Ξεκίνησε όμορφα ο νέος χρόνος, με την χαρά του οπαδού. Με μεταγραφές.
Ξέρετε την πάγια άποψή μου για το θέμα των μεταγραφών. Ότι δηλαδή, οι μεταγραφές κρίνονται μέσα στο γήπεδο και όχι στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και των ΜΜΕ γενικότερα. Ως πρόθεση και ως διαδικασία όμως, μέχρι στιγμής έχουν θετικό πρόσημο όπως και να έχει. Είναι στοίχημα η φετινή χρονιά για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και πρέπει να κερδηθεί.
Πρέπει σιγά σιγά, όλη η ΑΕΚ, να αρχίσει να λικνίζεται στην ουράνια μουσική που ακούγεται κάθε μέρα και περισσότερο στην Φιλαδέλφεια. Εκεί που τα όνειρά μας έγιναν μπάζα. Εκεί που μέρα με την μέρα, έρχεται όλο και πιο κοντά, το όνειρο του κάθε ΑΕΚΤΖΗ. Να ξαναμπεί στο σπίτι του.
Να πάψει πια να είναι διαχρονικός πρόσφυγας. Φιλαδέλφεια μπλουζ.. Με ξεκούρδιστη κιθάρα και την χαμένη μας πεντάρα. Φιλαδέλφεια μπλουζ….. Με μια παλιά, θολή φωτογραφία, μια χιλιοτραγουδισμένη ιστορία. Φιλαδέλφεια μπλουζ…. ο ρυθμός που ξεσηκώνει, η φωνή που δυναμώνει. Φιλαδέλφεια μπλουζ…. Με την ΜΑΝΑ να σαρώνει και την ΑΕΚ να ενώνει, Φιλαδέλφεια μπλουζ…
Η μουσική, το όνειρο, το όραμα, το κάλεσμα, η ελπίδα, η προσμονή, ο στόχος, για μια ΑΕΚ πρωταγωνίστρια, μια ΑΕΚ διεκδικήτρια, μια ΑΕΚ πρώτη ΠΑΝΤΟΥ……..
Φιλαδέλφεια μπλουζ…..
Κώστας Σταματιάδης.
