιώνει κάθε μέρα και από λίγο, με σκληρό, στοχευμένο και συνεπή τρόπο , χωρίς να υπάρχει κανένας τεκμηριωμένος λόγος. Γιατί έτσι τους αρέσει και γιατί μπορούν οι “έξω”, αφού οι “μέσα” είναι ανύπαρκτοι και το μόνο που τους νοιάζει είναι η παραμονή στην Εξουσία με κάθε τρόπο….
Όταν λοιπόν, 197 χρόνια μετά, ακούω ή διαβάζω ή βλέπω, όλα αυτά τα περί της Εθνικής Υπερηφάνειας, περί του Εκλεκτού Λαού, περί ότι θα τους σαρώσουμε όλους, περί του πόσο μας φοβούνται και μας τρέμουν όλοι και ότι πλησιάζει η ώρα που θα μεγαλουργήσουμε, ένα μόνο έχω να πω…
Ειλικρινά δεν ξέρω για τι στον διάολο πράγμα μιλάτε……
Κώστας Σταματιάδης
