Σαν άνθρωπος είμαι ταγμένος απέναντι από τις προσωπολατρίες αλλά ο Σιμόες πρέπει να μείνει γιατί είναι κάτι ξεχωριστό…
Γράφει ο Βαλάντης Αλεξούδης
Ανά τα χρόνια σε κάθε σύλλογο υπάρχουν και παίκτες που γίνονται σημαίες και λατρεύονται από την κερκίδα για συγκεκριμένους λόγους. Στην ΑΕΚ έχουμε συναντήσει ουκ ολίγες φορές αυτό το φαινόμενο. Άλλοτε δίκαια προς κάποιον ποδοσφαιριστή και άλλες φορές παρασυρόμενοι από μια μεγάλη επιτυχία ή μια μεμονωμένη καλή εμφάνιση. Τα τελευταία χρόνια μπήκα και εγώ στη σκέψη να ξεχωρίσω κάποιον και κατευθείαν το μάτι μου πήγε σε έναν παίκτη που σε κάθε αγώνα η απόδοσή του κυμαινόταν από το οκτώ έως το δέκα.
Θεωρώ ότι όλων το μυαλό πάει στον Αντρέ Σιμόες. Ένα ακούραστο μηχανάκι που ήταν λύρα εκατό για το κέντρο της ομάδας. Ένας χαφ που ζήλευαν ακόμα και μεγάλα Ευρωπαϊκά κλαμπ καθώς έκοβε και έραβε στο χώρο ευθύνης του μέσα στις τέσσερις γραμμές. Όλα αυτά όμως μέχρι πέρυσι καθώς φέτος τα πράγματα άλλαξαν… Ο Πορτογάλος φτάνει στο τέλος του συμβολαίου του και η αντιμετώπιση που έχει από τους αρμόδιους δεν είναι αυτή που αρμόζει σε έναν αθλητή τέτοιου βεληνεκούς με αποτέλεσμα να πέσει η απόδοσή του κατακόρυφα.
Το ενδεχόμενο αποχώρησής του ως ελεύθερος φαντάζει τρομακτικό έως απαράδεκτο για το σύλλογο. ο Σιμόες θεωρείται από τα σημαντικότερα γρανάζια όσο φοράει τα Κιτρινόμαυρα αλλά και ένα από τα καλύτερα «περιουσιακά στοιχεία» που κατέχει ο σύλλογος. Αυτό σημαίνει πως, τουλάχιστον μέχρι πριν λίγο καιρό, θεωρούταν σίγουρο πως σε περίπτωση που δεν συνεχίσει στο σύλλογο θα είναι μια άκρως κερδοφόρα πώληση για την Ένωση.
Όλα αυτά όμως φαντάζουν παρελθόν μπροστά στην άκαρπη, μέχρι στιγμής, προσπάθεια της ΠΑΕ να ανανεώσει με τον άνθρωπο που πέρυσι, απουσίας Μάνταλου, εκτελούσε χρέη πρώτου αρχηγού σε μια ομάδα που κατέκτησε το Πρωτάθλημα. Να αναφερθεί εδώ πως κάθε είδους δικαιολογία του τύπου «Φταίει ο Σιμόες που ζητάει παραπάνω» είναι μη αποδεκτή. Ο παίκτης είναι, μαζί με τον Λιβάγια, ο καλύτερος που διαθέτει η ομάδα και η ποιότητά του είναι άκρως δυσεύρετη στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Όπως και να έχει δεν φέρεσαι έτσι στο αρχηγό της ομάδας όταν έχει δώσει τόσα πολλά.
ΥΓ: Ξέρω ότι τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος αλλά ένα τέτοιο γεγονός είναι εξαίρεση στον κανόνα
ΥΓ2: Ευελπιστούμε σε μια άμεση λύση και επέκταση συνεργασίας με τον αρχηγό
