Ο Βαλάντης Αλεξούδης αρθρογραφεί για τις δύο περιπτώσεις που κλείνει η ΑΕΚ και μία ήδη κλεισμένη, καθώς και για το αν υπάρχει κίνδυνος ρίσκου.
Πρώτη συγκέντρωση της ομάδας σήμερα μετά τις καλοκαιρινές διακοπές και λείπουν πολλοί βασικοί παίκτες. Η Ένωση αποχαιρέτησε αρκετά βασικά στελέχη τα οποία ήταν σημαντικά γρανάζια στην περσινή κατάκτηση του πρωταθλήματος και τώρα καλείται να αναπληρώσει τα κενά με επάξιους αντικαταστάτες. Η αρχή έγινε με τον Μαρίνο Ουζουνίδη στη θέση του προπονητή. Τώρα σειρά έχει το ρόστερ.
Είναι γνωστό πως χρειάζεται ένα στόπερ, ένα εξτρέμ και ένας επιθετικός. Η ΑΕΚ απέκτησε ήδη τον Χρήστο Αλμπάνη και έχει ακόμα δύο μεταγραφές στα σκαριά. Αυτή του Εζεκιέλ Πόνσε και του Μάριου Οικονόμου. Με το άκουσμα λοιπόν των ονομάτων, μερίδα κόσμου της ομάδας ανησύχησε για τυχόν ρίσκο. Σίγουρα το να δίνεις ευκαιρία σε Έλληνες παίκτες δεν είναι αυτό που ονειρεύονται οι οπαδοί οι οποίοι θέλουν να ακούσουν ονόματα και εκατομμύρια να τρέχουν, όμως ας θυμηθούμε ανάλογες περιπτώσεις που απέτυχαν παταγωδώς στην χώρα μας.
Δεν υποστηρίζω πως οι ενέργειες αυτές είναι οι καλύτερες αλλά πιστεύω πως είναι σωστές αφού έχουν γίνει και στο πρόσφατο παρελθόν με αποτέλεσμα ένα πρωτάθλημα. Η ίδια ανησυχία υπήρχε και στον ερχομό του Βράνιες, ειδικά όταν στο πρώτο παιχνίδι έφυγε με κόκκινη. Αυτό ισχύει και για την πρώτη χρονιά του Λάζαρου ο οποίος έδειξε πως δεν ήταν για το επίπεδο που ήθελε η ΑΕΚ και τελικά θυμόμαστε όλοι την τελευταία σεζόν. Τελευταίο παράδειγμα ο Παναγιώτης Κονέ. Ένας παίκτης που μπορεί να μην ήταν η κινητήρια δύναμη του Δικεφάλου όμως μόνο με το πάθος του νομίζω μας έπεισε πως αξίζει ακόμα μια χρονιά στην ομάδα.
Πάμε τώρα στην πρώτη περίπτωση. Αυτή του Μάριου Οικονόμου. Όταν λέμε πως κλείνει στην ομάδα ως αντικαταστάτης του Βράνιες δεν σημαίνει πως βρέθηκε ο παίκτης που παίζει σαν τον Βόσνιο αλλά αυτός που θα καλύψει το κενό στην άμυνα. Όποιος περιμένει από τον Οικονόμου να γίνει Όγκνιεν τότε είναι μόνο δικό του το πρόβλημα. Ο Έλληνας σέντερ μπακ, εφόσον αποκτηθεί, θα προσθέσει το δικό του στιλ στην ομάδα. Τέλος, μην ξεχνάμε πως ο ποδοσφαιριστής έχει παραστάσεις από τη χώρα που δίδαξε την άμυνα (Ιταλία).
Όσο για τον Χρήστο Αλμπάνη ακούστηκαν πάνω κάτω τα ίδια. Νεαρός παίκτης που ήρθε από τον Απόλλων και δεν θα μπορέσει να πρωταγωνιστήσει στην ΑΕΚ. Τα ίδια δηλαδή που ειπώθηκαν και για τον Πέτρο Μάνταλο, τον Τάσο Μπακασέτα, τον Μιχάλη Μπακάκη και σχεδόν όλους τους Έλληνες που αγωνίζονται ή αγωνίστηκαν στην ομάδα. Σίγουρα αν κρίνουμε αρνητικά συνέχεια κάθε μεταγραφή της Ένωσης τότε σε μία που δεν θα «πιάσει» τότε θα πέσουμε μέσα. Όμως αυτό μόνο καλό δεν κάνει στους Κιτρινόμαυρους.
Η υπόθεση του Εζεκιέλ Πόνσε έχει αναφερθεί αρκετές φορές από την ημέρα που ακούστηκε οπότε δεν θα μπω στον κόπο να τα αναλύσω ξανά. Παίκτης μικρός, τον εμπιστεύεται η Ρόμα για αυτό και θέλει μεγάλη ρήτρα, χωρίς δαπάνη χρημάτων από την πρώτη χρονιά άρα δεν υπάρχει και βαθμός ρίσκου. Τώρα λοιπόν έρχεται το ερώτημα «Γιατί να μην ρισκάρει αφού της βγαίνει;». Το είδαμε και πέρυσι σχεδόν με όλη την ομάδα και πιο παλιά με κάποιες μονάδες. Ας αφήσουμε λοιπόν να έρθει η κάθε μεταγραφή και ας κρίνουμε τον κάθε ένα μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Πολύ σωστό άρθρο …!