ΑEKομέρα χθες, με εμφανίσεις ασορτί με τον καιρό.
Στο ποδόσφαιρο, πολύ μέτρια εμφάνιση, από αυτές που σου στερούν βαθμούς και δεν το παίρνεις χαμπάρι. Μας βοήθησε η τύχη, γιατί μετά από κάθε καλή στιγμή του ΠΑΣ, βάζαμε γκολ. Χωρίς ιδιαίτερη πίεση, χωρίς ευκαιρίες. Με τον Μανόλο στο διπλανό μπούθ από μένα, να είναι με ένα κινητό στο χέρι. Κάθε ματς από εδώ και πέρα, θα είναι στην κόψη του ξυραφιού για την ΑΕΚ, πρέπει να το εμπεδώσουμε αυτό, γιατί έχουμε και δύσκολο πρόγραμμα. Πολύ θετικό ότι παρόλα αυτά, η ομάδα κέρδισε.
Στο μπάσκετ, το να φοράς τα μπλουζάκια του 1968, δεν σε κάνει καλύτερη ομάδα. Δεν σου δίνει συναίσθημα και κίνητρο, για τον πολύ απλό λόγο ότι οι περισσότεροι αθλητές είναι με ημερομηνία λήξης. Δεν τους λέει κάτι ένα γεγονός που έγινε πριν 50 χρόνια, ειδικά τους ξένους. Μία ακόμα μέτρια εμφάνιση και ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα πορευτεί από εδώ και πέρα η ομάδα. Μόνο να πω κάτι που ισχύει για όλη την ΑΕΚ. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε στο παρόν του Σωματείου και όχι στο παρελθόν.
Την Ιστορία μας πρέπει να την γνωρίζουμε, να την τιμούμε και να την κρατάμε ζωντανή. Όχι να είμαστε όμως γαντζωμένοι επάνω της. Μόνο με τις πράξεις μας, τις κινήσεις μας, τα οράματά μας, τα έργα μας, στο παρόν και στο μέλλον, κρατάμε την Ιστορία μας ζωντανή και την τιμούμε. Έπος λοιπόν το 1968 αλλά κάποια στιγμή πρέπει να προσγειωθούμε στο παρόν και να δούμε πώς θα επαναληφθεί. Εύχομαι σε όλους όσους είναι καλεσμένοι με τιμητική πρόσκληση για την πρεμιέρα της ταινίας, καλή απόλαυση.
Εμείς οι υπόλοιποι, θα την δούμε σε κάποιο από τα μελλοντικά μας σουλάτσα……
Κώστας Σταματιάδης.
