Η πρώτη βραδιά της φάσης των ομίλων του Champions League στην Αγιά Σοφιά ήταν πραγματικά μαγική! Ο κόσμος στις εξέδρες έδωσε μια άλλη πνοή με ενέργεια και φωνή για 90 ολόκληρα λεπτά. Οι παίκτες του Νίκολιτς πιστοί στο πλάνο του προπονητή έκαναν άριστα τη δουλειά τους και το τελικό αποτέλεσμα επιβράβευσε την προσπάθεια και πιστοποιεί τη νέα εποχή στην ευρωπαϊκή παρουσία της ομάδας που πλέον δεν αρκείται σε ρόλο κομπάρσου.
”Η ομάδα θα είναι ανταγωνιστική” ήταν η υπόσχεση του προπονητή και φυσικά τηρήθηκε και με το παραπάνω. Ο κόσμος έφυγε από το γήπεδο χαμογελαστός και 100% ικανοποιημένος από την εμφάνιση της ομάδας.
Ξεκινώντας από τον Μπρινιόλι που η συγκυρία του τραυματισμού του Στρακόσια, τον έφερε μετά από καιρό στο προσκήνιο, όλοι οι παίκτες προσπάθησαν στο μέγιστο και αν είχαν λίγη τύχη παραπάνω ή αν προτιμάτε ήταν πιο προσεκτικοί στην εκτέλεση, η νίκη θα είχε μεγαλύτερο σκορ και θα είχε ”κλειδώσει” νωρίτερα. Πάλι όμως 3 πόντους θα έδινε! Πάλι 2,1 εκ.€ θα έφερνε στα ταμεία της ΠΑΕ ΑΕΚ!
Ο Μπρινιόλι, όπως και ο συμπατριώτης του Σορρεντίνο το μακρινό πλέον 2006, δημιουργούν μία ιδιότυπη παράδοση που θέλει την ΑΕΚ να κερδίζει σε φάση ομίλων του Champions League με Ιταλό γκολκίπερ στην αρχική της 11άδα. Επίσης για όσους πιστεύουν στις συμπτώσεις όλες οι νίκες ήρθαν με σουτ εκτός περιοχής: Λυμπερόπουλος (Λιλ), Ζούλιο Σέζαρ(Μίλαν), Μαρίν(LASK) και βέβαια το ίδιο σκορ (1-0).
Σε ότι αφορά το αγωνιστικό πλάνο, παρατηρήσαμε την ΑΕΚ να αμύνεται αρχικά με 4-2-3-1 προσπαθώντας να αντιπαρέλθει το 3-5-2 των Αυστριακών, που στην περσινή σεζόν δημιούργησε προβλήματα. Αυτό απαιτούσε πολλά τρεξίματα και αλληλοκαλύψεις για να μην περισσεύει παίκτης αμαρκάριστος. Μάλιστα τόνισε ο Νίκολιτς ότι η πίεση είναι αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς και αρκεί να γίνει μία αλλαγή με παίκτη που ερχόμενος από τον πάγκο δεν είναι στην ίδια ένταση και μπορεί να αποσυντονίσει το σύνολο. Αυτός ήταν και ένας λόγος που η πρώτη του αλλαγή έγινε στο 82′ με τον Ζίνι να παίρνει τη θέση του Γιόβιτς, ενώ πολλοί κοιτούσαν τον πάγκο από το 65′ και μετά βλέποντας τους Αυστριακούς να κερδίζουν μέτρα. Σεβασμός όμως στη δουλειά του Μάρκο Νίκολιτς και των συνεργατών του, που αποδεδειγμένα γνωρίζουν καλύτερα και δικαιώνονται στο τέλος.
Είδαμε λοιπόν τον Μπρινιόλι να βγάζει 2 φάσεις, μία σε κάθε ημίχρονο και να δείχνει εξαιρετική ετοιμότητα και επαγγελματισμό. Είδαμε τον Ρότα να κάνει καταπληκτικό παιχνίδι (και πάλι), με ανεξάντλητες δυνάμεις και με σωτήριες επεμβάσεις σε όλα τα σημεία του γηπέδου. Στην απέναντι πλευρά ο Πήλιος έτρωγε σίδερα, αν και επιθετικά δεν του βγήκαν οι προσπάθειες. Στο κέντρο της άμυνας κυριάρχησε η φυσιογνωμία του αρχηγού Μουκουντί, συνεπικουρούμενου από τον τεχνίτη (για στόπερ) αριστεροπόδαρο Ρέλβας πιστοποιώντας ότι είναι το καλύτερο κεντρικό δίδυμο στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στο κέντρο του γηπέδου υπήρχε ο Ρασβάν Μαρίν, η πιο επιτυχημένη μεταγραφική κίνηση Ριμπάλτα στην ΑΕΚ, που όχι μόνο έκανε τα γνωστά (κόβω-ράβω) αλλά έβαλε και τη σφραγίδα στο ματς με τη γκολάρα που πέτυχε με την απευθείας εκτέλεση φάουλ. Δίπλα του ένας παίκτης που εξελίσσεται σε ”νέο Μαρίν” ο Ούγγρος Βιτάλις, που έβγαλε ποιότητα, τρεξίματα και τακτική πειθαρχία. Στα αριστερά ο Κοϊτά χωρίς να εκβιάζει προσπάθειες, προκάλεσε μεγάλη φθορά στον αντίπαλο με τα φάουλ που κέρδισε, ενώ ξεκινώντας από δεξιά αλλά ευρισκόμενος σχεδόν παντού, ο Λόβρο Μάγιερ έκανε και πάλι τα δικά του, τρέχοντας παράλληλα ασταμάτητα για να βοηθήσει την αμυντική λειτουργία. Τέλος το δίδυμο Βάργκα-Γιόβιτς, μπορεί να μην έπιασε υψηλά επίπεδα απόδοσης, μπορεί να έχασαν ευκαιρίες να καθαρίσουν νωρίς το ματς, αλλά έκαναν πολλή και σημαντική δουλειά στο χώρο τους.
Το πρώτο βράδυ στ΄αστέρια της Νέας Φιλαδέλφειας στέφθηκε λοιπόν με απόλυτη επιτυχία. Η ΑΕΚ έχει αποκτήσει ένα άλλο ειδικό βάρος και αυτό γίνεται φανερό σε κάθε αγώνα. Οι παίκτες κάνουν ότι μπορούν για να εφαρμόσουν τις εντολές του προπονητή τους και ο τελευταίος σκαλίζει συνεχώς τα…κιτάπια του για να παρουσιάζει κάθε φορά την ομάδα πανέτοιμη απέναντι σε οποιοδήποτε σχήμα του αντιπάλου.
Ο ενθουσιασμός σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να αποπροσανατολίσει. Χαμηλά η μπάλα, σίγουρες πάσες και πάμε για το επόμενο!
