Διότι δεν εσυμμορφώθην προς τας υποδείξεις…
Και σιγά μην συμμορφωθώ δηλαδή, βρήκατε άνθρωπο. Άντε γιατί με όλα αυτά που γίνονται τον τελευταίο καιρό, μου έχει γυρίσει το μυαλό και έχω και λίγο γυαλισμένο ματάκι. Όσο για το Πολυτεχνείο, πέρα από αυτούς που το έκαναν επάγγελμα και εξαργύρωσαν και εξαργυρώνουν τον αγώνα τους, ακόμα και μέχρι σήμερα, υπάρχει και ο απλός Έλληνας.
Ο ανώνυμος αλλά τόσο επώνυμος, που πέρασε την ζωή του στην όποια εξορία τον έστελναν αυτοί που έλεγαν ότι το έκαναν για το καλό του. Για να πάρει καθαρό αέρα και να μάθει να ψαρεύει. Διαχρονικά από τον εμφύλιο μέχρι το Πολυτεχνείο.
Ο φοιτητής, ο καλλιτέχνης, ο εργάτης, ο πολιτικός. Υπάρχουν βασανισμένοι, που έγραψαν με αίμα το όνομά τους, σε τοίχους κολαστηρίων. Υπάρχουν νεκροί, που οι ψυχές τους βοούν ακόμα και σήμερα, ψάχνοντας επιτέλους γαλήνη. Αλικαρνασσός, Παρθένι, Ωρωπός, Κορυδαλλός και ο λεβέντης περιμένει της ελευθερίας το φως.
Ο ΟΡΙΤΖΙΝΑΛ λεβέντης όμως και όχι ο γιαλαντζί αριστερός που κυβερνάει σήμερα.
Κώστας Σταματιάδης.
