Τι να πω για χθες;; Μάλλον χαλαρώσαμε επειδή χάνουν σωρηδόν βαθμούς οι άλλοι. Χαλάρωσε και ο Μανόλο και τα έκανε …..ρόιδο, για να μην πω την λέξη που ταιριάζει πραγματικά.
Δεν μπορείς να κερδίζεις συνέχεια, αλλά το χθεσινό ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Αυτοκτονία μετά φόνου, όπως λέει σε τέτοιες περιπτώσεις ο σουλατσαδόρος Κώστας. Θα μου πει κάποιος, έλα μωρέ και τι έγινε; Δυστυχώς πολλά έγιναν. Όταν έχεις αποκλείσει από το ρόστερ σου όλα τα εξτρέμ και παίζει Μάνταλος και Μπακασέτας, όταν δεν παίρνεις αριστερό μπακ και κεντρικό αμυντικό , όταν δεν παίρνεις ένα χαφ ακόμα, τότε συνεχή ματς κάθε τρεις μέρες δεν βγαίνουν. Ξέρετε, στην ζωή υπάρχουν και άλλα πιο σημαντικά πράγματα από μία ήττα σε έναν αγώνα.
Υπάρχει η αντίσταση ενός λαού, υπάρχει το δικαίωμα ενός λαού, υπάρχει ο αγώνας ενός λαού και η πρεμούρα του κατεστημένου να το καταπνίξει. Χθες στην Καταλούνια, έπεσε το ξύλο της αρκούδας, άνοιξαν κεφάλια, το αίμα έτρεξε ποτάμι. Η Μπαρτσελόνα ζήτησε αναβολή του αγώνα της και επειδή της αρνήθηκαν, επέλεξε να παίξει κεκλεισμένων των θυρών για να διευκολύνει τον αγώνα του λαού της Καταλούνια. Δεν τους ενδιέφερε το αποτέλεσμα του αγώνα, δεν τους ενδιέφερε η απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ από τα έσοδα. Μόνο η στήριξη ενάντια σε αυτόν τον καραγκιόζη τον Ραχόι, άξιο τέκνο της συντηρητικής Ευρώπης. Σημασία λοιπόν δεν έχει η ήττα στην Τρίπολη, αλλά οι αιτίες που την προκάλεσαν. Το μόνο που άξιζε χθες, ήταν το παγωμένο φεγγάρι και ο μόνιμος πιστός ακόλουθος, ο κόσμος…………
Κώστας Σταματιάδης.
